Мајк Илич (роден како Михаил Илиевски на година во — починал на година во ) — американски претприемач со македонско потекло кој бил основач и сопственик на меѓународната франшиза за брза храна Little Caesars Pizza. Тој, исто така, бил сопственик на Детроит Ред Вингс од Националната хокеарска лига и Детроит Тајгерс од Главната бејзболска лига.
Илич бил во центарот на напорите за обнова на центарот на Детроит; го купил и реновирал театарот Фокс и таму го преселил своето деловно седиште Ilitch Holdings, Inc.). Тој исто така бил сопственик на Olympia Entertainment. Како втора генерација Американец со македонско потекло, тој бил оженет со Маријан Бајоф Илич.
Рани години Мајк Илич бил роден на 20 јули 1929 година во градот Детроит од тарко Сотир и мајка Султана.. Неговиот татко бил производител на алатки и матрици Неговото оригинално презиме било променето од Илиев или Илиевски во Илич за време на поделбата на Македонија и српската окупација на Вардарска Македонија. Бизнисот го започнал продавајќи пица и подоцна изградил негова продавница во успешната франшиза наречена Литл Цезарс Пица, познати низ САД и Канада.
Бизнис кариера
Мајк дипломирал во средното училиште Кули во Детроит, Мичиген и служел во маринскиот корпус на САД четири години.
По неговото враќање дома во Детроит, Детроит Тајгерс му понудиле 3.000 долари доколку потпише да игра бејзбол, а Илич имал четиригодишна кариера во помала лига од 1952 до 1955 година. Илич играл главно втора база за Тајгерс, Њујорк Јенкис, и организации на сенатори од Вашингтон во Лигата на Пенсилванија-Онтарио-Њујорк, Лигата на државите и Флоридската Лига. Тој бил принуден да ја напушти својата играчка кариера поради повреда на коленото.
По напуштањето на бејзболот, Илич започнал бизнис со пица во 1959 година. Со помош на неговата сопруга, Маријан, ја отворил пицеријата Little Caesars Pizza во Гарден Сити Во 1999 година, Илич ја основал Ilitch Holdings, Inc., за да им обезбеди на нивните различни претпријатија професионални и технички услуги и ги имал титулите претседател и заменик-претседател, соодветно. Комбинираните вкупни приходи за овие претпријатија во 2007 година, наводно, надминале 1,8 милијарди долари. Илич отпаднал од годишната листа на „400 најбогати Американци“ на списанието Форбс, но во 2006 година се вратил на списокот на бр. 242. Од декември 2016 година, тој бил бр. 86 на Форбс 400 и имал проценета нето вредност од 6,1 милијарди долари.
Во 2000 година, Илич и неговата сопруга назначиле две од нивните деца за копретседатели на Ilitch Holdings, Inc.: Кристофер Илич и ќерката Дениса Илич, адвокат. Кристофер Илич бил именуван на новата функција извршен директор и претседател. Дениса Илич подоцна ја напуштила компанијата „за да се стремат кон други можности“.
Спортска сопственост Детроит Вилс
Во периодот на експериментирање во спортските лиги, Детроит Вилс бил фудбалски тим кој настапувал во Светската фудбалска лига во сезоната 1974 година. Илич бил дел од 33-члениот конзорциум (вклучувајќи го и пејачот на Мотаун, Марвин Геј) кој го финансирл тимот на ВФЛ, и кој не ја издржил ниту инаугуративната сезона во лигата.
Детроит Цезарс Детроит Цезарс бил професионален софтбол тим кој започнал да игра во Американската професионална лига за бавен терен (APSPL) во 1977 година. Тимот се распаднал по сезоната 1979.
Пред формализираното професионално играње, главен спонзор на аматерскиот софтбол во областа Детроит бил Литл Цезар, кој го спонзорирал националниот шампионат на американската асоцијација за софтбол од 1970 година. Со формирањето на професионална лига, Илич формирал тим во неговиот прв соло чекор во сопственост на професионални спортови.
