Леонид Николаевич Соболев (руски: Леонид Николаевич Соболев) (9 јуни 1844 – 13 октомври 1913) бил генерал на империјалната руска армија и политичар.
Ветеран од Руско-турската војна од 1877–78 година, генерал Соболев беше главен поборник на насоката на руската надворешна и воена политика што за Русите гледаше должност да ја протераат Отоманската империја од Европа и да го земат Босфорот за Русија со цел да обезбедат целосен пристап до Средоземното Море. Сфаќајќи дека Обединетото Кралство одржува политика на спречување на ова, Соболев се залагаше за мобилизирање на сили во близина на Авганистан и Британска Индија со цел да се одвлече вниманието на Британија од Османлиите и да ѝ се даде на Русија слобода во тој регион.Martin Sicker, The Islamic World in Decline: From the Treaty of Karlowitz to the Disintegration of the Ottoman Empire, Westport (CT): Greenwood Publishing Group, 2001, p. 159–160.
Соболев бил еден од двајцата млади руски генерали назначени во бугарскиот кабинет во април 1882 година од страна на Александар. Соболев бил назначен и за премиер на Бугарија и за министер за внатрешни работи, а неговиот колега руски генерал Александар Каулбарс за министер за војна. Соболев ги доделил другите владини места на членови на Конзервативната партија и ја добил нивната наклонетост со усвојување закони за намалување на големината на Националното собрание на Бугарија и ограничување на правото на глас на образовани сопственици на имот, мерки што обезбедиле дека либералите биле речиси елиминирани.
Наводи
Категорија:Премиери на Бугарија