Националниот парк Удегејска Легенда () ја опфаќа најбогатата зимзелено-листопадна шума на западната падина на Централните планини Сихоте Алин венец што се протега од север кон југ низ Приморскиот крај на рускиот Далечен Исток. Паркот е дизајниран да ги заштити живеалиштата во долината на реката лоцирана на западната падина и да го потпомогне остатокот од домородното население Удеге.

Областа е позната по изобилството риболов и пловење по потоците и реките. Исто така е засолниште за загрозениот сибирски тигар. Паркот се наоѓа приближно на половина пат помеѓу градот Владивосток (520км на југозапад) и Хабаровск (440км на северозапад). Релативно топлите води на Јапонското Море се на исток, Корејскиот Полуостров на југ и Кина на запад.

Топографија лево|мини|342x342пкс|Национален парк Удегејска Легенда (горе лево) и Сихоте-Алин Заповедник (долу десно) Во многу погледи, тоа е парк со средна точка: помеѓу природниот резерват Сихоте-Алин, веднаш источно од гребенот и сливот на реката Амур, помеѓу Националниот парк Зов Тигра / Природен резерват Лазовски на југ и Националниот парк Ањујски и други заштитени подрачја на север. Надморските височини на границите се движат од 180 метри во речните низини до 1.330 метри на планинскиот гребен.

Планинските долини на Удегиска Легенда се влеваат во реката Арму и реката Болшаја Усурка, кои течат на запад до реката Усури и на крајот во реката Амур која пак тече северно до Охотското Море.

Главната речна долина на Усури се протега кон север-североисток, по должината на Сихоте-Алинскиот расед и е проодна за мали чамци во долниот регион, со езера Оксбоу и мочурливи брегови, а речните долини се карактеризираат како тесни и кривулести.

Просечниот наклон на падините е од 10 до 15 степени, но често се од 15 до 25 степени. На изворите на потоците, карпестите изданоци се ретки. Бреговите на Арму, сепак, се карпести и стрмни, со чести брзаци и водопади. Во паркот има три мали населби: Фар Кут, Дерсу и Остовное.

Клима и екорегион Климата на Удегејска Легенда е влажна континентална клима, топли лета (Кепенова класификација на климата (Dfb)). Оваа клима се карактеризира со големи осцилации во температурата, и дневни и сезонски, со благи лета и студени, снежни зими. Просечната температура е од -16.11°C степени (F) во јануари до 16.11°C во август. Просечните годишни врнежи се 790 цм. Есента во регионот е јасна, топла, сува и со постепено опаѓање на температурите. Ова е наречено „златна есен на Далечниот Исток“.Удегејска Легенда е во екорегионот Усури со широколисни и мешани шуми, кој опфаќа планински области над долниот тек на реката Амур и реката Усури на рускиот Далечен Исток.

Паркот е сместен на начин што го максимизира разновидноста на растенијата и животните. Се наоѓа на повеќе точки на средба: средба на континентални и поморски зони (Евроазија и Тихиот Океан) и средба на видови што сакаат топлина и студ од умерените и суптропските зони. Исто така, претставува геолошки контактен регион помеѓу античките (ахејско-протерозојски) стабилни основни карпи на запад и поактивните тектонски формации на исток во Јапонското Море. Понатаму, се наоѓа на главните миграциски патишта на птиците и другите животни и има топографија што избегнала и неодамнешното глацијација и човечкиот развој.

Резултирачката разновидност на живеалишта и изолација му даваат на Приморскиот регион највисоки нивоа на биодиверзитет во Русија.

Што се однесува до водните живеалишта, паркот е во слатководниот екорегион „Долен Амур“ (FEOW ID#616), регион кој генерално се карактеризира со системи на потоци од силно еродирани речни долини и добро развиена поплавна рамнина на реката Амур. Мразот се формира на реките до 6 месеци во годината, а повеќето од потоците се напојуваат од дожд. Слатководниот екорегион не содржи строго ендемски риби.

Растенија Со оглед на стрмната топографија, зоните на надморска височина за растенијата се значајни. Во низините, листопадни шуми со брест, јасен и манџурски орев, кедров бор и смрека - до повисоко ниво на смреково-ела шуми со бреза. Паркот евидентира 30 видови васкуларни растенија кои бараат заштита во областа, вклучувајќи јапонски планински јам, лисичен орев, пацифички саксифраг, женшен и тис.

Животни Освен присуство на сибирскиот тигар, паркот е исто така дом на кафеави мечки и азиски црни мечки кои се карактеристични за шумите на западната падина на Сихоте-Алин. Помали шумски цицачи се самур, куна, јазовец и ласица, заедно со рис и леопард-мачка. Речните брегови се дом на визони и видри, а низинските реки изобилуваат со елени и лосови. Областа е особено богата со инсекти, а се проценува дека на територијата живеат дури над 10.000 видови, вклучувајќи еден вид долгорог бубачки за кои се верува дека се најголеми во Русија.

Историја мини|260x260пкс|Јурта со засводен басен на семејство Удеге, почетокот на 1920-тите Регионот и границите на паркот биле историски дом на народот Удеге. Според пописот од 2010 година, бројот на Удеге е под 1.500. Тие традиционално имале култура на лов и риболов.

Туризам Екотуризмот е главна цел на паркот, а посетителите се добредојдени во рекреативните зони. Администрацијата на паркот обезбедува сместување во пансиони и кампови, како и изнајмување моторни санки и сплавови. На локацијата има геолошки музеј, а со надомест може да се организираат и водени тури. Развиени се патеки без водич, како што е еколошката патека што води до „Ковалевската тисова шума“, која содржи древни тисови. Паркот се наоѓа во оддалечена област со што најблиската железничка станица е во Далнереченск односно 144км од границите на паркот - но неговата позиција на западната падина на Сихоте-Алин го прави подостапен за туристите на главниот пат кон запад.

Поврзано

Заштитени подрачја на Русија

Наводи

Категорија:Национални паркови во Русија Категорија:Координати на Википодатоците Категорија:МСЗП-Категорија II Категорија:Статии со текст на руски