Цезарите играле на Меморијал Филд во Источен Детроит и ги прикажувале поранешните ѕвезди од Детроит Тигар, Џим Нортруп, Мики Стенли, Џим Прајс и Норм Кеш, заедно со етаблираните софтбол играчи како Мајк Нај, Рони Форд, Мајк Гуин, Берт Смит и Текс Колинс. Тимот бил предводен од менаџерот Гери Вито, со што тимот добил две шампионски титули пред да се распушти по сезоната во 1979 година. Вито продолжил да служи како генерален директор на Детроит Драјв на фудбалската лига Арена, а потоа служел во Детроит Тајгерс, во сопственост на Илич.
Детроит Ред Вингс Во 1982 година, Илич го купил Детроит Ред Вингс од Брус Норис (чие семејство го поседувал тимот 50 години) за 8 милиони американски долари и го претворил тимот во вечен кандидат за Купот на Стенли. По години на драфтување врвни избори и дотерување на нивните млади играчи, и со соодветно управување и лидерство, Ред Вингс станал елитен тим на НХЛ. Тие го освоиле финалето на Купот Стенли три пати помеѓу сезоните 1994–1995 и 1997–1998, освојувајќи го Купот во 1997 година (петнаесет години откако Илич ги купил) и повторно во 1998 година. Ред Вингс освоиле уште две шампионати во 2002 и 2008 година. Пред локаутот на НХЛ 2004-05, магазинот Форбс ги рангирл Ред Вингс како петта највредна франшиза во НХЛ, и покрај оперативната загуба од 16 милиони долари.
За хокејската сезона 2007-2008, тимот го освоил Претседателскиот трофеј за најдобар рекорд во НХЛ по шести пат - најмногу од било кој тим на НХЛ откако бил воведен Претседателскиот трофеј во 1985-1986 година. Ред Вингс се пласирале во плејофот 25 последователни сезони до 2015-2016 година. 25-те последователни места во плејофот беа најдолгата активна серија на настапи по сезоната во сите професионални спортови во Северна Америка, пред да завршат во сезоната 2016-2017. Тие се изедначени на третото место на сите времиња во историјата на НХЛ по 29 последователни настапи на Бостон Бруинс од 1967-1968 до 1995-1996 година, 28 последователни патувања на Чикаго Блекхокс од 1969-1970 до 1996-1997 година и е 2. последователни настапи на Сент Луис Блуз од 1979-1980 до 2003-2004 година.
Детроит Тајгерс Илич ги купил Детроит Тајгерс во 1992 година од колегата Том Монаган, основачот на Domino's Pizza. Под негова сопственост, Тигрите забележале губење рекорди во дванаесет од тринаесет сезони пред нивниот пресврт во 2006 година.
По стекнувањето на тимот, Илич изразил интерес да го пресели тимот што се бори на нов терен. Во 2000 година, неговите очекувања се реализирале кога тимот се преселил од стадионот „Тигар“ во новоизградениот парк Комерика. Тој финансирал приближно 60% од објектот од 350 милиони долари; даночните обврзници на поголемиот округ Детроит-Вејн и федералните грантови го покривале билансот. Различни претпријатија на Ilitch Holdings, Inc. управуваат со Комерика и неговите концесии.. Во 2005 година, Детроит Тајгерс бил домаќин на 76-от Ол-стар натпревар на МЛБ во Комерика Парк.
Кога Тигрите освоиле вајлд карта под менаџерот Џим Лејланд и генералниот менаџер Дејв Домбровски во 2006 година, тие се пласирале во плеј-офот за прв пат од 1987 година. Тие, исто така, стигнале до Светската серија за прв пат од 1984 година, но Тигрите на крајот загубиле во пет натпревари од Сент Луис Кардиналс во серијата. Откако Домбровски бил донесен, Илич постојано се согласувал да донесе марки слободни агенти и да финансира поголем платен список, при што Тигрите ја започнале сезоната 2008 како еден од најплатените тимови во бејзболот.
На 16 септември 2011 година, Тигрите ја освоиле титулата во Централната дивизија - нивната прва дивизија круна по купувањето на Илич. На 24 јануари 2012 година, Илич потпишал деветгодишен договор вреден 214 милиони долари на Принц Филдер, четвртиот најголем договор во историјата на бејзболот. Тигрите од 2012 година отишле до Светската серија, но биле поразени од гигантите од Сан Франциско. Пред сезоната 2013, Илич се согласил да го потпише со Џастин Верландер на седумгодишно продолжување на договорот од 180 милиони долари, во тоа време највисоката поединечна понуда. Тигрите освоиле четири последователни титули во Централната дивизија помеѓу 2011 и 2014 година, но потрагата на Илич за титула во светската серија не била постигната пред неговата смрт во 2017 година.
