Bormánico, tamén chamado Borvo ou Bormo (en galo: *Borwō, Bormō), foi un antigo deus da relixión celta asociada coa curación e coas fontes de augaA relixión dos antigos celtas: Capítulo III. Os deuses da Galia e dos celtas continentais adorado polos galos e os galaicos., s.v. Borvo. Ás veces foi identificado co deus grecorromano Apolo, aínda que o seu culto mantivo un alto grao de autonomía durante o período romano.
Nome O teónimo galo Boruō quere dicir fonte quente ou fonte cálida. Procede da raíz verbal protocelta *berw- ('ferver, preparar'; cf. irlandés antigo berbaid, galés medio berwi), do protoindoeuropeo *bʰerw- ('ferver, preparar'; cf. latín ferueō ser intensamente quente, ferver, sánscrito bhurváni axitado, salvaxe). O río Bhearú (río Barrow) de Irlanda tamén se vinculou a esta raíz celta. Unha variante apofónica *bʰreh₁w, deu orixe a varias palabras indoeuropeas para "fonte, primavera", incluíndo o grego phréar (φρέαρ), o armenio ałbiwr, o xermánico *brunnōn e o latín Furrina (*Frūrina).
A variante Bormō podería ter xurdido da lenición, unha diferenza de sufixos ou da disimilación. Os derivados coñecidos inclúen Bormanicus (Caldas de Vizela), de *Borwānicos, e Bormanus ou Borbanus (Aix-en-Diois, Aix-en-Provence), dun anterior *Borwānos. Tamén se atopou en Utrecht unha deusa chamada Boruoboendoa, quizais reflectindo o galo *Buruo-bouinduā ou *Buruo-bō-uinduā.
Os topónimos Bourbon-l'Archambault, Bourbon-Lancy, Bourbonne-les-Bains, Boulbon, Bormes, Bourbriac, La Bourboule e Worms derivan de Borvo ou de Bormo. Os nomes de varios ríos pequenos en Francia tamén proceden do teónimo, incluíndo Bourbouillon, Bourban e Bourbière.
Notas
Véxase tamén Outros artigos Galaicos Bibliografía
Categoría:Deuses celtas Categoría:Deuses lusitanos Categoría:Deuses galaicos Categoría:Deuses da saúde Categoría:Deuses da auga