Вилијам Џејмс Бил (11 март 1833-12 мај 1924) ― американски ботаничар. Тој бил пионер во развојот на хибридна пченка и основач на Ботаничката градина В.Џ. Бил.

Биографија Роден во Адриан, Мичиген, како син на Вилијам и Рејчел (Комсток) Бил, неговите родители биле пионерски квакерски доселеници/земјоделци од Њујорк. Пораснал во пошумено земјиште опкружен со автохтон растителен и животински свет. Тој се оженил со Хана Прауд во 1863 година.Се пензионирал во Амхерст, Масачусетс, и починал таму во 1924 година.

Тој студирал на Универзитетот во Мичиген, каде што се стекнал со диплома во 1859 година, и диплома по биологија во 1862 година, исто така, добил диплома по ботаника од Универзитетот Харвард во 1865 година, магистерска диплома по биологија од Универзитетот во Чикаго во 1875 година и голем број почесни дипломи.

Помеѓу 1858 и 1861 година бил професор по природни науки на Академијата „Френдс“ во Јунион Спрингс, Њујорк.

Истражување на Земјоделскиот колеџ во Мичиген Откако кратко време работел како професор по ботаника на Универзитетот во Чикаго во периодот 1868–70, Бил продолжил на Земјоделскиот колеџ во Мичиген (сега Државен универзитет во Мичиген), каде што бил професор по ботаника (1871–1910) и кустос на ботаничкиот музеј (1882–1905). За време на неговиот мандат, тој исто така служел како професор по хортикултура (1872–1882) и професор по шумарство (1882–1902). Договорил Либерти Хајд Бејли да работи како асистент на Аса Греј на Универзитетот Харвард две години во текот на 1883–1884 година. Тој исто така бил ко-директор на Државната комисија за шумарство (1889–1892). Тој бил клучен водач на експерименталното движење по земјоделска ботаника на колеџот.

Неговото истражување на Земјоделскиот колеџ вклучувало користење на вкрстено ѓубрење за да се зголеми приносот од индиска пченка со 8 реда на хибридна пченка со 24 реда. Неговите придонеси го поставиле како „еден од пионерите во развојот на хибридна пченка“ кон крајот на 19 век. Користејќи ги своите техники, Бил бил во можност да произведе култури кои цветале порано, биле поиздржливи, имале поголема енергија и имале „подобри квалитети“ од традиционално одгледуваните сорти. Тој почнал да ги спроведува овие експерименти во 1878 година. Тој, исто така, ги спроведел првите експерименти со трева на колеџот во 1880 година.

Поради недостаток на наставен кадар, Бил предавал широк спектар на предмети: ботаника, англиски јазик, историја и градежништво. Неговиот наследник на Земјоделскиот колеџ во Мичиген, П.Г. Холден, бил цитиран како ја пофалува работата на Бил велејќи „Од неговиот оригинален експеримент дојде до чудото на дваесеттиот век - хибридна пченка“.

Бил ја основал Ботаничката градина В.Џ. Бил на Државниот универзитет во Мичиген во 1877 година, што ја прави најстарата континуирано управувана ботаничка градина во Соединетите Американски Држави.

Како кустос на ботаничкиот музеј, Бил значително ја проширил колекцијата. Тој додадел 2000 свои примероци кога првпат бил назначен во постоечкиот хербариум од околу 20.000 примероци. Кога се пензионирал во 1910 година, хербариумот содржел 106.000 приложени примероци, од кои поголемиот дел биле стекнати преку собирање, купување или размена за време на неговиот мандат. Тука спаѓаале и габи, како и зелени растенија. Колекцијата на васкуларни растенија биле преименувани во Хербариум Бил-Дарлингтон во средината на 1950-ти години.

Во 1887 година, тој и професорот Рола Ц. Карпентер го создале „Колегвил“, првата населба во она што подоцна станало Ист Ленсинг.

Експеримент со 'ртење Во 1879 година, Бил започнал еден од најдолготрајните експерименти во ботаниката. Тој наполнил 20 шишиња со мешавина од песок и семиња, при што секое шише содржело 50 семиња од 21 вид растение. Потоа шишињата биле закопани, со грлата свртени надолу за да се спречи влегувањето вода. Целта на експериментот било да се ископа по едно од шишињата на секои пет години, да се засадат семињата и да се набљудувал бројот што ќе никне. Подоцнежните старатели го прошириле експериментот со отворање шише еднаш на секои десет години, а подоцна, на секои две децении.

Во 2000 година било ископано шише, и никнале 2 од 21 вид растенија.

Експериментот сè уште е во тек, а шишињата се закопани на кампусот на Државниот универзитет во Мичиген. Завршувањето на студијата се очекува во 2100 година.

Последниот тест се случи во 2021 година, по одложување предизвикано од пандемијата COVID-19.

Објавени дела Тој бил автор на „Новата ботаника“ (1882), „Треви на Северна Америка“ (1887), „Расфрлање на семето“ (1898) и „Историја на земјоделскиот колеџ во Мичиген“ (1915).

Смрт Бил бил погребан на гробиштата Маунт Хоуп во Лансинг.

Наводи

Надворешни врски

Фотографија од В.Џ. Бил (околу 1920 година) Здружение Вилијам Џејмс Бил (за донатори од најмалку 10.000.000 долари на Државниот универзитет во Мичиген) Вилијам Џ. Бил и Ботаничката градина

Категорија:Починати во 1924 година Категорија:Родени во 1833 година Категорија:Апсолвенти на Чикашкиот универзитет Категорија:Апсолвенти на Харвард Категорија:Апсолвенти на Мичигенскиот универзитет Категорија:Американски ботаничари Категорија:Статии со hCards Категорија:Ботаничари со авторски кратенки