A escala de Braden é un elemento de valoración clínica empregado para estimar o risco de que unha persoa desenvolva unha úlcera por presión. Foi desenvolvida en 1987 polas enfermeiras Barbara Braden e Nancy Bergstrom, e constitúe unha das ferramentas máis utilizadas na práctica da enfermaría para a prevención deste tipo de lesións. A súa finalidade é facilitar a identificación temperá dos pacientes con maior risco, permitindo establecer medidas preventivas axeitadas e reducir a incidencia das úlceras por presión tanto no ámbito hospitalario como noutros contornos asistenciais.
Avaliación mediante a escala de Braden A escala de Braden avalía seis dimensións clínicas relacionadas co risco de desenvolver úlceras por presión. Cada unha delas puntúase de forma independente, e a suma das puntuacións obtidas permite estimar o nivel de risco do paciente e establecer as medidas preventivas máis axeitadas.European Pressure Ulcer Advisory Panel, National Pressure Injury Advisory Panel, & Pan Pacific Pressure Injury Alliance. (2019). Prevention and Treatment of Pressure Ulcers/Injuries: Clinical Practice Guideline. EPUAP/NPIAP/PPPIA.Kozier, B., Erb, G., Snyder, S., & Berman, A. (2008). Fundamentals of Nursing: Concepts, Process, and Practice (8th ed.). Pearson Education.
Percepción sensorial Este criterio valora a capacidade da persoa para percibir e responder ao malestar ou á dor provocados pola presión exercida sobre os tecidos. Na avaliación téñense en conta tanto a sensibilidade á dor como o nivel de conciencia e a capacidade cognitiva para reaccionar de maneira adecuada aos estímulos relacionados coa presión.
Humidade Este parámetro determina o grao de exposición da pel á humidade. A presenza continuada de suor, ouriños ou outras fontes de humidade favorece a maceración do tecido cutáneo, diminúe a súa resistencia e, polo tanto, aumenta o risco de aparición de lesións por presión.
Actividade Esta categoría analiza o nivel de actividade física dun paciente. Unha actividade física escasa ou moi limitada favorece a presión prolongada sobre determinadas zonas do corpo, incrementando o risco de atrofia muscular e degradación dos tecidos.
Mobilidade A mobilidade fai referencia á capacidade do paciente para cambiar e manter de forma autónoma a súa posición corporal, así como a súa propia vontade para facelo. As persoas con dificultade para realizar movementos espontáneos ou para aliviar a presión sobre determinadas áreas presentan un maior risco de desenvolver lesións.
Nutrición Este apartado valora o estado nutricional do paciente, tendo en conta a cantidade e a calidade da alimentación habitual. Unha inxesta insuficiente de enerxía, proteínas ou outros nutrientes esenciais pode dificultar a integridade da pel e a reparación dos tecidos, aumentando a susceptibilidade ás úlceras por presión.
Fricción e cizallamento A fricción e o cizallamento avalían a cantidade de axuda que un cliente necesita para moverse e o grao de deslizamento que experimenta en camas ou cadeiras. Esta categoría avalíase porque o movemento de deslizamento pode causar cizallamento, o que significa que a pel e o óso se moven en direccións opostas, facendo que as membranas celulares e os capilares se rompan. A humidade aumenta a susceptibilidade á fricción.
Puntuación na escala de Braden Cada categoría puntúase nunha escala de 1 a 4, agás a categoría de "fricción e cizallamento", que se puntúa nunha escala de 1 a 3. Isto combínase para un total posible de 23 puntos, onde unha puntuación máis alta indica un menor risco de desenvolver unha úlcera por presión e viceversa, sendo 6 puntos a puntuación máis baixa posible, que representa o risco máis grave de desenvolver unha úlcera por presión. A escala de puntuación de Braden:
Risco moi alto: puntuación total de 9 ou menos Alto risco: puntuación total 10-12 Risco moderado: puntuación total 13-14 Risco leve: puntuación total 15-18 Sen risco: puntuación total 19-23
Notas
Véxase tamén Ligazóns externas Páxina web oficial de Braden Scale Arquivado Folla de instrucións da báscula Braden
Categoría:Enfermaría