мини|Светиедвардовиот сафир поставен во горниот крст на круната на кралицата Викторија, околу 1838–1848 годинаСветиедвардовиот сафир — осумаголен розово-резан син сафир кој е дел од британската кралска круна.
Историја Неговата историја е постара од кој било друг скапоцен камен во кралската збирка. Се смета дека сафирот бил поставен во круната на кралот Едвард, подоцна познат како Свети Едвард Исповедник, кој се искачил на англискиот престол во 1042 година, дваесет и четири години пред Норманското освојување.
Едвард, еден од последните англосаксонски кралеви на Англија, бил погребан со прстенот од Вестминстерската опатија во 1066 година. мини|Едвард Исповедникот го држи својот крунисувачки сафирен прстен во Вилтоновиот диптих, околу 1395–1399 Се вели дека прстенот бил земен кога телото на Едвард било повторно погребано од Вестминстерската опатија во 1163 година.
Според попис на кралските регалии направен во 1649 година, Светиедвардовиот сафир, традиционалната круна за крунисувањето на англиските монарси, содржела, меѓу другите скапоцени камења, и сафир вреден 60 фунти, кој можеби бил Светиедвардовиот сафир.
Како скапоцениот камен го преживеал укинувањето на монархијата за време на Англиската граѓанска војна во 17 век не е јасно, но најверојатно бил преработен во сегашната форма за Чарлс II по враќањето на монархијата.
Во 1838 година, кралицата Викторија го додала скапоцениот камен на својата нова круна, давајќи му водечка улога во центарот на крстот над мондата што ја прекрива круната, каде што останува и денес во верзијата од 1937 година што ја носел кралот Чарлс III.
Империјалната државна круна е јавно изложена заедно со другите крунски скапоцености во Куќата на скапоцености во Лондонската кула.
Поврзано
Стјуартов Сафир
Наводи
Категорија:Познати сафири