Локхед-Мекмилан против АМИ Иншуранс ДОО NZHRRT 5 (Трибунал за ревизија на човекови права на Нов Зеланд) бил важен случај за законот за приватност во Нов Зеланд, кој бил одлучен во Трибуналот за ревизија на човековите права.
Освен што го зацврстило принципот дека едно лице може да добие општа отштета за повреда на приватноста за понижување и повреда на чувствата, оваа пресуда поставила преседан за зголемување на таквата награда од тогашните 7.500 долари на 10.000 долари и била доволно истакната за да биде вклучена во билтенот на Комисијата за приватност од јуни 2012 година.
Историјат Куќата на Локхед-Мекмилан во Ваиуку била осигурана кај АМИ Осигурување. Кога нивната куќа подоцна изгорела, тие поднеле барање за отштета кај АМИ. АМИ, при проценката на барањето, ангажирал истражител да ги интервјуира подносителите на барањата. Биле спроведени две интервјуа, од кои обете снимени од истражителот.
На 4ти февруари 2010 година, подносителите на барањето побарале од АМИ копија од аудио датотеките и транскриптите, кои според Законот за Приватност имале законско право да ги добијат. Само транскриптот од второто интервју бил доставен на 22ри февруари, кој бил нецелосен, а транскриптот од првото интервју бил доставен дури во јуни.
Во однос на барањето за аудио датотеките, тоа никогаш не било прифатено и покрај тоа што биле законски обврзани да го сторат тоа во рок од 20 работни дена од барањето. Ова барање никогаш не било исполнето од страна на AMИ, бидејќи во одреден момент аудио датотеките биле изгубени од нивна страна.
На 2ри март 2010 година, не знаејќи дека аудио-датотеките се изгубени, повторно ги побарале од АМИ аудио-датотеките, а 3 дена подоцна АМИ ги информирал дека нивното барање е прифатено, иако сè уште имало спор околу износот што требало да го плати осигурувањето.
Тужителите повторно ги побарале аудио-датотеките од АМИ на 13ти април 2010 година.
Загрижени за напредокот на нивното барање за осигурување, на 6 мај 2010 година тие побарале од АМИ да им достави и копија од извештајот за истрагата на пожарот спроведена од ВФР. Иако во овој случај добиле одговор од АМИ на 21ри мај, тие одбиле да им го достават извештајот врз основа на доверливост во судските спорови.
Пет дена подоцна, под протест, поднеле барање за помал износ од оној што го побарале. Тие го сториле тоа без притоа да го имаат при рака извештајот на истражителите. Сепак, откако ова прашање било истражено од Комисијата за Приватност, АМИ им го објавил извештајот на 3ти ноември.
Потоа, подносителите на барањето поднеле тужба до Трибуналот за преиспитување на човековите права.
Одлука Трибуналот пресудил дека АМИ ја нарушиле приватноста на „Локхед-Мекмилан“ од бројни причини, вклучително и недонесување писмена одлука за барањата за пристап, недоставување на евиденција во разумен рок и неинформирање на нив за нивното право да поднесат жалба до Комисијата за приватност.
Понатаму, Трибуналот пресудил дека тврдењето на АМИ за привилегија во судските спорови не било вистинито, бидејќи кога го кажале ова, немале разумно размислување за судски спор по ова прашање.
Трибуналот донел пресуда за отштета од 10.000 долари за прекршувањето и повредата на чувствата на Локхед-Мекмилан.
Надворешни врски
Линк до целиот текст на случајот Категорија:Историја на човековите права