miniatura|upright|Fresadora universal cos seus accesorios. Unha fresadora é unha máquina ferramenta utilizada para realizar mecanizados por arranque de labra mediante o movemento dunha ferramenta rotativa de varios fíos de corte denominada fresa. Mediante o fresado é posible mecanizar os máis diversos materiais como madeira, aceiro, fundición de ferro, metais non férricos e materiais sintéticos, superficies planas ou curvas, de entalladura, de rañuras, de dentado etc. Ademais as pezas fresadas poden ser desbastadas ou afinadas.fresas y fresadoras Nas fresadoras tradicionais, a peza desprázase achegando as zonas a mecanizar á ferramenta, permitindo obter formas diversas, desde superficies planas a outras máis complexas.
Inventadas a principios do século XIX, as fresadoras convertéronse en máquinas básicas no sector do mecanizado. Grazas á incorporación do control numérico, son as máquinas ferramentas máis polivalentes pola variedade de mecanizados que poden realizar e a flexibilidade que permiten no proceso de fabricación. A diversidade de procesos mecánicos e o aumento da competitividade global deron lugar a unha ampla variedade de fresadoras que, aínda que teñen unha base común, diferéncianse notablemente segundo o sector industrial no que se utilicen. Así mesmo, os progresos técnicos de deseño e calidade que se realizaron nas ferramentas de fresar, fixeron posible o emprego de parámetros de corte moi altos, o que levou a unha redución drástica dos tempos de mecanizado.
Debido á variedade de mecanizados que se poden realizar nas fresadoras actuais, ao amplo número de máquinas diferentes entre si, tanto na súa potencia como nas súas características técnicas, á diversidade de accesorios utilizados e á necesidade de cumprir especificacións de calidade rigorosas, a utilización de fresadoras require de persoal cualificado profesionalmente, xa sexa programador, preparador ou fresador.Millán Gómez, Simón (2006), Procedementos de mecanizado, Cengage Learning Editores, ISBN 84-9732-428-5 O emprego destas máquinas, con elementos móbiles e cortantes, así como líquidos tóxicos para a refrixeración e lubricación do corte, require unhas condicións de traballo que preserven a seguridade e saúde dos traballadores e eviten danos ás máquinas, ás instalacións e aos produtos finais ou semielaborados.
Historia miniatura|Fresadora universal antiga. A primeira máquina de fresar construíuse en 1818 e foi deseñada polo estadounidense Eli Whitney co fin de axilizar a construción de fusís no estado de Connecticut. Esta máquina consérvase no Mechanical Engineering Museum de Yale.Aldabaldetrecu, Patxi (2007), Historia de las fresadoras , Museo Máquina-Herramienta de Elgóibar. Guipúscoa, España [13-3-2008] Na década de 1830, a empresa Gay & Silver construíu unha fresadora que incorporaba o mecanismo de regulación vertical e un soporte para o fuso portaferramentas.
En 1848 o enxeñeiro americano Frederick. W. Howe deseñou e fabricou para a empresa Robbins & Lawrence a primeira fresadora universal que incorporaba un dispositivo de copiado de perfís. Por esas mesmas datas deuse a coñecer a fresadora Lincoln, que incorporaba un carneiro cilíndrico regulable en sentido vertical. A mediados do século XIX iniciouse a construción de fresadoras verticais. Concretamente, no museo Conservatoire national des arts et métiers de París, consérvase unha fresadora vertical construída en 1857.
A primeira fresadora universal equipada con prato divisor que permitía a fabricación de engrenaxes rectos e helicoidais foi fabricada por Brown & Sharpeen 1853, por iniciativa e a instancias de Frederick W. Howe, e foi presentada na Exposición Universal de París de 1867. En 1884 a empresa americana Cincinnati construíu unha fresadora universal que incorporaba un carneiro cilíndrico situado axialmente.
En 1874, o construtor francés de máquinas-ferramenta Pierre Philippe Huré deseñou unha máquina de dobre fuso, vertical e horizontal que se situaba mediante xiro manual.
En 1894 o francés R. Huré deseñou un cabezal universal co que se poden realizar diferentes mecanizados con variadas posicións da ferramenta. Este tipo de cabezal, con lixeiras modificacións, é un dos accesorios máis utilizados hoxe en día nas fresadoras universais.
En 1938 xorde a compañía Bridgeport Machines, Inc. en Bridgeport, Connecticut, a cal nas décadas posteriores faise famosa polas súas fresadoras verticais de tamaño pequeno e mediano.da Fresadora Museo máquina-ferramenta de Elgóibar. España [22-4-2008] Introdución do control numérico
O primeiro desenvolvemento na área do control numérico por computadora (CNC) realizouno o inventor norteamericano John T. Parsons (Detroit 1913-2007)National Inventors Hall of Fame Foundation (2007), John T. Parsons (en inglés), en invent.org. [19-4-2008] xunto co seu empregado Frank L. Stulen, na década de 1940. O concepto de control numérico implicaba o uso de datos nun sistema de referencia para definir as superficies de contorno das hélices dun helicóptero. A aplicación do control numérico abarca gran variedade de procesos. Divídense as aplicacións en dúas categorías: as aplicacións con máquina ferramenta, tales como tradeado, fresado, laminado ou torneado; e as aplicacións sen máquina ferramenta, tales como a ensamblaxe, trazado, oxicorte, ou metroloxía.
