мини|Слика од страна на руса мантиља Мантиљата е традиционален женски литургиски превез или шал од чипка или свилата што се носи преку главата и рамената, често преку висок украс за коса наречен пеинета, особено популарен кај жените во Шпанија и Латинска Америка. Во христијанството, ја носат католичките и жените од Плимутскиот брат низ целиот свет, менонитските жени во Аргентина и без пеинета жените од источната православна црква во Русија. Кога ја носат источните православни жени, мантиљата е многу често бела и се носи со краевите прекрстени преку вратот и префрлени преку спротивното рамо. Мантиљата ја носеле жените како христијанска покривка за на глава за време на црковните служби, како и во посебни пригоди. Помалаta верзија на мантиљата се нарекува токиља.
Историја Лесната украсна мантиља прв пат почнала да се користи во потоплите региони на Шпанија кон крајот на 16 век, а оние направени од чипката станале популарни кај жените во 17 и 18 век, прикажувани во портрети од Диего Веласкес и Гоја. Со оглед на тоа што Шпанија е претежно христијанска земја, мантиљата е шпанска адаптација на христијанската практика жените да носат покривала за глава за време на молитва и богослужба.
Кога христијанските мисионери од Шпанија влегле во Америка, носењето мантиљи како христијанска покривка за глава било донесено и во Новиот свет. Фреј Николас Гарсија Херез, кој во 19 век имал служено како епископ на Никарагва и Костарика, како и гувернер на Никарагва, наложил мантиљите да бидат непроѕирни и да не се направени од проѕирна чипка; жените кои продолжиле да носат тенки мантиљи биле екскомуницирани од Католичката црква.
Во 19 век, кралицата Изабела II активно ја охрабрувала употребата на мантиљата. Праксата се намалила по нејзината абдикација во 1870 година, а до 1900 година употребата на мантиљата во голема мера се ограничила на црковните служби, како и на формалните пригоди како што биле борбите со биковите, Страсна седмица и свадби. алт=|лево|мини|Пеинета изработена од седеф алт=|мини|Фалера, жена со мантилја во водопадите на Валенсија мини|Жени облечени во мантиља на корида во Шпанија во 1939 година Во Шпанија, жените и во сегашно време носат мантиљи за време на Страсната седмица (неделата пред Велигден), борбите со бикови и свадбите. Исто така, црна мантиља традиционално се носи кога жената има аудиенција кај папата, а белата мантиља е соодветна за црковна венчавка, но може да се носи и на други церемонии. Во согласност со она што е познато како привилегија на блан, само кралицата на Шпанија и одбрани други католички сопруги на католички суверени можат да носат бела мантиља за време на аудиенција кај папата.
Во Аргентина, многу жени кои се менонитски христијанки носат мантиља како христијанска покривка за глава. Традиционалните католичките жени и жените од Плимутските браќа во различните делови од светот ја користат за истата намена.
Пеинета Пеинета, е слична по изглед на голем чешел, се користи за држење на мантиља. Овој украсен чешел, обично во боја на желка, потекнува од 19-тиот век. Се состои од конвексно тело и сет краци и често се користи во комбинација со мантиљата. Додава илузија на дополнителна висина на носителот, а исто така ја држи косата на место кога се носи за време на свадби, поворки и танци. Тој бил постојан елемент на некои регионални носиите на Валенсија и Андалусија, а често се наоѓал и во костимите што се користат во музиката и танцот под влијание на маварските и ромските народи наречени фламенко.
Поврзано
Христијанска покривка за глава Превез
Наводи
Надворешни врски
Historia de la mantilla y forma de uso Шпанска страст
Категорија:Ромска култура