Si presume sia stato il figlio probabilmente di un certo Arnaldus de Brantalono publicus notarius (morto prima del 1224) attestato in documenti attinenti agli anni 1204 e 1206.
Risulterebbe sposato con una certa Mauranda. Prima del 1250, durante quella che Saverio Guida definisce "la grande purga del 1246-1248" Saverio Guida - Gerardo Larghi, Dizionario biografico dei trovatori, Mucchi, 2014, ISBN 978-88-7000-605-6. Arnaut viene condannato, insieme ad altri 278 tolosani, alla confisca dei beni, i quali verranno restituiti solo nel 1279 da Filippo III di Francia.
Opera Gli si attribuisce il sirventese anonimo (Ancar, si m'aiut Deus, non hai tengut per valen) insieme a Guilhem de Gap e una sola canso (Pessius, pessans, peccans e penedens) composta da quattro coblas unissonans di dieci versi ciascuna.
Sirventese Ancar, si m'aiut - Deus, non hai tengut - per valen baro mentagut - q'aia.l seu perdut - per non sen ni ia non creiria - q'aia gaillardia - qi.l seu non defen per re c'om en dia - ne q'onratz estia - tan qan l'anta pren. Tan diria - si.m creiria - mon leugier talen... [...]
Canso Pessius, pessans, peccans e penedens planc en ploran; preian planc mos peccatz don anc falhi en cutz ni en pessatz, ni en folhs digz ni en faigz decebens; e quar suy fortz e forfaitz follamens clam merceyan merce, merceyamens a Selh que es unitz et unitatz e trinables e tres en trinitatz: qu'Elh me perdo, qu'es perdonans perdos, com perdonet als perjurs perilhos. [...]
Note
Bibliografia
http://www.rialto.unina.it/ArnBrant/26.1%28Guida%29.htm
Voci correlate Lista di trovatori e trobairitz
Categoria:Trovatori in lingua occitana