Ferdinand Joseph Arnodin, nado en Sainte-Foy-lès-Lyon o 9 de outubro de 1845 e finado en Châteauneuf-sur-Loire o 24 de abril de 1924, foi un enxeñeiro e arquitecto francés lembrado pola súa contribución no desenvolvemento das pontes transbordadoras. Foi o construtor da Ponte de Biscaia sobre a ría de Bilbao entre Areeta e Portugalete, concibido polo enxeñeiro Alberto de Palacio e inscrito en 2007 na Lista do Patrimonio da Humanidade da UNESCO.

Traxectoria

Formación

Ferdinand Arnodin chegou moi novo a Châteauneuf-sur-Loire seguindo o seu pai, quen traballaba alí para a casa dos irmáns Seguin como xefe de obra. Marc Seguin fíxose famoso por construír en 1825 a primeira ponte colgante utilizando cables feitos de arame sobre o río Ródano en Tournon-sur-Rhone. Ferdinand asistiu aos cursos da escola profesional de Orléans, logo o seu pai colocouno en varias casas de construción. Aprendeu nelas os diferentes oficios de carpinteiro, canteiro e o traballo de pezas de metal. Tamén asistiu a clases nocturnas no Conservatorio Nacional de Artes e Oficios.

En 1866, despois da morte do seu pai, Arnodin foi contratado como inspector de pontes pola Société Générale des Ponts à Péage, unha nova compañía dos irmáns Seguin. O seu primeiro traballo foi na ponte colgante de Kermelo. Alí coñeceu a súa futura esposa, Charlotte Kérihuel, cuxa residencia era a casa situada na entrada da ponte no lado do municipio de Plœmeur. Casaron o 15 de setembro de 1868 en Ploeureur.

A construción de pontes colgantes detívose en Francia tras o colapso da ponte de cadeas de Angers en 1850 e da ponte La Roche-Bernard en 1852. Porén, a súa construción reviviu mellorando a súa estabilidade fronte a accións dinámicas mediante o aumento da rixidez das ménsulas laterais do taboleiro, e a invención dos cables trenzados con torsións alternas. Pontes

miniatura|Ponte transbordadora de Rochefort-Martrou (1898-1900). miniatura|Ponte Sidi M'Cid en Constantina (Alxeria). Especialista nas pontes de cables, Arnodin é considerado o inventor das pontes transbordadoras. Débenselle nove das dezaoito coñecidas no mundo. Tres delas sobreviven aínda no século XXI. Foron as primeiras pontes de cable, daquela atirantados. Presentou o 5 de novembro de 1887 unha patente «para un sistema de ponte para transbordo para grandes puntos de venda que serven para a travesía das vías marítimas». O mesmo ano o novo arquitecto Alberto del Palacio y Elissague desenvolveu o seu proxecto de ponte transbordadora en Portugalete.

Así mesmo, construíu moitas pontes colgantes da segunda xeración (finais do século XIX e inicios do século XX).Os seus coñecementos foron requiridos para o proxecto de liña ferroviaria de integración de Le Havre en 1897. Tamén restaurou e consolidou gran cantidade de vellas pontes colgantes de cables de primeira xeración (anterior a 1860). Os taboleiros reforzáronse e os antigos cables de arame substituíronse por cables de aceiro trenzados alternos, a miúdo co engadido de tirantes (modificación estrutural coñecida como «sistema Arnodin»).

Industrial A súa planta de fabricación e montaxe de metal prefabricados estabeleceuse en Châteauneuf-sur-Loire, a cidade onde tamén tiña a súa sede social a compañía Baudin Chateauneuf. Os restos desta fábrica aínda eran visíbeis hai uns anos, e a cheminea debuxábase, medio arruinada, entre o ferrocarril e o Loira.

Nas paredes dos seus talleres fixera escribir tres frases:

A experiencia é a fonte única da Verdade [L'expérience est la source unique de la Vérité] (Henri Poincaré) Todos os nosos coñecementos teñen o seu punto de partida na experiencia [Toutes nos connaissances ont leur point de départ dans l'expérience] (Emmanuel Kant) A máis alta calidade do enxeñeiro é a observación [La plus grande qualité de l'ingénieur est l'observation].

Ao longo de toda a súa carreira o seu laboratorio de experimentación estivo constituído polas obras que construíu. As súas innovacións naceron da resposta aos problemas que expuña a súa execución, e pola mellora da súa resistencia e a súa seguridade.

O museo da mariña do Loira de Châteauneuf-sur-Loire presenta recordos deses talleres: unha vella maqueta da ponte transbordador de Nantes, unha sección dun cable de aceiro fabricado por Arnodin e fotografías, entre outros.

