Институтот Свети Станислав (словенечки: Zavod svetega Stanislava) е словенечка римокатоличка образовна институција во Шентвид, Љубљана. Неговите корени датираат од крајот на 19-тиот век, кога љубљанскиот бискуп Антон Бонавентура Јеглич ја презентирал идејата за основање на првото средно училиште на целосно словенечки јазик. По многу компликации поврзани со одбивањето на градските власти да дадат дозвола за изградба во центарот на градот, на 16 јули 1901 година Јеглич го благословил ново поставениот камен-темелник на институтот. Изградбата траела четири години. Бискупот ја благословил зградата на 21 септември 1905 година и таа била именувана по Свети Станислав Костка.Koneczny, Feliks. 1918. Polska w kulturze powszechnej. Kraków: Krakowska Ekspozytura Biura Patronatu dla Spółek Oszczęd i Pożyczek, p. 137.
Ова словенечко-средно училиште на словенечки јазик функционирало до 28 април 1941 година, кога германските власти ја одзеле зградата. Инструкторите и учениците биле принудени да ја напуштат целата зграда за само три часа. За време на војната, зградата била користена од Гестапо.Griesser-Pečar, Tamara. 2007. Razdvojeni narod: Slovenija 1941-1945: okupacija, kolaboracija, državljanska vojna, revolucija. Ljubljana: Mladinska knjiga, p. 177. По војната, просториите биле користени како собирен центар за заробени словенечки трупи од Домобранската војска, од кои поголемиот дел подоцна биле убиени. Некои биле погубени во Шентвид и погребани во масовна гробница зад Шентвидското гробиште, некои биле транспортирани во долината Кучја и убиени таму,Dežman, Jože. 2009. Poročilo Komisije vlade Republike Slovenije za reševanje vprašanj prikritih grobišč: 2005-2008. Ljubljana: Družina.Ferenc, Mitja, & Ksenija Kovačec-Naglič. 2005. Prikrito in očem zakrito: prikrita grobišča 60 let po koncu druge svetovne vojne. Celje: Muzej novejše zgodovine Celje, p. 73. а некои биле убиени во шумата надвор од Кочевје.
Зградата потоа била предадена за воена употреба. Во неа биле сместени касарни за Југословенската народна армија, која ја напуштила зградата во лоша состојба кога се иселила во 1991 година.St. Stanislaus Institute website, History
Откако Словенија станала независна во 1991 година, имотот бил вратен на Католичката црква. Наставата повторно започнала да се одржува во Епископската класична средна школа (Скофијаска класична гимназија), која се наоѓа во институтот, на 1 септември 1993 година.
Покрај Епископската класична средна школа, денес Институтот Свети Станислав исто така го содржи и Јегличевиот интернат за ученици, Студентскиот дом на Јанез Франчишек Гнидовец, музичка школа, Словенечкиот центар, Предучилишната установа Добриот пастир и Основната школа на Алојзиј Шуштар.
Директорите на институтот откако бил повторно отворен биле: Борут Кошир од 1993 до 2000 година, Антон Јамник од 2000 до 2006 година, Роман Глобокар од 2006 до 2018 година и Тоне Чесен од 2018 година. Наводи
Категорија:Згради и градби во Љубљана