O principio de operación común de todas as aplicacións do control numérico é o control da posición relativa dunha ferramenta ou elemento de procesado con respecto ao obxecto a procesar. Ao principio os desprazamentos eran de punto a punto, e utilizábanse basicamente en trades. A invención das funcións de interpolación lineal e circular e o cambio automático de ferramentas fixo posible a construción dunha xeración de máquinas ferramentas coas que se tradea, rosca, fresa e ata se tornea e que pasaron a denominarse centros de mecanizado no canto de fresadoras propiamente ditas.Aldabaltedrecu, Patxi (2002), Evolución Técnica da Máquina-ferramenta, en metalunivers.com [21-3-2008]
Control numérico por computadora en fresadoras miniatura|250px|Consola de control numérico. As fresadoras con control numérico por computadora (CNC) son un exemplo de automatización programable. Deseñáronse para adaptar as variacións na configuración de produtos. A súa principal aplicación céntrase en volumes de produción medios de pezas sinxelas e en volumes de produción medios e baixos de pezas complexas, permitindo realizar mecanizados de precisión coa facilidade que representa cambiar dun modelo de peza a outra mediante a inserción do programa correspondente e das novas ferramentas que se teñan que utilizar así como o sistema de suxeición das pezas. Utilizando o control numérico, o equipo de procesado contrólase a través dun programa que utiliza números, letras e outros símbolos, (por exemplo os chamados códigos G e M). Estes números, letras e símbolos, os cales chegan a incluír &, %, $ e "(comiñas), están codificados nun formato apropiado para definir un programa de instrucións para desenvolver unha tarefa concreta. Cando a tarefa en cuestión varía cámbiase o programa de instrucións. Nas grandes producións en serie, o control numérico resulta útil para a robotización da alimentación e retirada das pezas mecanizadas.
As fresadoras universais modernas contan con dispositivos electrónicos onde se visualizan -en forma máis sofisticada nunhas que noutras- as posicións das ferramentas, e así se facilita mellor a lectura de cotas nos seus desprazamentos. Así mesmo, a moitas fresadoras incorpóraselles un sistema de control numérico por computadora (CNC) que permite automatizar o seu traballo. Tamén poden incorporar un mecanismo de copiado para diferentes perfís de mecanizado.
Existen varias linguaxes de programación CNC para fresadoras, todos eles de programación numérica, entre os que destacan a linguaxe normalizada internacional ISO e as linguaxes HEIDENHAIN, Fagor e Siemens. Para desenvolver un programa de CNC habitualmente utilízanse simuladores que, mediante a utilización dunha computadora, permiten comprobar a secuencia de operacións programadas.
Campo de aplicación do control numérico A aplicación de sistemas de control numérico por computadora nas máquinas-ferramenta permite aumentar a produtividade respecto das máquinas convencionais e fixo posible efectuar operacións de conformado que son imposibles de realizar cun elevado grao de precisión dimensional en máquinas convencionais, por exemplo a realización de superficies esféricas. O uso do control numérico incide favorablemente nos custos de produción ao propiciar a redución do número de tipos de máquinas utilizadas nun taller de mecanizado, mantendo ou mellorando a súa calidade.
Os procesos que utilizan máquinas-ferramenta de control numérico teñen un custo horario superior aos procesos que utilizan máquinas convencionais, pero inferior aos procesos que utilizan máquinas especiais con mecanismos de transferencia (transfert) que permiten a alimentación e retirada de pezas de forma automatizada. No mesmo sentido, os tempos de preparación para un lote son maiores nunha máquina de control numérico que nunha máquina convencional, pois se necesita preparar a programación de control numérico das operacións do proceso. Con todo, os tempos de operación son menores nunha máquina de control numérico que nunha máquina convencional, polo cal, a partir de certo número de pezas nun lote, o mecanizado é máis económico utilizando o control numérico. Con todo, para lotes grandes, o proceso é máis económico utilizando maquinas especializadas con mecanismos de transferencia.
Tipos de fresadoras miniatura|Tren de fresado.
As fresadoras poden clasificarse segundo varios aspectos, como a orientación do eixo de xiro ou o número de eixos de operación. A continuación indícanse as clasificacións máis usuais. Fresadoras segundo a orientación da ferramenta Dependendo da orientación do eixo de xiro da ferramenta de corte, distínguense tres tipos de fresadoras: horizontais, verticais e universais.
Unha fresadora horizontal utiliza fresas cilíndricas que se montan sobre un eixo horizontal accionado polo cabezal da máquina e apoiado por un extremo sobre devandito cabezal e polo outro sobre un rodamento situado na ponte deslizante chamado carneiro. Esta máquina permite realizar principalmente traballos de rañurado, con diferentes perfís ou formas das rañuras. Cando as operacións a realizar o permiten, principalmente ao realizar varias rañuras paralelas, pode aumentarse a produtividade montando no eixo portaferramentas varias fresas conxuntamente formando un tren de fresado. A profundidade máxima dunha rañura está limitada pola diferenza entre o radio exterior da fresa e o radio exterior dos casquetes de separación que a suxeitan ao eixo portafresas. miniatura|Fresadora vertical.
Nunha fresadora vertical, o eixo do husillo está orientado verticalmente, perpendicular á mesa de traballo. As fresas de corte móntanse no fuso e viran sobre o seu eixo. En xeral, pode desprazarse verticalmente, ben o husillo, ou ben a mesa, o que permite profundar o corte. Hai dous tipos de fresadoras verticais: as fresadoras de banco fixo ou de bancada e as fresadoras de torreta ou de consola. Nunha fresadora de torreta, o husillo permanece estacionario durante as operacións de corte e a mesa móvese tanto horizontalmente como verticalmente. Nas fresadoras de banco fixo, con todo, a mesa móvese só perpendicularmente ao husillo, mentres que o husillo en si móvese paralelamente ao seu propio eixo.