Шарл Леклер () (French pronunciation: ​ ʃaʁl ləklɛʁ]; роден на 16 октомври 1997 година) е монегаски тркачки возач, кој моментално се трка во Формула 1 за Скудерија Ферари. Тој го освои шампионатот во серијата ГП3 во 2016 година и шампионатот на ФИА Формула 2 во 2017.

Леклер го имал своето деби во Формула 1 во за Саубер, тим поврзан со Ферари, за кој бил дел од Академијата за возачи на Ферари. Со оглед на тоа што Саубер заврши последен минатата година, Леклер го предводил тимот за да ја подобри својата завршна позиција во шампионатот за конструктори до осмото место и бил повисоко рангиран од двајцата возачи на Саубер. Тој му се приклучи на Ферари следната сезона и стана вториот најмлад возач кој се квалификувал на пол-позицијата во Формула 1 на Големата награда на Бахреин во 2019 година. Сезоната 2019 година, исто така, го виде Леклер да ја освои својата прва победа во кариерата во Белгија.Тој го освои трофејот ФИА Пол за повеќето пол-позиции во сезоната 2019, станувајќи најмладиот возач што го освоил, пред да го освои повторно во 2022 година. Леклер заврши како вицешампион на Макс Верстапен во Светскиот шампионат за возачи во 2022 година.

Од 2022 Abu Dhabi Grand Prix, Леклер има постигнато 5 победи на трките и 18 пол-позиции во Формула 1. Тој го постигна првиот грен слем во кариерата на Гран при на Австралија во 2022 година . Леклер потпиша договор во Ферари до крајот на сезоната 2024 година.

Личен живот Роден од таткото Хрви Леклер и мајката Паскал, Леклер пораснал како средно дете помеѓу постариот брат Лорензо и помладиот брат Артур . Во текот на неговото детство и раната кариера, Леклер одржувал блиски односи со покојниот Ѕулс Бјанки, кој му бил кум. Неговиот татко, Хрви, исто така, се возел со автомобили, возејќи во Формула 3 во 1980-тите и 1990-тите. Хрви почина по долго боледување, на 54-годишна возраст, само четири дена пред Леклер да победи на трката во Формула 2 во Баку 2017 година.

Леклер е тријазичен, течно зборува француски, италијански и англиски. Иако францускиот изговор на неговото име користи тивки завршни согласки, тој изјавил дека кога зборува англиски често го користи англискиот изговор. Тој рече дека „му се допаѓаат и двете“, и дека другите што користат било кој изговор е прифатливо за него. Леклер го опишал својот религиозен став како „[верување] во Бог, но [не некој] кој би се моли или оди во црква“.

Рана кариера

2005–2013: Картинг Леклер ја започна својата картинг кариера во 2005 година, освојувајќи го францускиот шампионат PACA во 2005, 2006 и 2008 година Во 2009 година тој стана француски кадетски шампион пред да се искачи во класата KF3 во 2010 година, каде што го освои Јуниорскиот куп во картинг Монако. Тој продолжи во класата KF3 за 2011 година, освојувајќи го Светскиот куп на CIK - FIA KF3, трофејот на академијата за картинг CIK-FIA и Мастерс за јуниорски картинг на ERDF. Во текот на годината, Леклер стана член на компанијата All Road Management на Николас Тод.

Леклер дипломирал во категоријата KF2 во 2012 година со тимот поддржан од фабриката ART Grand Prix, освојувајќи ја титулата WSK Евро серијата, како и завршувајќи како вицешампион на CIK-FIA Европскиот шампионат KF2 и CIK-FIA до 18 години Светско првенство во картинг. Во неговата последна година на картинг во 2013 година, Леклер го освои Зимскиот куп во Јужна Гарда и ја освои шестата позиција на CIK-FIA Европскиот шампионат KZ и заврши на второто место во CIK-FIA Светскиот шампионат KZ, зад актуелниот возач на Ред Бул Формула 1, Макс Верстапен.

2014–2016: Формула Рено, Формула три и ГП3 Во 2014 година, Леклер дипломирал на едносед, трки во Формула Рено 2.0 шампионатот Алпи за британскиот тим Фортек Моторспортс. Во текот на сезоната, тој земал седум позиции на подиумот, вклучително и двојна победа во Монца, за да заврши како вицешампион во шампионатот зад Ник де Врис од Коиранен ГП. Леклер, исто така, ја освои титулата во јуниорското првенство на последната трка од сезоната во Херез, завршувајќи пред младиот тинејџерски возач Матевос Исакјан.

