Стево Жигон (Љубљана, 8 декември 1926 - Белград, 28 декември 2005) — југословенски и југословенски/српско-црногорски филмски, телевизиски и театарски глумец и режисер од словенечка народност.

Животопис Стево Жигон е роден на 8 декември 1926 година во Љубљана, во кројачко семејство со словенечко потекло, од татко Стефан и мајка Марија Жигон, родум од Трст. Неговите родители, откако Мусолини и фашистите дошле на власт во 1922 година од Италија се преселиле во Љубљана, каде што Стево од 1937 година учел гимназија, а во 1945 година матурирал. Во февруари 1942 година станал член на Сојузот на комунистичката младина на Југославија (СКОЈ). Како млад, тој поминал една година затворен во германски, белогардејски и италијански затвор, а последните две години од војната ги поминал во злогласниот концентрационен логор Дахау, од декември 1943 година до мај 1945 година, каде го научил германскиот јазик. Поради познавањето на јазикот и познавањето на менталитетот, многу често подоцна играл улоги на цинични и ладни германски офицери.

Студирал глума во Љубљана, каде што завршил еден семестар на Академијата за глумечка уметност и Ленинград, каде студирал од 1946 година до 1948 година на тамошниот Ленинградски театарски институт. Дипломирал во 1952 година во извонредната класа на Академијата за театарска уметност во Белград. Тој бил еден од првите асистенти на Академијата за театарска уметност, при нејзиното основање во 1949 година. Пресвртниците во неговата уметничка кариера се поврзани со Бојан Ступица, кој придонел за негово вклучување во филмот и режијата. Со текот на годините, тој сè помалку глумел во Југословенскиот драмски театар (ЈДП) и Ателје 212, а сè повеќе се свртел кон режијата. Своето филмско деби го имал во 1950 година со две мали улоги. Како две најдобри улоги ја издвојува новинарската во филмот „Кислород“ (М. Клопчиќ, 1970 г.), за која е награден со Златна арена на фестивалот во Пула, како и онаа во филмот „Рондо“ (З. Берковиќ, 1966). Имал забележителна улога и на телевизија, а особена популарност стекнал играјќи го ликот на озлогласениот мајор Кригер во ТВ сериите Отпишаните и Враќање на отпишаните. Тој, исто така, глумел во кратки играни филмови (на пр. на Н. Стојановиќ).

Во 1968 година за време на јунските студентски демонстрации во Белград, неговото појавување во дворот на Филозофскиот факултет и неговата изведба со инсерт од драмата „Смртта на Дантон“, каде со својот говор на судењето на Дантон го глумел чесниот, бескомпромисниот и суров Робеспјер, предизвикал експлозија од одушевување кај студентите кои го слушале и гледале: „. . . кога ќе погледнеме како овие маркизи и грофови на Револуцијата се коцкаат, кога нив ги гледаме со право може да се запрашаме дали тие го ограбиле народот. . . ! Нема спогодба, нема примирје со луѓе за кои Републиката е шпекулација, а Револуцијата е занает! ! ..."

Според својата идеолошка определба, тој се декларирал како комунист и бил почитувач на ликот и делото на Сталин. Категорично ги бранел идеите на атеизмот.

На првите повеќепартиски избори во Србија во 1990 година бил кандидат на Социјалистичката партија на Србија (СПС) за пратеник, но не бил избран.

Неговата сопруга Јелена и ќерката Ивана се исто така познати глумици. Неговиот вонбрачен син Вид Жигон (1971) живее во Словенија.СТЕВО ЖИГОН ЈЕ ИМАО ВАНБРАЧНОГ СИНА: Пред смрт ме је молио да му опростим („Вечерње новости”, 18. новембар 2020)

Починал на 28 декември 2005 година во Белград. Погребан е во Алејата на заслужните граѓани на Новите гробишта во Белград.

Режирал Драга Рут (во Мостар), 1954 г. Агонија (во Малиот театар во Москва), 1979 година . Ужаленото семејство (во Драмскиот театар Бољшој во Ленинград).

