Ал-Валид II ибн Јазид бил единаесеттиот калиф на Омејадската династија (743–744), познат како контроверзен владетел чијо кратко владеење ја ослабило династијата и ја довело во уште поголема нестабилност.
Владеење Роден е околу 706 година, син на Јазид II и внук на Абд ал-Малик ибн Марван. На престолот се искачил во 743 година, наследувајќи го својот чичко Хишам ибн Абд ал-Малик. За разлика од Хишам, кој бил строг и побожен, Ал-Валид II бил познат по раскошен и хедонистички животен стил.
Историските извори го опишуваат како човек кој се занимавал повеќе со забава, поезија и раскош отколку со управување на државата. Неговата репутација како „непобожен“ владетел предизвикала големо незадоволство меѓу религиозните кругови и племињата. Се вели дека дури и отворено се потсмевал на исламските обичаи, што дополнително ја нарушило неговата легитимност.
Политички, неговото владеење било кратко и исполнето со конфликти. Многу племиња и гувернери одбиле да го признаат, а неговата непопуларност довела до заговори против него. Во 744 година, само една година по неговото доаѓање на власт, Ал-Валид II бил убиен во заговор организиран од негови противници, со што неговото владеење завршило нагло и насилно.
Со неговата смрт започнал период на голема нестабилност во Омејадската империја, бидејќи различни фракции се бореле за престолот. Оваа криза постепено ја ослабила династијата и ја подготвила почвата за нејзиниот пад во 750 година.
Категорија:Омејади