Distincións Foi titular dunha medalla de rescate (1874), oficial da Lexión de Honra (1912), cabaleiro da orde real de Isabel a Católica e comandante do Nichan Iftikhar (Tunisia).

Châteauneuf-sur-Loire nomeou na súa memoria unha rúa da cidade onde vivía Arnodin, no número 1. Así mesmo, dedicóuselle outra rúa en Portugalete.

Lista de obras

Pontes transbordadoras:

de cables: 1893: Ponte de Biscaia, concibida por Alberto de Palacio, construído por Ferdinand Arnodin, en uso. Inscrito en 2007 na Lista do Patrimonio da Humanidade da UNESCO. 1897-1899: ponte transbordadora de Ruan, destruída en 1940. 1898: Bizerte, desmontada e reconstruída en Brest en 1909. 1898-1900: Ponte transbordadora de Rochefort-Martrou: renovado, uso limitado a peóns e bicicletas na estación estival.A entrada «pont transbordeur du Martrou» da Base Mérimée, no epígrafe historique, descríbeo así:

de tirantes e contrapesos: 1902-1903: Ponte transbordadora de Nantes, desmontado en 1958, placa conmemorativa e restos das pilas e filetages. 1904-1905: Ponte transbordadora de Marsella, destruído en 1944, silueta inseparábel dos filmes de Marcel Pagnol. de cables e tirantes: 1906: Ponte transbordadora de Newport, en Newport (Gales), restaurado, en uso.

Fin das pontes transbordadores: 1909: Brest, reconstrución do desmontado en Bizerte, destruído en 1944. 1910-1914: Ponte transbordadora de Bordeos, inacabado, pilonas desmontadas en 1942. Sería dúas veces máis longo cós demais, polo que era o dobre de lento. Compréndese entón o abandono dunha técnica que se volveu inadecuada nese lugar.

Pontes colgantes (pontes fixas, non transbordadoras) construídas ou restauradas por Arnodin. Estas pontes son numerosas en toda Francia e nas súas antigas dependencias. Arnodin asinou o seu traballo nunha placa de ferro fundido, a lista está aberta:

Pontes ferroviarias: 1905-1908: ponte Gisclard, entre a estación de Sautó e a de Planès na liña do Tren Groc que vai de Villefranche-de-Conflent a Latour-de-Carol, na comuna de Planès. É a única ponte colgante ferroviaria aínda en servizo en Francia en 2026. 1913: Viaduto des Rochers Noirs en Lapleau, ponte colgante de tipo Gisclard, construído para os tranvías de Corrèze.

Pontes de estrada: 1875: reforma da pasarela Saint-Symphorien, construída en 1845-1847 por Marc Seguin en Tours. 1884: ponte de Tonnay-Charente, reforma dunha ponte construída por Louis Dor en 1841-1842 en Charente-Maritime. 1887-1888: Pont de l'Abîme entre Gruffy e Cusy (Alta Savoia). 1883: ponte en Chilhac (Alto Loira) sobre o río Allier. 1889: ponte de Saint-Léger, en La Croix-sur-Roudoule, Alpes-Maritimes. 1892-1894: ponte colgante de Rivière de l'Est, na illa de La Réunion. 1894: ponte de Bonpas, en Caumont-sur-Durance (Vaucluse), sobre o río Durance, destruído en 1944 durante a retirada alemá. 1899-1902: ponte de Bonny-sur-Loire (Loiret) sobre o río Loira. 1904: ponte du Bonhomme sobre o Blavet. Esta ponte conectaba as comunas de Lanester e Kervignac (Morbihan). O taboleiro foi destruído, só se conservan as pilonas. 1908-1912: ponte Sidi M'Cid, Constantina (Alxeria), 168 m de lonxitude, 175 m por encima do Rhummel. 1912: ponte de Groslée, Ain. 1914: ponte colgante dos Andelys sobre o Sena, en Eure, destruído e reconstruído despois de 1944. 1917-1925: pasarela Mellah-Slimane, Constantina (Alxeria). Reforma da ponte de Parentignat, Puy-de-Dôme (construída en 1831), desafectada. Ponte de Saint-Ilpize (Alto Loira) sobre o río Allier.

Publicacións

Ferdinand Arnodin, Notes sur les ponts suspendus. Application du système de la suspension aux ponts de grande ouverture pour voies ferrées, p. 127-140, Annales des ponts et chaussées, 1905, 1º trimestre (ler en liña)

Notas

Categoría:Nados en 1845

Categoría:Finados en 1924 Categoría:Enxeñeiros de Francia Categoría:Nados no departamento de Ródano