Брокит — редок земски фосфатен минерал со формула: . Кристализира во хексагоналниот систем во хиралната просторна група 180 или неговиот енантиоморф 181. Типично е грануларен до масивен, со само ретка појава на кратки кристали. Радиоактивен е поради содржината на ториум.
Откривање и појава Брокитот првпат е опишан во 1962 година со појава во областа на рудникот Басик, Керида, Вет Маунтинс, округ Кастер, Колорадо, САД. Именуван е по Морис Р. Брок, од Геолошкиот завод на САД.
Брокитот се јавува во гранит и гранит пегматит како помошен минерал. Поврзани минерали вклучуваат моназит, бастназит, ксенотим, торит, циркон, апатит, рутил и хематит.
Карактеристики Брокитот е фосфат со хемиска формула (Ca,Th,Ce)PO₄·H2O. Кристализира во хексагонален систем. Неговата тврдост на Мосовата скала е помеѓу 3 и 4.
Според класификацијата на Штрунц, брокитот припаѓа на „02.CJ: Фосфати без дополнителни анјони, со H₂O, само со големи катјони“ заедно со следниве минерали: естеркорит, мундрабилит, свакноит, набафит, наингестрит, хемихидрид, фераризита, махачкиит, фаунуксит, рауенталит, грајит, рабдофан-(Ce), рабдофан-(La), рабдофан-(Nd), тристрамит, смирновскит, ардеалит, брушит, чурчита-(Y), фармаколит, чурчит-(Nd), мкосфен, дорзит, синта, бариосинкосит, каталаноита, геринита и нингјоита.
Наводи
Категорија:Шестаголни минерали Категорија:Фосфатни минерали