Режирал во следните театри:

Народен театар во Белград — Ромео и Јулија — 1981 година, Мис Јулија (Стринберг) — 1994 година, Идиот (Фјодор Михајловиќ Достоевски) — 1995 година, Галеб (Чехов) — 2000 година . Југословенски драмски театар , Театар на поезијата, Академски театар, и во градовите: Нови Сад, Вршац, Сомбор, Бања Лука, Дубровник, Битола, Зеница, Зајечар, Крагуевац, Љубљана . . .

Неговата режија на Хамлет е особено запаметена како предизвикувачка и полемична.

Театарски улоги Кралот на Бетајнова (Ивана Цанкар) - Франц Антигона (Софокле) - Хемон Кандида (Бернард Шо) - Марчбанкс Федра (Расин) - Хиполит Глорија (Р. Маринковиќ) — Дон Жере Браќата Карамазови (Фјодор Михајлович Достоевски) - обвинител Ривали (Шеридан) - Фолкланд Дубровничката трилогија (Иво Војновиќ) — Госпар Михо, Марко пл. Тудизип Затвореници од Алтона (Жан Пол Сартр) - Франц Ифигенија на Таурида (Јохан Волфганг Гете) - Тоант Смртта на Дантон (1968) - Робеспјер Маскарада (Мирослав Крлежа) - Дон Кихот Во агонија (Мирослав Крлежа) — Крижовец Иванов (Антон Чехов) - Иванов Обична приказна (Гончаров) - Петар Иванович Пигмалион (Бернард Шо) - Хенри Хигинс Хамлет (Вилијам Шекспир) - Хамлет Волци и овци (Алексеј Остовски) - Беркутов Отело (Вилијам Шекспир) - Јаго

