Елена Ивановна Барулина (; 1895 – 9 јули 1957) — руска и советска ботаничарка и генетичарка која спровела пионерско истражување за леќата и нејзините диви роднини. Во 1930 година, таа ја објавила првата мапа на нивната меѓународна дистрибуција, во монографија од 317 страници што станала стандардна референција за истражувачите.
Кариера Еден од нејзините професори, рускиот ботаничар и географ Николај Вавилов, ја препорачал за постдипломски студии, а подоцна ја поканил да го придружува во Санкт Петербург, каде што тој станал директор на бирото за применета ботаника (сега институт за растителна индустрија Вавилов). Откако отишла таму, таа станала помошник раководител на експерименталната станица за семе на институтот. Во 1926 година, се омажила за Вавилов. мини|Семиња од Lens culinaris, култивирана леќа. Барулина ги проучувала со нивните диви роднини и предци. Барулина станала експерт на центарот за леќа, на крајот класифицирајќи ја во шест групи. Врз основа на дивите видови пронајдени во врска со раните сорти, таа претпоставила дека современата култивирана леќа (Lens culinaris) потекнува од дивиот вид Lens orientalis (сега привремено класифициран како Vicia orientalis).
Во 1930 година, Барулина објавила монографија од 319 страници за нејзиното истражување на тема „Леќата во СССР и во други земји“ како додаток на билтенот за применета ботаника. Нејзината работа од 1930 година станала стандардна референца за истражувачите што ја проучуваат леќата. Тоа била првата што ја мапирала меѓународната дистрибуција на различни видови леќа.
Во 1937 година, Барулина подоцна го сумирала своето истражување за леќата во том IV од Flore des Plantes cultivées.
Покрај нејзината научна работа за леќата, Барулина предводела големи експедиции за собирање растенија во Крим во 1923 година и во Грузија во 1933 година. Таа учествувала и во други истражувања во институтот. Како еден од водечките генетичари на институтот, истражувањето на Барулина се проширило надвор од работата со леќата.
Подоцнежни години Верувањето на Сталин во агрономските теории на Трофим Лисенко довело до апсење и затворање на Вавилов во 1941 година. Лисенко го презел институтот. Барулина и нејзиниот син со Вавилов (Јуриј, роден 1928 година) се вратиле во Саратов каде што го поминале остатокот од Втората светска војна во голема сиромаштија.
Според нејзината биографка Маргарита Вишњакова, која пишувала во 2007 година, Барулина била познат научник, експерт за генетските ресурси на култивираните растенија. Нејзините дела до ден-денес не ја изгубиле својата важност и се широко цитирани во светската научна литература“.
Наводи
Категорија:Починати во 1957 година Категорија:Родени во 1895 година Категорија:Ботаничари со авторски кратенки Категорија:Руски ботаничари Категорија:Советски ботаничари