, nado en Noboribetsu o 24 de febreiro de 1909 e finado o 9 de xuño de 1961, foi un lingüista e antropólogo ainu. Foi coñecido por crear dicionarios ainu-xaponés.
Traxectoria Chiri naceu o 24 de febreiro de 1909 no que hoxe é Noboribetsu, Hokkaido, no Xapón. O seu pai era Takakichi Chiri, que servira na guerra ruso-xaponesa e foi un dos tres ainus galardoados coa Orde do Papaventos Dourado, e a súa nai era Nama. A súa irmá máis vella é Yukie Chiri e a súa tía é Imekanu. Aínda que ambas eran falantes nativas de ainu, Mashiho Chiri non o era. Ensináronlle xaponés e aprendeu a lingua ainu cando estaba no instituto.
Graduouse no Instituto Hokkaido Muroran Sakae. Tiña excelentes cualificacións, pero non se podía permitir ir á universidade. No seu canto, traballou nunha oficina do goberno local. Posteriormente, Kyōsuke Kindaichi recoñeceu a súa intelixencia e convidou a Chiri a quedar na súa casa en Tokyo e asistir á Primeira Escola Superior do Xapón. Chiri aceptou a súa oferta e graduouse en 1933. Despois estudou na Universidade Imperial de Tokyo e graduouse no departamento de literatura en 1937. Foi o primeiro ainu en entrar na universidade. Obtivo un mestrado na mesma universidade. Chiri ensinou nunha escola feminina e investigou nun museo en Karafuto durante tres anos antes de ocupar un posto temporal na Universidade de Hokkaido en 1943. Converteuse en profesor titular en 1947, e obtivo un doutoramento en lingüística o 22 de decembro de 1954, centrado no dialecto karafuto da lingua ainu.
Lingua ainu O traballo académico de Chiri centrouse na lingua ainu. Gañou o Premio Asahi de 1954 por escribir un dicionario clasificado da lingua ainu. Traballou con Yamada Hidezo para estudar os nomes ainus dos lugares, e finalmente creou un dicionario de topónimos ainus que axudou a comprender mellor os topónimos en Hokkaido.
Chiri tamén traduciu historias ainus, que se transmitían oralmente porque os ainus non tiñan unha lingua escrita. O seu estilo de tradución pretendía reflectir a natureza performativa de como se contaban as historias, e fíxoo escribíndoas en xaponés coloquial e improvisando. Tamén traduciu certas palabras como "vaxina" e "exaculación" ao alemán para evitar a censura, aínda que nas súas traducións estaban escritas usando katakana. Este estilo foi criticado por estudosos posteriores por resumir o contido e engadir novas frases, e algúns retraduciron a súa obra nun estilo máis tradicional.
Publicacións
Notas
Véxase tamén Bibliografía
Categoría:Nados en 1909 Categoría:Finados en 1961 Categoría:Lingüistas do Xapón Categoría:Pobo ainu