Филмографија Година Филм Улога 1950 Чудотворен меч 1950 Црвен цвет Блаж 1957 Ќе се вратам Бранко Медан, полковник 1958 Кала Филозоф 1959 Пет минути рај Стеван 1960-ти▲ 1960 Голем потфат 1960 Сплетка и љубов 1960 X-25 јавува Ханс Биндер 1961 Хеда Габлер 1961 Песна 1961 L'enclos 1963 Шест свечени покани (ТВ-серија) 1964 Отровна билка 1964 Службена положба 1965 После одморот 1965 Маестро 1965 Болничка соба 1966 Лола Ѓукиќ и Новак Новак 1966 Премиера 1966 Балада за враќањето 1966 Крешталка 1966 Амандус Жан 1966 Црн снег Емил Маргетиќ 1966 Рондо Младен 1966 Топли години 1967 Коктел (ТВ-филм) 1967 Мементо Вили Милер 1967 Егор Буличов (ТВ-филм) Андреј Звонцов 1967 Височка хроника Јоханес Франциска 1968 Самци (ТВ серија) 1968 Бегство Сергеј Павлович Голупков 1968 Календар на Јован Орловиќ Дарко 1968 Тишина 1968 Валкани раце 1968 Опатица и комесар Доктор Симиќ 1969 Потоп (ТВ-филм) 1969 Обична приказна 1969 Безимена ѕвезда 1969 Бура 1969 На дан пожара Дошен 1969 Недозвани 1969 Како да ти кажам ТВ-серија / 1970-ти▲ 1970 Оксиген 1971 Голема работа 1971 Влегува слободен човек (ТВ) 1971 Патување на местото на несреќата Нино 1971 Чедомир Илиќ Министер 1972 Дамон (ТВ) Дамон 1972 Девојка од Космај Мајор Бекер 1972 Валтер го брани Сараево Др. Мишковиќ 1973 Последни 1973 Полицајци 1973 Дубравка 1973 Изгнаници 1973 Павилјон број шест Командант на градот 1973 Опасни средби 1974 Оглас Бриски 1974 Флоријановиќ 1974 Валтер го брани Сараево (ТВ-серија) Др. Мишковиќ 1974 Отпишаните Мајор Кригер 1974 Њурци 1974 Парлог 1974 Димитрије Туцовиќ (ТВ-серија) Лав Троцки 1974 Страв Благот Баласица 1975 Живи врски 1975 Андерсонвил — Логор смрти 1974—1975 Отпишаните Мајор Кригер 1975 Sie kommen aus Agarthi 1976 Марија 1976 Случајот на матурантот Вагнер Филип Вагнер 1976 Диспут во ноќта Еразмо Ротердамски 1976 Враќање на отпишаните Мајор Кригер 1976 На патот на предавство кнез Павле Караѓорѓевиќ 1976 Волци и овци 1976 Идеалист Свештеник од Запоље 1978 Маска Александар фон Бах 1978 Окупација во 26 слики Хубичка 1978 Љубов во единаесеттата 1978 Павилјон VI 1978 Отпишаните ТВ-филм Кригер 1978 Враќање на отпишаните ТВ-серија Кригер 1979 Слом Кнез Павле Караѓорѓевиќ 1979 Новинар Томац 1979 Се сеќавам 1980-ти▲ 1980. Луди години 2 Директор на училиштето 1980 Чин 1980 Летување на југ 1981 Во агонија 1981 Шеста брзина Началник 1981 Жед 1981 Седам секретара СКОЈ-а 1982 Настојање Професор Херак 1982 Десеттиот брат Пискав 1982 Приче из радионице Начелник 1983 Стриковците ми раскажуваа 1983. Мртвите не се враќаат (мини-серија) 1983 Како систематски сум уништен од идиоти Се глумел себеси 1985 Црвени и црни Трстенски фашист 1985 Црвена барака 1986 Примож Трубар (ТВ-серија) 1986 Вечерни ѕвона Паоло Мензе 1986 Miss 1986 Еретик 1987 Случај Хармс Професор 1987 Домот на Бергманови Конрад 1987 Погрешна процена Димитрије Љотиќ 1988 Халоа — празник на курвите Професор Манфред 1988 Роман за Лондон (ТВ-серија) Доктор Сергејевич Крилов 1988 Вечерни ѕвона (ТВ-серија) Паоло Мензе 1988 Вук Караџиќ Клеменс Метерних 1988 P.S. Post Scriptum 1990-ти▲ 1991 Туце свилени чорапи 1991 Брачни патувања Гроф Јохан фон Финсенберг 1992 Пофалба на светиот кнез Лазар 1993 Кажи зошто ме остави Старец 1993 Подобро од бегство Театарски режисер 1994 Милена од Прага СС офицер 1993—1994 Среќни луѓе Доктор Ловчевиќ 1994 Полицаецот од Петлово Брдо Таткото на Марина 1995 Наследство Адвокат Спасоје 1995 Сложни браќа Русин од Унпрофор 1995 Крај на династијата Обреновиќ Чариков 1995—1996 Среќни луѓе 2 Доктор Ловчевиќ 1998 Кралевски гамбит 1998 Британски гамбит Шкотски доброволец кај партизаните

Книги Ги напишал:

„Стево Жигон - хроника“ „Монолог за театарот“ „Драматизации и адаптации“

Признанија десно|мини|160x160пкс| Гробот на Жигон во Алејата на заслужните граѓани на Новите гробишта во Белград

Орден на трудот со златен венец , Седмојулска награда , Златна арена, 1970 година, Статуетка „Јоаким Вујиќ“ , Награда „Бојан Ступица“ , Плакета на Московскиот театар Мали, Плакета ЈДП , Плакета на Народниот театар во Белград , Медал на почесен граѓанин на Русија, Златен медал „Николај Мордвинов“, Гран при на фестивалот „Златен витез“ во Москва , Добричин прстен, 2002 година.

Наводи

Надворешни врски Десет година од смртта на Стево Жигон (Б92, 25. децембар 2015) Десет година од смртта на Стево Жигон („Блиц“, 10. јануар 2016)

Категорија:Српски атеисти Категорија:Југословенски глумци Категорија:Српски глумци Категорија:Српски режисери Категорија:Луѓе од Љубљана Категорија:Починати во 2005 година Категорија:Родени во 1926 година Категорија:Носители на Орденот на трудот Категорија:Погребани во Алејата на заслужните граѓани на Новите гробишта (Белград)