Галија е југословенска и српска рок група, основана во Ниш на 4-ти јануари 1976 година. Името го добила по истоимената кафана, каде првично се собирале членовите на бендот. Централни личности на бендот се браќата Ненад (вокал, акустична гитара и хармоника) и Предраг Милосављевиќ (вокал). Тие се еден од најистрајните бендови на југословенскиот и српскиот рокенрол, а изданијата на групата се движеле од прогресивен рок до мејнстрим ориентиран звук.
Низ групата поминале голем број музичари, а сегашната постава ја сочинуваат Ненад Милосављевиќ, Предраг Милосављевиќ, Бобан Павловиќ, Драгутин Јаковљевиќ, Славиша Павловиќ, Иван Илиќ и Горан Антовиќ.
Групата ја одржала првата проба во Домот на културата во Ниш, на 11. април 1976 година година, и го привлекле вниманието на пошироката јавност по победата на Заечарската гитаријада во 1978 година. и настап на Младинскиот фестивал во Суботица, каде на финалето на фестивалот „Млади 78“ била прогласена за вистинско музичко откритие.
По афирмацијата на југословенската музичка сцена следувале концерти и снимањето на првиот студиски албум за ПГП РТБ, кон крајот на 1978 година. Тие вкупно издале 15 албуми. Историја
1976-1984: прогресивен рок Основач на групата е Ненад Милосављевиќ, кој веќе бил познат во Ниш како кантавтор и независен музичар. Тој ја собрал рок групата за да учествува во театарската претстава Трета половина во аматерска театарска дружина од Ниш. Првата проба ја одржале на 4. јануари 1976 година во Домот на културата во Ниш. Милосављевиќ на 11ти април 1976 година одржал концерт во Народниот театар во Ниш придружуван од групата Два Лустера, со која по концертот воспоставил соработка и го основал бендот Галија.
Покрај Ненад Милосављевиќ, бендот го сочинуваат и Горан Љубисављевиќ Горча (гитара), Предраг Бранковиќ (бас), Ненад Танчиќ Танча (тапани), Братислав Стаменковиќ (клавијатури) и Предраг Милосављевиќ (придружни вокал). Групата Галија го добила името по истоимената кафеана, каде што постигнале договор за основање на групата. Танчиќ набрзо го напуштил бендот поради неговите воени обврски, а на негово место дошол Бобан Павловиќ, кој во следните години бил еден од ретките постојани членови на Галија.
Во 1978 г. со новиот клавијатурист Зоран Станковиќ, групата го постигнала првиот значаен успех со победата на гитарскиот фестивал во Зајечар, настапувајќи во составот на: Ненад Милосављевиќ (вокал, акустична гитара, усна хармоника), Горан Љубисављевиќ (гитара), Предраг Бранковиќ (бас), Бобан Павловиќ Чалтон (тапани) и Зоран Станковиќ (клавијатури), а на сцената се појавил во униформа од 18 век. Неколку месеци по гитаријадата, тие настапиле на Младинскиот фестивал во Суботица, кога Љубодраг Вукадиновиќ свирел на клавијатури, а Галија биле прогласена за вистинско откровение на Младинскиот фестивал 78. Во текот на 1978 г настапувале како предгрупа на турнејата на групата Смак, по што имале концерт во Студио М со џез групата Мета џез секција во Нови Сад, а на крајот на 1978 г. настапиле во истиот град на фестивалот Бум.
По настапот на фестивалот Бум, Галија добила понуда од ПГП РТБ да го сними првиот студиски албум. Во текот на декември 1978 г снимањето започнало и завршило во 1979 година, кога во јули бил издаден првиот албум на групата насловен Првото пловење, кој добил различни критики. Албумот е снимен во Студио 5 во Белград, а на него имало седум песни. Како вокал на албумот се појавил Предраг, братот на Ненад Милосављевиќ, кој ги напишал најголемиот дел од стиховите. Од албумот се издвоиле хитовите Авантуриста, Госпи и Децимен. Концертната промоција на албумот се одржала во август 1979 година на големата Летна сцена во Ниш. После тоа, групата настапила како предгрупа Бјело дугме на стадионот на ЈНА, а тоа бил и последниот концерт на првата постава на бендот, кој потоа биле напуштен од Љубисављевиќ, Бранковиќ и Вукадиновиќ. Нови членови на бендот станаале бас гитаристот Зоран Радивојевиќ, гитаристот Душан Радојевиќ и клавијатуристот Небојша Марковиќ.
