La gesa de la Cassina Linterno a l'è dent a la cassina omonema de Milan e l'è in pè del 1753 per vesser poeu consacrada el 9 de otover 1754: l'è dedicada a l'Assonta.

Storia In la cassina al temp del Franzesch Petrarca se pensa che la gh'era una gesa, ma l'è minga quella de incoeu, che la resaliss al secol XVIII e l'era propi importanta al temp per la comunità che la s'era trada arenta: dopo de la segonda guerra mondial a l'è svujada e desconsacrada e doperada prima 'me ofizzina e poeu 'me deposit.

La gesa l'era stada finanziada del nobel Domenegh Aquani che gh'haveva fad meter dent una pala d'altar con l'Assonta, che incoeu la gh'è pu: del 1800 l'è renoeuvada in stil neogotegh per oeuvera del Giovanni Migliara. Al temp el pret l'era quell de Quart e l'era stada consacrada del don Flaminio Brugora, prevost de Trenn.

A partì di agn '80 a l'è recuverada, prima di resident e poeu de la sociazzion di Amis de la Cassina Linterno, e oltra che per dì la Messa l'è doperada anca per inconter colturai.

Architetura La pupart di decorazzion in sui mur de la gesa inn perdude: gh'è un noeuv altar de legn bell tajad e una noeuva pala de altar e una poltrona che, per la tradizzion, la saria partegnuda al Petrarca. Gh'è a la banda drita de l'altar una statua de cartongess de l'Ecce Homo, che la gh'è de secoi e la legenda la dis che se l'è tolta via ghe porta desfortuna a la Cassina.

La gh'haveva un campanin picin, che incoeu se po pu doperà perchè el ris'cia de borlà sgiò: i campane inn stade donca portade in la gesa: vuna, ciamada "la campana de la tempesta", l'era sonada quand che la gh'haveva de rivà la tempesta perchè se pensava che i so vibrazzion havarien menad a trasformà i gran in pioeuva.

In di restaver pussee recent inn stad trovad anca i rest de l'altar del Setcent e la preja sacra.

Riferiment

Assonta Assonta