Kengo Kuma (en lingua xaponesa ), nado en 1954 en Iocohama, Xapón, é un arquitecto xaponés de renome internacional.
Traxectoria
Formación e docencia Kuma completou con éxito o seu mestrado en arquitectura na Universidade de Toquio en 1979.
De 1985 a 1986, foi investigador visitante na Universidade de Columbia en Nova York.
De 2001 a 2009, Kuma foi profesor na Universidade Keiō de Toquio e é profesor na Universidade de Toquio desde 2009.
Carreira profesional En 1987, Kuma abriu Spatial Design Studio, máis tarde a súa oficina converteuse en Kengo Kuma & Associates en 1990 e en 2008 abriu Kuma & Associates Europe en París.
En 2000, 2002 e 2004, Kuma deseñou o pavillón xaponés para a Bienal de Venecia.
Xunto con outros estudios de arquitectura, foi o responsable do deseño do Estadio Nacional do Xapón en Toquio para os Xogos Olímpicos de 2020.
Materiais Kuma adopta unha visión crítica dos materiais de construción modernos como o aceiro, o vidro e o formigón, e a miúdo prefire a madeira, que normalmente se procesa con técnicas artesanais tradicionais.
Obra Na Galiza, Kengo Kuma & Associates foi un dos estudos convidados ao concurso internacional para a rehabilitación, restauración e ampliación do antigo convento de Santa Clara como nova sede do Museo de Pontevedra. A súa proposta, presentada en 2023, foi un dos proxectos finalistas do concurso, que foi gañado por Nieto Sobejano Arquitectos.
Península e Iberoamérica
2009: Gran Espacio Escénico Ciudad de Granada, coñecido como Granatum, Granada, proxecto de concurso realizado con AH Asociados. 2017: Japan House São Paulo, São Paulo, Brasil. 2018: Camper Paseo de Gracia, Barcelona. 2018: Casa Wabi Coop, Puerto Escondido, Oaxaca, México. 2020: Casa Batlló Stairs & Atrium, intervención interior na Casa Batlló, Barcelona. 2020: FastShop Ibirapuera, São Paulo, Brasil. 2020: Bosonit Technological Center, Logroño, A Rioxa. 2024: Ampliación e renovación do Centro de Arte Moderna da Fundación Calouste Gulbenkian, Lisboa. 2025: Silveira Tech Re-Generation Village, Lousã, Portugal. 2026: Pasarela peonil Princesa Leonor, sobre a dársena do Guadalquivir, Sevilla, proxecto asociado á transformación da antiga fábrica de tabacos de Altadis en Los Remedios. 2026: Qapital Tower, Quito, torre de usos mixtos anunciada como primeiro proxecto do estudo no Ecuador.
Outros edificios en todo o mundo
1994: Observatorio Kiro-san, Ehime. 1994: Kitakami Canal Museum, Ishinomaki. 2002: Casa de Bambú, Complexo da Gran Muralla, Pequín. 2002: Casa de Plástico, Toquio. 2005: Museo de Arte da Prefectura de Nagasaki. 2007: Sede de Suntory, Toquio. 2007: Museo de Arte Suntory, Toquio. 2007: Casa de té no xardín do Museum Angewandte Kunst, Frankfurt am Main. 2010: Museo da Ponte de Madeira, Yusuhara. 2013: Conservatorio Darius Milhaud e sala de concertos de Aix-en-Provence. 2013: Cidade das Artes, Besançon. 2013: SunnyHills, oficinas e tenda, Toquio. 2015: Redeseño da estación de Takaosanguchi no monte Takao, Toquio. 2016: Inverted House, Hokkaidō, coa oficina de AHO, de Raphael Zuber, Neven Fuchs e Laura Cristea. 2018: V&A Dundee, Dundee, Escocia. 2018: Odunpazarı Modern Museum, Odunpazarı, Turquía. 2019: Estadio Nacional do Xapón, Toquio, para os Xogos Olímpicos de 2020."Elefanten, Buletten braucht unser Land" no Frankfurter Allgemeine Zeitung. vom 8. 2020: Takanawa Gateway Station, Toquio. 2021: nova construción de HC Andersens Hus, Odense, Dinamarca.
Galería de imaxes
Notas
Véxase tamén
Bibliografía Kengo Kuma, Anti-object: the dissolution and disintegration of architecture" (Architecture words, 2), 2010, ISBN 1-902902-52-1 Sophie Houdart, Chihiro Minato, Kuma Kengo. Une monographie declarée, 2009, ISBN 978-2-9532093-1-0 Marco Casamonti, Kengo Kuma, 2009, ISBN 88-6116-084-0 Botond Bognar, Material Immaterial: The New Work of Kengo Kuma, 2009, ISBN 1-56898-874-5
Outros artigos Arquitectura moderna Arquitectura posmoderna Arquitectura organicista
Categoría:Arquitectos do Xapón Categoría:Nados en 1954