Цензура на семрежјето (цензура на интернетот) — контрола на објавување или пристап до информации на интернет. Цензурата би можела да се врши од страна на владините или приватните организации, по наредба на владата или по сопствена иницијатива. Поединци и организации може да се вклучат во самоцензура на себеси или поради заплашување и страв.
Мислењата на тема интернет цензура се разликуваат, со аргументи што се направени за и против цензура. Покрај тоа, степенот на цензурата на интернет се разликува од земја до земја. Додека некои земји имаат малку цензура на интернет, во други земји оди толку далеку, дури и да се ограничи пристапот на информации како што се вести и дискусии меѓу граѓаните.
Преглед
Прашањата поврзани со цензурата на интернет се слични на оние за на офлајн цензура на повеќе традиционални медиуми, како што се весници, списанија, книги, музика, радио, телевизија и филмови. Една разлика е во тоа што границите се повеќе несигурни он-лајн: жителите во земјата со која се забрануваат одредени информации може истите да ги најдат на мрежно место. Така цензурите мора да спречат пристап до информации иако тие немаат физичка или правна контрола врз мрежните места. Ова, за возврат бара употреба на технички методи на цензура кои се единствени на интернет, како на пример блокирање мрежно место и филтрирање на содржини.
Ставови во врска со изводливост и делотворност на Интернет цензура еволуирале паралелно со развојот на Интернетот и технологиите за цензура: Во 1993 година статијата Time Magazine го цитира компјутерскиот научник Џон Гилмор, еден од основачите на Electronic Frontier Foundation, којшто вели "Мрежата ја толкува цензурата како штетна тоа го проширува. " "First Nation in Cyberspace" , Philip Elmer-Dewitt, Time, 6 December 1993, No.49
Во ноември 2007 година, "таткото на интернетот" Vint Cerf изјавил дека гледа владина контрола во паѓањето на интернет затоа што Интернет е речиси целосно во приватна сопственост."Cerf sees government control of Internet failing", Pedro Fonseca, Reuters, 14 November 2007 Во извештајот на истражувањето спроведено во 2007 година и објавено во 2009 година од страна на Беркман Центарот за интернет и општество на Универзитетот Харвард изјави дека: "Ние сме убедени дека алатката за [заобиколување на цензура], програмери во најголем дел ќе го задржи од блокирање на напорите на владите ", но исто така, дека" ... ние веруваме дека помалку од два проценти од сите филтрирани интернет корисници користат заобиколувачки алатки ".2007 Circumvention Landscape Report: Methods, Uses, and Tools, Hal Roberts, Ethan Zuckerman, and John Palfrey, Beckman Center for Internet & Society at Harvard University, March 2009 Спротивно на тоа, пријавата од страна на истражувачите на Интернет институтот на Оксфорд објавен од страна на УНЕСКО во 2011 заклучува дека "... контролата на информации на интернет и веб сигурно е изводлива и технолошкиот напредок не дава гаранција за поголема слобода на говор. "
Блокирањето и филтрирањето може да се засноваат на релативно статична црна листа или да се утврдат динамички врз основа на испитување на информации кои се разменуваат. Црните листи може да се создадат рачно или автоматски и често не се достапни за јавноста. Блокирање или филтрирање може да се направи на централизирано национално ниво, на децентрализирано суб-национално ниво или на институционално ниво, за пример, во библиотеки, универзитети или интернет кафулиња. Блокирањето и филтрирањето исто така, може да се разликуваат во земји со различни семрежни услужници.
Државите може да филтрираат чувствителна содржина врз постојана основа и/или да воведат привремено филтрирање за време на клучните периоди како што се изборите. Во некои случаи власта може да го блокира содржина, додека водечката јавноста да верува дека цензурата не се применува. Ова е направено со испишување на "Не е пронајден" порака за грешка кога се прави обид за пристап до блокирано мрежно место.
