Ahura Mazda (en avéstico: Ahura Mazdā), chamado Ohrmazd ou Hormizd en persa medio e tamén coñecido tradicionalmente como Ormuz, é a divindade suprema do zoroastrismo. O seu nome adoita interpretarse como «Señor Sabio» ou «Señor da Sabedoría», aínda que a análise exacta do termo Mazdā é discutida.
Nas Gathas, atribuídas a Zaratustra (Zoroastro), Ahura Mazda aparece como creador e como garante de asha, principio de verdade, orde e xustiza. Na mitoloxía persa, antes do establecemento do zoroastrismo, Ahura Mazda era un dos principais deuses nativos. Hai moitas formas do seu nome.
Asociase a miúdo coa deusa Anahita, que aparece nominalmente xunto con Ahura Mazda. En época aqueménida tardía, Anahita aparece asociada a Ahura Mazda e Mitra (a partir de Artaxerxes II). Os reis aqueménidas atribuían a súa autoridade real principalmente a Ahura Mazda.
Zaratustra situouno no centro da súa doutrina relixiosa, transformando unha antiga divindade iraniana na divindade suprema da nova fe. Por riba de todo, Ahura Mazda representa a Bondade perfecta, o completo oposto do Mal. Non permite o sufrimento aínda que estea a suceder debido á existencia do Mal. A visión que del tivo Zaratustra foi o punto de partida do zoroastrismo. A Enciclopedia Galega Universal describe igualmente a Ahura Mazda ou Ormazd como o deus supremo establecido por Zoroastro no mazdeísmo.«Mazdeísmo», Enciclopedia Galega Universal, Xunta de Galicia. Consultado o 24 de agosto de 2026.
Ahura Mazda e o mal A concepción da oposición entre o ben e o mal evolucionou ao longo da historia do zoroastrismo. Nas Gathas, Angra Mainyu é o espírito destrutor oposto a Spenta Mainyu, mentres que na tradición posterior, especialmente nos textos en lingua persa media, Ahrimán aparece directamente como o adversario de Ohrmazd.
No seu aspecto principal, Ahura Mazda é a Sabedoría; non engana e non pode ser enganado xa que é a fonte da luz e de toda bondade. Ahura Mazda é o Pai e a Nai do Universo segundo a tradición zoroastriana tardía,O Bundahišn describe a Ohrmazd como pai e nai da creación, nai porque nutriu a creación no estado espiritual e pai porque a levou á existencia material. o creador eterno que puxo o sol, a lúa e as estrelas nos seus camiños. Na cosmoloxía zoroastriana posterior, Ohrmazd habita na luz pura e Ahrimán nas tebras.
Ohrmazd é eterno (é e será para sempre). Pero na era actual Ahura Mazda non é omnipotente porque se enfronta ao seu acérrimo inimigo, o espírito maligno; O mundo convértese no escenario dunha loita limitada no tempo entre ambos principios, que debe rematar coa derrota definitiva de Ahrimán e coa separación do ben e do mal.
Culto e representación miniatura|363x363px| Representación de Cosroes II (centro) entre Ohrmazd (dereita) e Anahita (esquerda), en Taq-e Bostan. No Avesta e noutras escrituras, Ahura Mazda descríbese en termos naturalistas (iso non significa que todos os zoroastrianos pensen nel dese xeito).
Leva un manto con estrelas. Está representado polo sol -o seu ollo- e a luz. O seu trono está situado no ceo máis alto, no medio da luz celestial. Alí preside e é atendido por anxos.
Ahura Mazda foi tamén a principal divindade invocada nas inscricións reais dos aqueménidas, especialmente nas de Darío I, quen atribuía a Ahura Mazda tanto a creación do mundo como a concesión da súa autoridade real.
As representacións antropomórficas da divindade apareceron en épocas posteriores. Durante o Imperio sasánida, Ohrmazd foi representado en relevos relacionados coa investidura real.Mary Boyce, «Anāhīd ii. The Cult and its Diffusion», Encyclopaedia Iranica. Consultado o 24 de agosto de 2026.
Notas
Véxase tamén
Bibliografía
Outros artigos
Zoroastrismo Zaratustra Anahita Ahrimán
Categoría:Zoroastrismo Categoría:Deuses Categoría:Deuses creadores Categoría:Mitoloxía de Asia Categoría:Mitoloxía indoeuropea