Со новата постава, Галија го завршила снимањето на вториот албум во Студио 5 на ПГП РТБ во почетокот на 1980 година. Групата го издала албумотДруга пловидба во мај 1980 година, исто така за ПГП РТБ. Го продуцирал гитаристот на хеви метал бендот Горди, Златко Манојловиќ. Песните ги компонирал Ненад, а текстовите ги напишал неговиот брат Предраг Милосављевиќ, кој потоа бил претставен како официјален член на групата. Албумот бил промовиран истата година во јуни на концерти во Дом на млади Белград и халата Чаир во Ниш.
Во текот на летото 1980 г. бендот настапил на Сплитскиот фестивал, на стадионот Пољуд, заедно со Азра, Драго Млинарец, Генерација 5, Дадо Топиќ, групите Аеродром, Метак и многу други. Во овој период Галија имала концерти во Зеница и Сараево во Домот на млади Скендерија. Групата постигнала огромен успех во СР БиХ, каде што имала најголема публика до почетокот на распадот на СФРЈ. Истата година, летните концерти на Галија започнале во Макарска и се повторувале во наредните девет години. Во 1980 година, поради воена служба,од групата си заминал тапанарот Бобан Павловиќ, а на негово место привремено дошол Зоран Стаменковиќ. Во овој период составот на групата често се менувал, групата ја напуштил и Небојша Марковиќ, кој накратко бил заменет од Јован Митиќ, а потоа Бане Божиновиќ, на негово место дошол Драган Милорадовиќ. Наместо тапанарот Зоран Стаменковиќ, во групата се приклучил Љубомир Мишиќ, кој бил член до 1982 година, кога во тимот се вратил Бобан Павловиќ. Гитаристот Братислав Стаменковиќ го заменил Душан Радивојевиќ, а потоа на негово место дошол Бане Радуловиќ.
Во 1981 г бендот заедно со Радомир Михајловиќ, бендовите Тунел, Пилоти, Булевар, Силуете и други настапиле на белградскиот рок фестивал во салата Пионир. Во 1982 г бендот го издал третиот студиски албум насловен Сепак верувам во себе (ср: Ипак верујем у себе) кој бил снимен во студиото Блу шед и студио 5 и во Белград. Од албумот се издвоиле песните; Сè уште сонувам (ср: Још увек сањам) и Бурна пијана нок. Во текот на 1982 г во бендот се вратил Бобан Павловиќ. Галија во 1982 година настапила како предгрупа на концертот на Џо Кокер во салата Пионир, а во јуни следната година одржале голем концерт на белградскиот стадион Ташмајдан, каде гостувале бендовите Потоп и Кербер, кои го започнале концертот. По концертот, основачот и клавијатурист на бендот Потоп, Саша Локнер станал член на Галија.
1984-1988: мејнстрим рок Во октомври 1983 г Галија го снимила својот четврти студиски албум наречен Без нагли скокови (ср: Без наглих скокова). Албумот бил издаден во 1984 година. година, миксуван во Калифорнија САД, снимен во Манчестер, Англија, промовиран во Студентскиот културен центар во Белград на 11. јануари 1985 година, а бил продуциран од бас гитаристот на бендот Гордон Роули, кој претходно соработувал со бендот Кербер. Материјалот најпрво и бил понуден на издавачката куќа Југотон, која одбила да го објави албумот, па бендот повторно го потпишал договорот со ПГП РТБ.
За разлика од претходните изданија, албумот Без наглих скокова не доживеал толкав успех. По објавувањето на албумот, Галија, заедно со бендовите Бајага и Инструктори, Лабораторија звука и Леб и сол, настапиле на концертот во Сараево, одржан за собирање материјални средства за загрозените за време на земјотресот во Копаоник во 1983 година. На крајот на 1983 г, Галија поради своите настапи на јадранскиот брег и летните настапи во Макарска, во анкета за истражувањата на младинскиот туризам била прогласена за најдобро случување во живо на плажа. Концертите во СР БиХ, Војводина и СР Македонија во текот на 1983 година биле многу успешни за бендот. Во Нишкиот музички клуб 81, бендот во тој период, речиси една година, секоја недела организирал концерти на кои изведувакл обработки на странски хитови. Во истиот период, во 1983 г. клавијатуристот Александар Локнер ја напуштил Галија и им се придружил на Бајага и инструкторите, а набрзо бил заменет со Александар Ралев. Во текот на истата година, Жан-Жак Роскам се приклучил на бендот како главен гитарист.