Сè додека цензурата има целосна контрола над сите Интернет-поврзани компјутери, како во интернет цензурата во Северна Кореја или интернет цензурата во Куба, вкупната цензура на информации е многу тешко или невозможно да се постигне и тоа се должи на основните дистрибуирани технологии на интернет. Freenet се залага за заштита на слободен говор со користење на технологии со кои се гарантира дека материјалот не може да се отстрани и што спречува идентификација на автори. Технолошки, корисниците често може да најдат начини за пристап до блокирана содржина. Некогаш, блокирањето останува делотворно средство за ограничување на пристапот до доверливи информации за повеќето корисници, како во Кина, бидејќи тие се во состојба да се посветат значајни ресурси за градење и одржување на сеопфатен систем за цензура.
Многу Интернет стручњаци го користат терминот "splinternet" за да опишат некои од ефектите на националните огнени ѕидови. Глаголот "rivercrab" колоквијално се однесува на цензура на интернет, особено во Азија.
Цензура ширум светот
500px|thumb|
http://en.wikipedia.org/wiki/Internet_censorship Рејтинзи за Интернет цензура "Country Profiles", Research at the OpenNet Initiative web site, a collaborative partnership of the Citizen Lab at the Munk School of Global Affairs, University of Toronto; the Berkman Center for Internet & Society at Harvard University; and the SecDev Group, OttawaInternet Enemies, Reporters Without Borders, Paris, March 2011
Забелешка: Промени во Интернет цензура од 2011-Египет,Либија и Тунис.
Како што сè повеќе луѓе на повеќе места го користат интернетот за важни активности, постои зголемување на онлајн цензурата, користејќи пософистицирани техники. Мотивите, обемот и делотворноста на Интернет цензурата варираат од земја до земја. Земјите вклучени во филтрирањето се групирани во три главни региони во светот: Источна Азија, Средна Азија и Северна Африка. Неколку земји во другите региони исто така, практикуваат одредени форми на филтрирање. Во САДинтернет филтрирање се случува на некои компјутери во библиотеки и К-12 училишта. Содржини поврзани со нацизмот или негирањето на холокаустот се блокирани во Франција и Германија. Детска порнографија, говор на омраза и мрежни места кои поттикнуваат на кражба на интелектуална сопственост се блокирани во многу земји низ целиот свет."Introduction" , Jonathan Zittrain and John Palfrey, in Access Denied: The Practice and Policy of Global Internet Filtering , Ronald Deibert, John Palfrey, Rafal Rohozinski, and Jonathan Zittrain, eds., MIT Press (Cambridge), 2008
Всушност, повеќето земји во светот, вклучувајќи многу демократски држави со долги традиции на силна поддршка за слобода на изразување и слобода на печат, се приклучуваат кон онлајн цензурата, често со значителна поддршка од јавноста . "Internet Filtering: The Politics and Mechanisms of Control", Jonathan Zittrain and John Palfrey, in Access Denied: The Practice and Policy of Global Internet Filtering , Ronald Deibert, John Palfrey, Rafal Rohozinski, and Jonathan Zittrain, eds., MIT Press (Cambridge), 2008
Извештаи, рејтинзи и трендови
Деталните информации за земјите со интернет цензура е обезбедена од страна на OpenNet Initiative, Репортери без граници, Freedom House и во извештаите за човекови права на Бирото за демократија, човекови права и труд во САД."2010 Country Reports on Human Rights Practices", Bureau of Democracy, Human Rights, and Labor, U.S. Department of State, 8 April 2011
Рејтинзите создадени од страна на неколку од овие организации се сумирани во статиите за интернет цензура по земја и цензура по земја .
