O bus S-100, ou bus Altair, posteriormente estandarizado como IEEE 696-1983 (inactivo/retirado), é un dos primeiros buses informáticos, deseñado en 1974 como parte do Altair 8800. O bus S-100 foi o primeiro bus de expansión en converterse nun estándar na industria dos microordenadores. Os ordenadores S-100, compostos por placas de procesadores e periféricos, foron producidos por varios fabricantes. O bus S-100 serviu de base para ordenadores domésticos, cuxos construtores (por exemplo, o Homebrew Computer Club) implementaron controladores para CP/M e MP/M. Estes microcomputadores S-100 ían desde xoguetes para afeccionados ata estacións de traballo para pequenas empresas, e eran comúns entre os primeiros ordenadores domésticos ata a aparición da IBM PC.
Arquitectura miniatura|Harry Garland e Roger Melen, cofundadores de Cromemco, sostendo un backplane S-100 (1981). O bus S-100 é un panel posterior pasivo que consiste en conectores de bordo de placa de circuíto impreso de 100 pins interconectados en paralelo. As placas de circuíto que miden 13 cm × 25 cm, que realizan funcións de CPU, memoria ou interface de E/S, conéctanse a estes conectores. As definicións de sinal do bus seguen de preto as dun sistema baseado no microprocesador 8080, xa que o microprocesador Intel 8080 foi o primeiro en funcionar no bus S-100. As 100 liñas do bus S-100 pódense agrupar en catro tipos: 1) Alimentación, 2) Datos, 3) Enderezo e 4) Reloxo e control.
Notas
Véxase tamén Ligazóns externas
Categoría:Buses informáticos