Ol Dücàt de Bèrghem l'è stàcc öna di entità teritoriàl che i formàa ol Règn di Lombàrcc. Creàt in del 569http://historiadibergamo.blogspot.it/2013/06/bergamo-nel-medioevo_8.html, söbet dòp de l'invasiù guidàda da 'l rè Alboì, l'è stàcc abolìt in del 702.Ariperto II re dei Longobardi - TreccaniBergamo e il Ducato Longobardo dalle fonti scritte alle testimonianze archeologiche
La creasiù In del 569 Bèrghem l'è conquistàda dai Lombàrcc. La sità l'è importànta per la sò posissiù stratégica: söl confì in tra Austria e Neustria, crusvìa di strade militàr che i ünìa ol Friùl co la val Padana. La deènta dóca séde de ü potènt dücàt. Ol prim düca l'è ol WallariPàol Diàcon, Historia Langobardorum, II, 32, che 'l goèrna ach in del Perìod di Düca, comensàt co la mórt del rè Clef.
La ribeliù del Gaidulf miniatura|Umbù lombàrd, retroàt a Scans.Müsé archeològich de Bèrghem. In del 584 i düchi i elès rè l'Autari, ol s-cèt del rè Clef, per respónd a la minacia di Bizantì e di Franch. Dòp de la sò mórt in del 590, la vèdova Teodolinda la ciàpa cóme marìt e növ sovrà l'Agilulf, düca de Turì. Ol sücesùr del Wallari, Gaidulf, insèma a di óter, al se ribèla cóntra al rè; a la tèrsa ólta, dòpo che l'à portàt la sò resistènsa infina a l'ìsola Comacina, l'è sconfìt e giüstissiàt in del 594:Pàol Diàcon, Historia Langobardorum, IV, 3, 13
Ol VII sècol In del VII sècol ol dücàt, compàgn de töt ol Règn, l'è segnàt da i perìocc de declìn e renàssita de l'arianesim (la religiù di Lombàrcc al tép de l'invasiù) rispèt al catolicésim, sotegnìt da la dinastìa Bavarés. In chi agn ché l'è importànta la figüra del vèscov Gioàn de Bèrghem, decisìv in de la vitòria del catolicésim in del teritòre bergamàsch.
La fì del Dücàt Ol passà in tra ol VII secòl e l'VIII l'è stàcc ü momènt de granda confusiù in del Règn Lombàrd, con piö d'öna guèra civìl in tra i pretendèncc al tròn. L'öltem düca de Bèrghem, ol Rotarit, dòpo la mórt del Cunipèrt al sostègn ol sò s-cèt picinì, ol Liutpèrt, e 'l sò tutùr Ansprand. Sconfìt dal Ragimpèrt (700) e del Aripèrt II (702),Pàol Diàcon, Historia Langobardorum, VI, 18 al se sèra dét in de la sò Bèrghem el se proclàma rè. La sità l'è conquistàda dal Aripèrt dòpo ü dür asséde, e 'l Rotarit, dòpo che i gh'à teàt i cheèi e la barba (granda umiliassiù per i Lombàrcc) l'è esiliàt a Turì; al sarà fàcc copà inséma al sò protét Liutpért.Pàol Diàcon, Historia Langobardorum, VI, 20 Ol dücàt l'è desligàt, e al sò pòst l'è creàt ü gastaldàt, goernàt da ün funsiunare del rè.
Bèrghem la turnerà a iga la sò autonomìa polìtica adóma col Carl Magn, in del 774: la deènta séde de öna contéa.
Riferimèncc
Categoria:Regn dei Lombards Categoria:Storia de Berghem