A cavatina (diminutivo da palabra italiana cavata, extracción) é a aria coa que se presentan en escena os personaxes, e polo tanto tamén os cantantes, nas óperas italianas. En voga sobre todo no século XIX, é coñecida tamén como aria de saída.
A estrutura en dous tempos da cavatina do século XIX, na que se quixo recoñecer un tratamento formal característico, é en realidade a forma típica da aria na ópera italiana da primeira metade do século. En todo caso, o que require unha cavatina é unha escritura vocal esixente, que permita ao cantante mostrar as súas habilidades ao público ante o que se presenta.
Ás veces, no século XVIII, o termo cavatina foi empregado como diminutivo de cavata, forma do século XVII de diverso significado.
Na ópera francesa do século XIX empregouse tamén, de xeito excepcional, o termo "cavatine"
Exemplos de cavatinas famosas Cavatina de Figaro, en Il barbiere di Siviglia de Rossini, Largo al factotum Cavatina de Norma, en Norma de Bellini, Casta diva Cavatina de Lucia, en Lucia di Lammermoor de Donizetti, Regnava nel silenzio
Véxase tamén
Categoría:Terminoloxía operística