Детроит Драјв
Илич бил еден од првите сопственици на тимови во Фудбалскатата Лига Арена, започнувајќи со Детроит Драјв во 1988 година. Драјв бил еден од најуспешните тимови во раните денови на АФЛ, и на теренот и надвор од него. Тие генерално имале силна посетеност (иако голем дел од тоа се должи на билетите со попуст или подароци), и се натпреварувале во АренаБул во нивното шестгодишно постоење, одејќи 4–2 во натпреварите за титулата.
Откако Илич ги купил Тигрите во 1992 година, тој одлучил дека не сака да поседува друга франшиза што ќе ги одземе навивачите од Тигрите, па затоа го продал тимот и тие се преселиле во Вустер, Масачусетс.
Филантропија Еден од првите филантропски напори на Илич бил Little Caesars Love Kitchen, основан во 1985 година. Програмата е призната од поранешните претседатели Бил Клинтон, Џорџ Х. В. Буш и Роналд Реган, и им служела на повеќе од 2 милиони поединци во Соединетите Американски Држави и Канада.
Во 2006 година, инспириран од ветеран кој се вратил во цивилниот живот откако ги изгубил двете нозе во војната, Илич ја основал програмата „Малите цезарски ветерани“ за да им обезбеди на почесно отпуштените ветерани бизнис можност кога ќе преминат од служба или ќе бараат промена во кариерата. Илич ја добил наградата на секретарот од Министерството за ветерани на САД за оваа програма во 2007 година; тоа е највисоката чест што му се дава на цивил од одделот.
Програмата за аматерски хокеј Little Caesars, основана од Илич во 1968 година, им помогнала на илјадници деца. Дополнително, Ilitch Charities for Children била основана во 2000 година како непрофитна фондација посветена на подобрување на животот на децата во областа на здравството, образованието и рекреацијата.
Во 2008 година, добротворната организација била преименувана во Ilitch Charities и нејзиниот фокус бил проширен. Новата добротворна организација инвестирал во иднината на заедницата со поддршка на иновативни, колаборативни и мерливи програми кои промовираат економски развој и го поттикнуваат растот на работните места, како средство за решавање на социјалните прашања како што се сиромаштијата, невработеноста, бездомништвото и гладот.
Како резултат на неговата филантропија, Бизнис школата за Државниот универзитет Вејн во Детроит е именувана како „Бизнис школа Мајк Илич“.
Според OpenSecrets, извештаите што ги барала Федералната изборна комисија од 2002 до 2005 година укажуваат на тоа дека членовите и деловните партнери на Ilitch Holdings, Inc. придонеле повеќе од 500.000 американски долари во политичките кампањи и PAC.
Откако иконата за граѓански права Роза Паркс била нападната во нејзиниот стан во Детроит во 1994 година, Илич тивко ѝ платил години кирија на Паркс за да и овозможи да живее во побезбеден дел на Детроит.
Личен живот Илич бил оженет со Маријан Илич (родено Бајоф, родена 1933 година), која станала една од најбогатите жени во светот. Неговата сопруга е родена во Мичиген од доселеници од Македонија.The Ilitch Family Archived 2012-09-19 at the Wayback Machine, Little Caesars Заедно, тие имале седум деца: Дениса Илич Лајтс (родена 1955 година), адвокат; Рон Илич (1957 – 2018), кој починал од предозирање со фентанил на 61-годишна возраст; Мајкл Илич Џуниор, филмски продуцент чии заслуги вклучуваат „Изгубени во вселената“ (1998) и „Најлутиот човек во Бруклин“ (2014); Кристофер Илич (роден 1965 година), актуелен извршен директор на Илич Холдингс; Лиза Илич Мареј, која била извршен потпретседател на Детроит Ред Вингс; Атанас Илич, актер и пејач чија најзначајна заслуга била онаа на „Убиецот на дупчалката“ во „Масакрот на забавата во сон II“ (1987); и Керол Илич Трепек, исто така адвокат.
На семејството му било врачен клучот на градот Детроит од страна на градоначалникот Кваме Килпатрик во февруари 2008 година, и биле петти добитници на оваа награда.
Смрт