Извештаи на OpenNet Initiative
Во 2010 година OpenNet Initiative го документирала интернет филтрирањето од страна на владите во над четириесет земји во светот. Нивото на филтрирање во 26 земји во 2007 и во 25 земји во 2009 година било класифицирано во политички, социјални и безбедносни области. Од 41 одделни класифицирани земји, седум не покажале докази за филтрирање во сите три области (Египет, Франција, Германија, Индија, Украина, Велика Британија и САД), додека една вклучила во продорно филтрирање во сите три области (Кина), 13 биле пронајдени во филтрирање во една или во повеќе области, а 34 биле пронајдени на некое ниво на филтрирање во една или во повеќе области. Од 10 земји класифицирани во 2007 и 2009 година, една го намалила нивото на филтрирање (Пакистан), пет го зголемиле нивното ниво на филтрирање (Азербејџан, Белорусија, Казахстан, Јужна Кореја и Узбекистан), а четири го одржале истото ниво на филтрирање (Кина, Иран, Мјанмар и Таџикистан).Due to legal concerns the OpenNet Initiative does not check for filtering of child pornography and because their classifications focus on technical filtering, they do not include other types of censorship.
Слобода на интернет извештаите
Во издание на извештајот на Freedom House од 2011, Слобода на интернетот, од 37 земји опфатени со истражувањето, 8 биле оценети како "слободни" (22%), 18 како "делумно слободни" (49%), а 11 како "не слободни "(30%).Freedom on the Net 2011, Freedom House, accessed 1 September 2011 Во нивниот извештај од 2009, од 15 земји опфатени со истражувањето, 4 биле оценети како "слободни" (27%), 7 како "делумно слободни" (47%) и 4 како "неслободни" (27%).Freedom on the Net 2009 , Freedom House, accessed 1 September 2011 И од 15 земји опфатени со истражувањето и во 2009 и 2011 година, 5 се гледа дека се движеле во насока кон поголема интернет слобода (33%), 9 кон помала слобода (60%), а една останала непроменета (7%).
" Непријатели на интернетот " и листи на земјите под надзор
Во 2006 година, Новинарите без граници (Репортери без граници, РСФ), од меѓународната невладина организација со седиште во Париз, која се залага за слобода на печатот, започнале со објавувањето на списокот на "непријателите на интернет ".List of the 13 Internet enemies Reporters Without Borders (Paris), 11 July 2006. Организацијата ги класифицирала државите како непријател на интернет, бидејќи "сите овие земји ги обележале не само нивните капацитети да ги цензурираат вестите и информациите онлајн, туку исто така и за нивната речиси систематска репресија на корисници на интернет." "Internet enemies" , Reporters Without Borders (Paris), 12 March 2009. Во 2007 година била создадена втора список на земји "под надзор". Двете листи се ажурират еднаш годишно.Web 2.0 versus Control 2.0. Reporters Without Borders (Paris), 18 March 2010.
Непријатели на интернетот:Internet Enemies , Reporters Without Borders (Paris), 12 March 2011
(со исклучок на Hong Kong и Macau)
Земји под надзор:
nu.nl, Ziggo en XS4ALL moeten toegang The Pirate Bay blokkeren (Dutch news website)
Кога списокот на "Непријателите на интернетот" била воведена во 2006 година, биле наведени 13 земји. До 2011 година бројот на земјите паднал на 10 со потегот на Белорусија, Египет и Тунис да преминат во "Земјите под надзор." Белорусија се преселила во групата во 2009 година и Египет и Тунис се преселиле во 2011 година. Нема нови земји додадени на листата, откако таа е основана.
Кога списокот на "земји под надзор" била воведена во 2008 година, биле наведени 10 држави. До 2011 година бројот на земјите се зголемил на 16, Јордан во 2009 година, Таџикистан во 2009 година и Јемен во 2010 година биле повлечени од листата, Австралија во 2009 година, Франција во 2011 година, Русија во 2010 година, Јужна Кореја во 2009 година, Турција во 2010 година и Венецуела во 2011 година биле додадени и плус оние три од "Непријателите на интернетот" претходно. Бахреин, Еритреја, Малезија и Шри Ланка паднале од листата во 2010 година, но биле додадени повторно во 2011 година. Либија паднала од листата во 2009 година, но била додадена уште еднаш во 2011 година.
Глобалната анкета за јавното мислење на BBC Светскиот Сервис