Сава В’лчев Филаретов (20 октомври 1825, Жеравна – 13 ноември 1863, Каиро) — истакнат бугарски просветен деец и педагог, реформатор од периодот на Бугарската национална преродба.
Животопис Роден е на 20 октомври 1825 година во селото Жеравна, во семејството на В'лчо Матеев, каде што го примил првобитното образование во ќелијно училиште. По учителствувањето во Шумен, каде вовел современо взаемно и класно образование на бугарски јазик, продолжил со студии во Русија — најпрво гимназија во Одеса, а потоа и славистика на Московскиот универзитет.
Во 1857 година станал главен учител во Софија, каде спровел значајни реформи во образовниот процес, изработил „Главни правила“ за училиштата и го отворил првото бугарско женско училиште. Неговата активна просветителска и општествена дејност вклучувала соработка со истакнати преродбеници како Георги Раковски и Најден Геров, како и објавување дописки и статии во тогашните бугарски печатени медиуми. Поради зголемената османска контрола во 1861 година, бил принуден да ја напушти Софија и да се пресели во Русија. Таму бил назначен за секретар во руското конзулство во Одрин, а подоцна и во амбасадата во Цариград.
Поради влошеното здравје од туберкулоза, бил испратен како вицеконзул во Каиро, Египет. Сава Филаретов починал на 13 ноември 1863 година во Каиро на само 38-годишна возраст. Со своето дело тој оставил траен придонес кон модернизацијата на бугарското световно образование и развојот на националната свест. Неговото име денес го носи 113. средно училиште во Софија, а родната куќа во Жеравна функционира како музеј.
Категорија:Бугарски просветни дејци