miniatura|268x268px|Dio l’invida el Gesù a settàss giò ins el tronn divin a la soa drizza.

Dio ind el cristianesim l’è retegnuu el vess supremm e eterna che l’ha faa sù e el preserva tusscoss. I cristian creden ind ona concezion monoteistega del sò dia de lor, al qual normalment ghe disen nomà “Dio” inscambi de ciamàll Jahvè, che el sariss el sò nomm de vera.Bruno Migliorini et al., Scheda sul lemma "Iahvè", in Dizionario d'ortografia e di pronunzia, Rai Eri, 2016, ISBN 978-88-397-1478-7. L’è consideraa coma on’entitaa che l’è sia transcendenta (completament indipendenta o separada de l’univers material) e immanenta (che l’interagiss cont l’univers material siben che la ghe esista de desora). I cristian consideren Dio ‘me l’unegh dia che a gh’è in tutt l’univers manifestaa, e despess le concepissen propri ‘me la realtaa ultima. I insegnament cristian ins la transcendenza, immanenza e interazion de Dio cont el mond material e el sò amor per i omen escluden l’idea che Dio el saja faa de l’istessa sostanza del rest de l'univers, ma a recognossen la natura divinna de Dio, e che questa chì la sia stada unida a la natura umanna ind la personna de Gesù Crist, ind on event unegh ind el sò gener al qual ghe disen “l’incarnazion”.

La teologia ins i attribuu e natura de Dio l’è stada descuttida infinna dij inizzi de la storia cristianesim e, cont l’indà del temp, i teolegh cristian hann desvilupaa di list sistemategh de quij attribuu chì; on quaj fondaa ins quell che a se pœu trovà ins la Bibbia, ma olter basaa ins di resonament de natura soratutt teologega.Hirschberger, Johannes. Historia de la Filosofía I, Barcelona: Herder 1977, p.403

La dottrinna de la trinitaa la porta che Dio el posseda trii aspett, e che el sia a l’istess temp sia Pader, sia Fiœu, sia Sant Ispiret; ancaben che el Nœuv Testament el gh’aiva nò ona dottrinna formal ins la trinitaa de Dio.

Vos correlaa Cristianesim Gesù Jahvè

Referenz

Olter progett

Categoria:Cristianesim Categoria:Storia del cristianesim