Во 1986 г бендот го издал албумот Крени рака (ср: Дигни руку), а насловната песна на албумот станала популарна меѓу публиката. Снимена е во Студио О во Белград, а објавена за ПГП РТБ. По објавувањето на албумот групата ја напуштил гитаристот Бане Радуловиќ, а на негово место дошол клавијатуристот, гитаристот и флејтист Братислав Бата Златковиќ.
Крајот на осумдесетите годинин во групата се придружил клавијатуристот Братислав Бата Златковиќ, кој дипломирал на Музичката академија во Сараево и почнал да работи со текстописецот Радоман Кањевац, и донеле нови идеји во работата на групата. Кањевац ја дал идеата за издавање на трилогија на албумот кој ќе се бави со проблемите на СФРЈ во транзиција, а Златковиќ вовел поп-фолк мелос во звукот на групата. Во албумот Далеку е сонцето(ср: Далеко је сунце) од 1988 сниман во студио Ша-на-на во Белград, а го именувале албумот по романот на Добрица Ќосиќ, како гости учестувале Корнелије Ковач, Саша Локнер, Ненад Стефановиќ, Иван Вдовиќ, трубачки окестар Фејат Сејдиќ и многу други музичари. Песните на албумот го добиле името по делата на писателите Бранко Ќопиќ, Иво Андриќ, Лаза Лазаревиќ, Добрица Ќосиќ и Алекса Шантиќ. Најпопуларни песни од албумот е баладата Дали спиеше (ср: Дали си спавала) и фолк-оренитрана нумера Ја знаеме судбината(ср: Ми знамо судбу). Пред нив вниманието на публиката го привлекле и песните: Интимни односи, Орлите рано летаат (ср: Орлови рано лете) и Како и обично. Албумот е промовиран со концертите во Белградскиот дом на млади и во Нишкиот Музички клуб 81, на кој Галија прославила десет години од постоењето.
По објавувањето на албумот Далеко је Сунце, Зоран Радосављевиќ го напуштил бендот и на негово место дошол Предраг Милановиќ. Вториот дел од трилогијата, наречен Чекор кон слободата, е снимен во Студио 6 на Радио Телевизија Белград, а објавен во 1989 година. Албумот го продуцирал Саша Хабиќ, а текстот го напишале Кањевац и Предраг Милосављевиќ. На песната Слобода како вокал учествувале Горан Шепа, основачот на групата Кербер, Славиша Павловиќ Стенли свирел на бас гитара, а на албумот гостувал и трубачот Бобан Марковиќ. Од албумот вниманието на публиката го привлекле песните На твоите усни (ср: На твојим уснама), Копаоник, Чекор до слобода (ср: Корак до слободе) и Кога ќе ме погледнеш (ср: Кад ме погледаш). Реге песната наречена Љубовна песма има иронична содржина за растечкиот национализам во СФРЈ. Набргу по објавувањето на албумот, на бендот му се придружил новиот гитарист Душан Караџиќ. Новиот албум бил промовиран со концерт во улицата Душанова во Ниш, пред околу 20.000 луѓе.
На почетокот на 1990 г, Галија настапила со Рибља чорба, Викторија, Валентино и Бајага и инструктори во Темишвар, на тридневен концерт, кој бил организиран два месеци по Романската револуција. Истата година, Галија го издала компилацискиот албум Још увек сањам најголеми хитови, во кој биле вклучени некои од старите песни, повторно снимени. За време на првите повеќепартиски избори во Југославија, Галија, по идеја на Кањевац и новинарот Петар Пеца Поповиќ, снимила ЕП со песните Тој е ист како него (ср: Он је исти као он) споредувајќи ги Јосип Броз Тито и Слободан Милошевиќ, Ти си моја партија, После се (ср: После свега) и песната Комуниста на која како вокал гостувал Шабан Бајрамовиќ. ЕП имал провокативни текстови за неизвесната иднина на земјата, а поради политичка цензура никогаш не бил објавен.