En informática, a memoria é un compoñente dun ordenador ou un dos seus subsistemas responsable de garantir a persistencia dos datos e/ou instrucións do programa. Existen varios tipos de memoria, e a súa implementación física dá lugar aos diferentes soportes de almacenamento que se usan actualmente. Os termos memoria principal e almacenamento primario tamén se usan para describir a memoria do ordenador.
Visión xeral miniatura|Paquete de módulos de memoria Transcend DDR3 1333 para computadora de escritorio (2009). A memoria dun ordenador adoita denominarse RAM, que significa memoria de acceso aleatorio, aínda que algunhas formas máis antigas de memoria de ordenador, como a memoria de tambor, non son de acceso aleatorio. Os sinónimos arcaicos de memoria principal inclúen núcleo (ou core memory, para memoria de núcleo magnético) e store (almacén).
A memoria principal funciona a alta velocidade en comparación co almacenamento masivo, que é máis lento pero menos caro por bit e ten maior capacidade. Ademais de almacenar programas abertos e datos que se procesan activamente, a memoria do ordenador serve como caché de almacenamento masivo e búfer de escritura para mellorar o rendemento tanto de lectura como de escritura. Os sistemas operativos adoitan tomar prestada capacidade de RAM para o almacenamento en caché sempre que non sexa necesaria para executar software. Se é necesario, o contido da memoria do ordenador pódese transferir ao almacenamento; unha forma común de facelo é mediante unha técnica de xestión de memoria chamada memoria virtual.
A memoria dos ordenadores modernos impleméntase como memoria de semicondutores, onde os datos se almacenan dentro de celas de memoria construídas con transistores MOS e outros compoñentes nun circuíto integrado. Existen dous tipos principais de memoria de semicondutores: volátil e non volátil. Exemplos de memoria non volátil son a memoria flash e a memoria ROM, PROM, EPROM e EEPROM. Exemplos de memoria volátil son a memoria dinámica de acceso aleatorio (DRAM), que se usa para o almacenamento principal, e a memoria estática de acceso aleatorio (SRAM), que se usa principalmente para a caché da CPU.
A maior parte da memoria de semicondutores está organizada en celas de memoria cada unha almacenando un bit (0 ou 1). A organización da memoria flash inclúe tanto un bit por cela de memoria como unha cela multinivel capaz de almacenar varios bits por cela. As celas de memoria agrúpanse en palabras de lonxitude fixa, por exemplo, 1, 2, 4, 8, 16, 32, 64 ou 128 bits. Pódese acceder a cada palabra mediante un enderezo binario de N bits, o que permite almacenar 2N palabras na memoria.
Notas
Véxase tamén Ligazóns externas
Categoría:Electrónica dixital Categoría:MOSFETs