мини|400x400пкс|Сестерциј од Фаустина Голема ја прикажува Етернитас седнат држејќи феникс на глобус и жезолЕтернитас — божествена персонификација на вечноста во античката римска религија. Таа била особено поврзана со императорскиот култ како доблеста"Virtue" is a conventional label for this class of deities; as Duncan Fishwick has noted in Imperial Cult in the Latin West (Brill, 1990), pp. 459–460, to call "eternity" a virtue in English may seem strained. на обожениот император (divus). Религиозното одржување на апстрактни божества како Етернитас било карактеристично за официјалниот римски култ од времето на Јулио-Клавдијанците до владеењето на Северанците.Fishwick, Duncan. The Imperial Cult, p. 460.
Како и попознатите антропоморфни божества, Етернитас и други апстракции биле негувани со жртви и храмови, и во Рим и во провинциите. Храмот на Етернитас Августа во Тарако во Хиспанија бил прикажан на монета.Robert E.A. Palmer, Studies of the Northern Campus Martius in ancient Rome (American Philosophical Society, 1990), p. 20.Fishwick, Duncan. The Imperial Cult, p. 461.
Божеството понекогаш се појавува како Aeternitas Imperii („Вечноста на римското владеење“),Alain Gowing, Empire and Memory: The Representation of the Roman Republic in Imperial Culture (Cambridge University Press, 2005), p. 150. каде што латинскиот збор imperium („команда, моќ“) укажува на значењето „империја“, англискиот збор изведен од него. Aeternitas Imperii била меѓу божествата кои примале жртви од браќата Арвал во знак на благодарност кога Нерон преживеал заговор и обид за атентат. Во тоа време биле издадени нови бронзени монети, на кои биле претставени разни доблести.J. Rufus Fears, "The Cult of Virtues and Roman Imperial Ideology" Aufstieg und Niedergang der römischen Welt II.17.2 (1981), p. 895. Етернитас била меѓу многуте доблести прикажани на монетите издадени под Веспазијан, Тит, Трајан, Адријан, Антонин Пиј и Септимиј Север.J. Rufus Fears, "The Cult of Virtues and Roman Imperial Ideology" Aufstieg und Niedergang der römischen Welt II.17.2 (1981), pp. 900-901.
Монетите издадени од 75–79 година од н.е. под Веспазијан ја прикажувале Етернитас како држи глава во секоја рака, претставувајќи ги Сонцето и Месечината.Raffaele Pettazzoni, Essays on the History of Religions (Brill, 1967), p. 177. На монетите на Тит (80–81 година од н.е.), Етернитас држи рог на изобилство, се потпира на жезол и има една нога поставена на топка, слика што ги поврзува концептите на вечноста, просперитетот и светската доминација. Од 2-ри до средината на 3-тиот век, иконографијата на Етернитас вклучува топка, небесни тела (ѕвезди, или сонце и месечина) и феникс, симбол на цикличното време, бидејќи фениксот се преродувал на секои 500 години.Melissa Barden Dowling, "A Time to Regender: The Transformation of Roman Time," in Time and Uncertainty (Brill, 2004), p. 179. Етернитас понекогаш ја држела топката на која седи фениксот.Ittai Gradel, Emperor Worship and Roman Religion (Oxford University Press, 2002), p. 309.
Во „Свадбата на филологијата и Меркур“, Марцијан Капела изјавил дека Етернитас е меѓу попочитуваните ќерки на Јупитер. Тој ја споменал нејзината дијадема, чија кружна форма претставува вечност.Martianus Capella, The Marriage of Philology and Mercury 1.4.13; Danuta Shanzer, A Philosophical and Literary Commentary on Martanus Capella's De Nuptiis Philologiae et Mercuri Book 1 (University of California Press, 1986), p. 71.
Машкиот еквивалент на Етернитас бил Еон, богот на неограниченото време, небесните сфери и Зодијакот.Gradel, Emperor Worship and Roman Religion, pp. 310–311.
Наводи
Категорија:Римски божици