мини|Природно живеалиште мини|Во природата
Ajuga orientalis е растителен вид од родот Ajuga во рамките на семејството Усноцветни.
Ботанички опис
Вегетативни карактеристики Ajuga orientalis расте како повеќегодишно тревесто растение, достигнувајќи висина од 10 до 60 сантиметри. Формира кратки ризоми како органи за презимување. Надземните делови од растението се повеќе или помалку густо покриени со волнено-разбушавени влакна.Владо Матевски: Флора на РС Македонија, Том 2, св. 2, МАНУ, Скопје, 2021, стр. 206
Долните листови се јајцевидни до издолжени, брановидно-забести или понекогаш малку лобусни, и долги се од 3 до 9, ретко до 12 сантиметри и широки 1,5 до 4, ретко до 5 сантиметри.
Генеративни карактеристики Цветниот период трае од март до јули. Прицветниците се јајцевидни, обично плитко лобусни и обоени со сина боја, горните се пократки од цветовите. Лажните спирали на соцветието се широко распоредени, содржат четири до шест, ретко до дванаесет цветови.
Хермафродитните цветови се зигоморфни и пентамерни со двоен околуцветник. Чашкиното ливче, долго од 5 до 8 мм, се споени во венечно ливче околу половина од нивната должина. Сино-виолетовато венче е долго од 10 до 13, ретко до 18 мм. Венечната трубичка се протега надвор од чашката и нема прстен од влакна од внатрешната страна. Горниот раб на венчето е изразито дволобусен. Карактеристична црта е извитканата венечна трубичка сино-виолетова, тролобусна долна усна, обележана со обемна белузлава точка, е насочена нагоре, додека горната усна со два лобуси е насочена надолу. Прашниците се затворени во венечната труба.
Хромозомски број Бројот на хромозоми е 2n = 32, или 64.
Распространетост Областа на распространетост на Ajuga orientalis ги вклучува Сардинија,Antonio Scrugli, Luigi Mossa, Maria Pia Grasso: Ajuga orientalis L. (Labiatae) nuova per la flora di Sardegna. Considerazioni fitogeografiche. In: Candollea. Band 38, Nr. 1, 1983, , S. 125–129. Сицилија и Калабрија, Албанија, сите региони на Грција, Бесарабија и Крим, како и целиот Кавказ, цела Турција освен Месопотамија и југоисток, северозападен Иран, планините Троодос на Кипар, западна Сирија и Либан, северен Израел и Западниот Брег и северозападен Јордан.
Ajuga orientalis успева во варовнички камењари, по рабови на букови шуми. Во Турција, населува надморски височини помеѓу нивото на морето и 3100 метри. Во Македонија се посочува за Велестово, Галичица и Преслап над Отешево.
Систематика
Таксономија Ajuga orientalis за првпат бил објавен во 1753 година од Карл Линеј во Species Plantarum, том II, страница 561. Синоними за Ajuga orientalis се:
Bugula orientalis Mill.,
Bulga orientalis Kuntze,
Bugula obliqua,
Ajuga orientalis var. condensata,
Ajuga orientalis subsp. aenesia Phitos Damboldt,
Ajuga orientalis var. aenesia Heldr.
Медицинска употреба За овaa и повеќето ajugi, се тврди дека има лековити ефекти, и се користи во традиционалната турска медицина.
Во зависност од авторот, постојат приближно два или никакви подтипови:
Ajuga orientalis subsp. orientalis Ajuga orientalis subsp. анезија Фитос и Дамболт (син.: Ajuga orientalis var. aenesia). Се разликува од номинираната форма по своите впечатливи виолетово цветови малку, назабени и прицветнати и е ендемска на грчкиот остров Кефалонија. Се смета за синоним во 21 век.
Литература
Питер Вилијам Бол: Ajuga L Во „Флора Европеа“ Том 3: Од Diapensiaceae to Myoporaceae. Издавачка куќа на Универзитетот Кембриџ, Кембриџ 1972, ISBN 0-521-08489-X стр.128
Надворешни врски
Томас Мајер, Мајкл Хаслер: Лист со податоци со фотографии за медитеранската и алпската флора
Наводи
Категорија:Усноцветни Категорија:Флора на Македонија Категорија:Флора на Европа Категорија:Растителни таксони опишани од Карл Линеј