Негативна визуелизација или futurorum malorum præmeditatio (латински, буквално, претходно проучување на лоша иднина) — метод на медитативна пракса или аскесис која се состои од визуелизација на најлошото сценарио. Методот потекнува од киреанските филозофи , а подоцна бил усвоен и од стоичките филозофи. Техниката станала популарна со публикациите на „Epistulae Morales ad Lucilium“ од Сенека Помладиот. Се смета дека била една од вообичаените стоички духовни вежби.
За разлика од општиот фокус на креативната визуелизација на предизвикување имагинарен позитивен психолошки и физиолошки одговор, негативната визуелизација се стреми да го обучи практичарот да е спремен за негативните исходи од реалните животни сценарија со цел да се десензибилизира или создаде психолошка подготвеност, а исто така и да се предизвикаат чувства на благодарност кон вистинските работи или реалниот статус што го има практичарот. Тежината на негативната визуелизација се движи од блага (размислување за мала непријатност, на пр. потреба да се откаже од мало задоволство), до сериозна (целосно потопување во замислено сценарио во кое навистина се случиле најлошите стравови на практичарот, на пр. губење на ресурси, статус или живот).
Во 21 век, инспирирани од англиските преводи на „Epistulae Morales ad Lucilium“ од Сенека, неколку англофонски стоици го измислиле изразот „негативна визуелизација“ и му го дадале дог-латинскиот израз „premeditatio malorum“, честопати без да наведуваат цитати. Law, Stephen (2019). What Am I Doing with My Life?: And other late night internet searches answered by the great philosophers. Random House. ISBN 978-1473567931.Tenumah, Amas (2019). Joyful Stoic. Bien Publishing. ISBN 978-0578221540.Pigliucci, Massimo; Lopez, Gregory (2019). A Handbook for New Stoics: How to Thrive in a World Out of Your Control – 52 Week-by-Week Lessons. The Experiment. ISBN 978-1615195343.Cicero, Tusculan Disputations Book III, Chapters XIII and XV Пред тоа, изразот „негативна визуелизација“ имал негативни конотации, односно бил спротивен на реторичката или креативната визуелизација за самопомош. Според извештаите на некои современи стоици, негативната визуелизација била усвоена од когнитивната бихевиорална терапија (КБТ) и слични психосоцијални пристапи кон психотерапијата, тврдење поддржано од некои лиценцирани психолози иако најчесто била усвоена од популарни психолози во англосферата.
Современите стоици советуваат секојдневно да се практикува негативна визуелизација во одредено време, како на пример рано наутро или доцна навечер.Irvine, William B. (2008). A Guide to the Good Life: The Ancient Art of Stoic Joy. Oxford University Press. ISBN 978-0199705566.Williams, James W. (18 June 2020). Stoicism: The Timeless Wisdom to Living a Good life – Develop Grit, Build Confidence, and Find Inner Peace. SD Publishing LLC. Во „Медитации на Марко Аврелиј“ Книга II.I, авторот си препорачува да се врши негативна визуелизација рано наутро.
Истакнатост на смртноста Во „Epistulae Morales ad Lucilium“ на Сенека го советува Луцилиј Јуниор да медитира за смртта.Seneca, Lucius Annaeus (1607). Ad Lucilium epistolarum liber M. Antonii notis, Ferdinandi Pinciani castigationibus, Erasmi Roterodami annotationibus, Joannis Obsopoei collectaneis, Jani Gruteri et Fr. Jureti animadversionibus illustratus (in Latin). Foillet. Подоцна, неговите ученици во „Дискурс“ известуваат дека Епиктет советувал да се потсетуваме на минливата природа на нештата и смртноста на живите суштества.Cicero, Tusculan Disputations Book III, Chapters XIII and XV Memento mori (латински „сеќавај се на смртта“), стоиците го сметаат за една форма на негативна визуелизација, бидејќи го обучува практичарот за неизбежноста на смртта, без разлика дали станува збор за смртта на практичарот, на неговите најблиски или на сите.
Наводи
Категорија:Стоицизам Категорија:Психотерапија Категорија:Филозофија на животот Категорија:Медитација