Столзитот е минерал со формула PbWO4. Сличен е и често се поврзува со вулфенит, кој има иста хемиска формула, освен што волфрамот е заменет со молибден. Столзитот кристализира во тетрагоналниот кристален систем и е диморфен со моноклинична форма како распит. лево|мини|Кристал од столзит од округот Дарвин, округ Ињо, Калифорнија (големина: 2,0 × 1,7 × 1,6 см) Оловните волфрамни кристали имаат оптичка транспарентност на стакло во комбинација со многу поголема густина (8,28g/cm3 наспроти ~2,2g/cm3 за стопен силициум диоксид). Тие се користат како сцинтилатори во честичната физика поради нивната кратка должина на зрачење (0,89см), низок Молиеров радиус (2,2см), брз сцинтилационен одговор и тврдост на зрачење. Во електромагнетниот калориметар на компактниот мионски соленоид се користат оловни кристали од волфрам.
Првпат бил опишан во 1820 година од Август Брајтаупт, кој го нарекол Шелблајспат, а потоа од Франсоа Сулпис Боудант во 1832 година, кој го нарекол шелитин. Во 1845 година, Вилхелм Карл Ритер фон Хајдингер го измислил името столзит за појава во Рудните Планини, Бохемија (денес Чешка Република ), именувајќи го по Јозеф Алекси Столц од Теплице во Бохемија. Се јавува во оксидирани хидротермални наоѓалишта на волфрамово-оловна руда, обично во комбинација со распит, церусит, англезит, пироморфит и миметит.
Наводи
Мелор, ЏВ „Сеопфатен трактат за неорганска и теоретска хемија“, том 11, Лонгманс, Грин и Ко., Лондон, 1931, стр. 792. Категорија:Луминисцентни минерали Категорија:Четириаголни минерали Категорија:Минерали на оловото Категорија:Минералогија