Леклер, исто така, учествувал во делумна сезона на Еврокупот Формула Рено 2.0 со Фортек како гостин возач. На шест трки на кои учествувал тој завршил на подиумот три пати, заземајќи го второто место на Нирбургринг проследено со пар второпласирани на Хунгароринг. мини|Леклер се трка на Европскиот шампионат во Формула 3 2015 година Леклер дипломирал во Формула 3 во 2015 година, тркајќи на Европското првенство на ФИА Формула 3 со холандскиот тим Ван Амерсфорт Рејсинг. На отворањето на сезоната во Силверстон во Британија, Леклер ја наследи пол-позицијата за втората и третата трка викендот, откако првобитниот играч на пол позицијата, Феликс Розенквист бил исклучен поради технички прекршок. Тој ја освои својата прва победа на третата трка , пред Антонио Џовинаци и Џејк Денис. Тој ја освои својата втора победа во следната рунда во Хокенхајм, победувајќи на третата трка, како и освојувајќи два дополнителни подиуми и три дебитантски победи во текот на настанот. Леклер ја постигна својата трета победа на првата трка во Спа-Франкоршамп во Белгија, со која го презеде водството во шампионатот. Сепак, Леклер завршил четврти во поредокот на шампиони, најмногу поради оштетување на шасијата на неговиот автомобил по сударот со Ленс Строл во Зандворт.

Во декември 2015 година, Леклер учествуваше на пост-сезонско тестирање со ART Grand Prix и Arden International. Во февруари 2016 година, Де Вриј потврдил дека Леклер ќе се трка во ГП3 сезоната 2016 година. АРТ го потпиша Леклер следната недела. Со тимот, тој забележа три победи и ја освои титулата во неговата прва година од серијата, и покрај тоа што излета надвор од траката на последната трка во сезоната во Абу Даби.

2017: Формула 2 шампионат на ФИА алт=Charles Leclerc crossing the start/finish line at Jerez in 2017|мини| Леклер го предводи кругот на Формула 2 Херез 2017 година, на пат да го освои шампионатот во Формула 2 Следната Недела по неговата победа во трката за титулата ГП3, Шарл Леклер дипломирал во Формула 2 серијата за сезоната 2017 со Према Рејсинг, заедно со колегата ГП3 тркач и јуниор на Ферари, Антонио Фуоко.

Тој го имал својот прв настап во Формула-1 во Бахреин, каде што ја зазел пол-позицијата за оваа трка, но завршил трет. Во спринтерската трка, неговиот тим Према избрал да направи пит-стоп на средината на трката, што е многу невообичаено во пократките спринтерски трки. Тој притискаше посилно на неговите средни гуми на Пирели, создавајќи предност од девет секунди пред да влезе во гаража (пит-стоп). Ова го спуштило на 14-то место, но Леклер претекнал 13 болиди и ја освоил победата претекнувајќи го Лука Џото во последниот круг. Откако ја зазеде пол-позицијата втор пат по ред, тој се борел со Џиото за повторно да победи на трката за игра во Каталуња, и покрај проблеми со радиото.

Леклер не освоил ниту еден бод на домашнота трка во Монако. Тој бил на пол-позиција, но се повлекол од водството на трката поради проблем со суспензија. Повлекувањето исто така значело дека тој ќе ја започне спринт трката како последен по редослед, и на оваа трка, тој се судрил со Норман Нато додека се обидувал да го достигне првото место во трката. На крајот резултирало со повлекување на двајцата возачи од трката. Тој го задржа водството во првенството и покрај лошиот викенд, кој го опиша како „огромно разочарувачки“.

Леклер го зазеде четвртиот последователен пол во Азербејџан, кој му го посвети на својот покоен татко, Хрви. Тој го претвори ова во уште една победа, иако трката беше означена со црвено знаме на пет круга пред крајот. Во спринтерската трка, тој стартувал од осмото место и рано паднал на десеттото место, но се изборил назад до шестото место. Повлекувањето на водачот на трката, неговиот ривал за титулата Оливер Роуланд и Де Ври, кој исто така беше пред Леклер, значеше дека Леклер се издигнал на четвртото место. Потоа ги поминал Николас Латифи и Џордан Кинг и почнал да се приближува до новиот лидер, Нато. Тој го поминал Нато, но добил казна од десет секунди поради неуспехот да забави за време на жолти знамиња, и затоа завршил втор.

