Praesumptio iuris et de iure è una locuzione latina che indica la presunzione giuridica che non ammette una prova contraria, mentre la praesumptio iuris tantum stabilisce un'inversione dell'onere della prova, ma è vincibile qualora la stessa sia stata fornita.
Anche in diritto canonico, secondo l'insegnamento romanistico, valgono gli stessi principi. Can. 1825. par. 1. Praesumptio est rei incertae probabilis coniectura; eaque alia est iuris, quae ab ipsa lege statuitur; alia hominis, quae a iudice coniicitur. par. 2. Praesumptio iuris alia est iuris simpliciter, alia iuris et de iure. Can. 1826. Contra praesumptionem iuris simpliciter admittitur probatio tum directa tum indirecta; contra praesumptionem iuris et de iure, tantum indirecta, hoc est contra factum quod est praesumptionis fundamentum. Can. 1827. Qui habet pro se iuris praesumptionem, liberatur ab onere probandi, quod recidit in partem adversam; qua non probante, sententia ferri debet in favorem partis pro qua stat praesumptio.
Note
Voci correlate Presunzione (diritto) Praesumptio iuris tantum Terminologia giuridica latina
Categoria:Terminologia latina del diritto