Во Австрија ја освоил својата петта пол-позиција, а потоа ја освоил тркатаод пол-позиција и покрај тоа што бил под притисок на тимскиот колега Фуоко, а кон крајот и браната на Латифи. Тој се повлекол од спринт трка откако се судрил со Фуоко и се извртел надвор од патеката. Со освојувањето на пол по шести пат на следната трка, во Силверстоун во Британија, тој го постигнал рекордот за најмногу пол-позиции по ред, што го поставил Стофел Вандорн во 2014 и 2015 година, кога серијата била наречена GP2 Series . Тој победил на играната трка, дури и откако неговиот болид се запалил за време на трката, па дури и откако еден од неговите крилни ретровизори се откачил при крајот на трката.

Тој не почнал од пол-позицијата во Унгарија, и покрај тоа што ја освоил седмата последователна пол-позиција, бидејќи бил дисквалификуван поради технички прекршок. Покрај тоа што стартуваше од позади, тој бил на 12-та позиција уште на првата кривина. Користејќи алтернативната стратегија со која стартувал со средни пневматици, Леклер останал позади Александар Албон, кој бил на истата стратегија, иако на крајот го поминал и завршил четврти..Тој, исто така, завршил четврти во спринт трката следниот ден, давајќи му предност од 50 поени во шампионатот пред Роуланд.

За белгиските рунди, Леклер повторно ја освоил пол-позиција и победил на трката со убедлива разлика од 20 секунди, но неговата победа била дисквалификувана бидејќи една од неговите блокови за лизгање биле премногу истрошени. Откако требало да започне од 19-то место, Леклер се вратил на петтото место и завршил 3,8 секунди зад победникот на трката Серџо Сет Камара. лево|мини| Леклер на Формула 2 рунда во Монца 2017 година За италијанската трка, Леклер се борел за водство; во последниот круг, но сепак, тој доживеал несреќа со возачот Де Вриј. Откако започнал од крајот на тркачкиот редослед за втора последователна спринт трка, Леклер успеал да се избори за враќање до деветтата позиција, иако бил надвор од бодовите.

Со разлика од 57 поени во однос на Роуланд кој оди во претпоследната рунда во Херез, Леклер ја освоил својата осма пол-позиција во сезоната, при што двата негови темпирани круга биле доволно добри за пол-позиција. Во трката во игра, Леклер доминирал во поголемиот дел од раниот период на меки гуми и можеше да достиигне подобро место со оваа алтернативната стратегија. Но, на седум круга до крајот, Нобухару Мацушита се судри со Сантино Феручи, што го извади безбедносното возило. Во моментот кога трката продолжила, Леклер бил информиран преку тимското радио дека тоа е „последниот круг“ иако имало уште четири круга до крајот на оваа трка. Па откако силно пртискал, не му дал на противникот многу место. Гумите на Леклер биле во многу лоша состојба, тие биле премногу искористени. Со уште неколку круга до крајот, покрај тоа што неговите гуми биле „целосно истрошени“ , Леклер успеал да го спречи Роуланд за 0,23 секунди, и со оваа постапка тој успеал да го освои шампионатот на ФИА во Формула 2 во неговата прва сезона во Ф1 серија фидер.

Во освојувањето на шампионската титула, Леклер станал најмладиот шампион во главната серија за поддршка на Формула 1 со 19 години и 356 дена, и првиот возач по Нико Хулкенберг во 2009 година кој успеал да ја освои шампионската титула во неговата прва сезона (само Нико Розберг и Луис Хамилтон претходно ја достигнале оваа титула) и е единствениот возач кој освоил шампионска титула со Далара ГП2/11 во нивната прва сезона.

За таканаречената спринт трка, Леклер стартувал од осмото место, меѓутоа, поради агресивната на неговиот болид, тој и неговиот тимски колега, Антонио Фуоко, биле приморани да влезат во гаража (пит-стоп) во спринт трката. Сепак, поради агресивното темпо на Шарл, тој се искачил низ теренот, но поради многу потрошените негови гуми, тој за жал изгубил три позиции во последниот круг и завршил на седмата позиција во спринт трката.