мини|десно|200п|Остаток од појдовниот милјоказ на царството во Истанбул Византиски мерни единици — мерни единици кои се користеле во Византија и претставувале мешавина од старогрчките, старомакедонските и римските единици.
Сè до доаѓањето на Јустинијан I (527–565), секоја област од царството користела свои мерки, без да постои заеднички договорен систем. Јустинијан започнал процес на стндардизација и создал систем со кој може полесно да се управува со сиот промет во производството, трговијата и услужнте дејности. И покрај настојувањето на државната власт да се користат овие заеднички мерки, другите системи продолжиле да се користат напоредно на официјалниот, поради месните обичаи, надворешнте влијанија и потребите на занаетите. Покрај ова, во XII век странските трговци како венецијанците, пизанците и џеновјаните кои работеле во рамките на царството добивале право на употреба на нивните мерки.
Должина и растојание Византија продолжила да ги користи антропометриските единици користени од грците и римјаните.
Законите за тежина и единици мерки биле носени од страна на царевите како облик на даночна реформа. Упатство од век за собирање на даноците содржи исправки од царот Михаил додавајќи шака на основната мерка при пресметувањето на имотниот данок, дејсјтво кое ги намалило давачките за околу 5%.
+Единици за должина Единица Грчко именување Грчка стапка метри Забелешки (Палец) 0.0195 наречена и мон (μονάς), „единица“, која се користи како најмала единица мерка за должина. Дланка 0.25 0.0787 Полустапка 0.5 0.1574 Простирање 0.75 0.2361 (стапка) 1 0.3123 Добиена од старата единица за должина грчка стапка, стандардната должина на стапката во Византија изнесува 0.3123 m, но во практиката должината се движела меѓу 0.308 и 0.320 m Општествен кубит 1.33 0.4688 "forearm"Општествениот кубит се состоел од 24 дактили и претежно се користеле во градежништвото, зато и се нарекувале уште и литик („камен“), [ксило]пристик („[дрво]-сечачки“), тектоник („градежни“). Царскиот или геометрикиот кубит имал 32 дактили и се користел за мерење на должини наполињата за да се одреди данкот. Постоеле и месни варијации за различни мерења. Царски или геометриски кубит 2 0.625 (Еден) чекор 2.5 0.787 (=Англиски чекор) 5 1.574 (=Римски чекор) Едноставен сажен 6 1.87Добиен од сличната грчка единица мерка (1,89 m) Од век постојат и месни варијанти, честопати наречени кана од италијанскиот збор canna. Царски или геометриски сажен 6.75 2.10 9 спитами = 108 дактили, користена за мерење на полињата за пресметка на даноци. За да го олесни даночното оптоварување, Михаил IV вовел подолга мерка од 9,25 спитами (2,17 m) за употреба при пресметување на висок и среден квалитет, додека помалата вредност се користела за посиромашни земјишта. Перч 10 3.148 „декастапка: 10-стапки“ Јаже 60 72 21.3025.30 „мало јаже“Основата за пресметка на даноците за имот, различно пресметувана 10 сажни за плодниот Балкан и западна Анадолија и 12 дсжени во остатокот од Мала Азија. Плетр 100 31.48 Грчкиот сажен, едната страна на старогрчака акрНебвообичаена во византиските текстови Стадија 600 188.8 (=англиски сажен) Лакострел Милја Исто така милион(=Римска милја) Шено "рогозинско јаже" стадии, Дневен пат
Површина
Обичните единици мерки за мерење на површината на земјиштето се:
+Единици за површина Единица Грчко именување Квадратна грчка стапка Квадратни метри Забелешки 1 0.095 Стрема 991 „вртење“некогаш опишана како (квадратен) „плетрон“, иако е невообичаена во византиските текстови Старогрчката акр, првично дефинирана како растојание изорано од пар волови во еден ден и продолжила да се менува според квалитетот на земјиштето меѓу 900 и Модизевгари Високо менлива. Моди биле понекогаш многу помали единици кој се сведувале на 100 или 250 до еден зевгар. „Моди“ била првично единица мерка за жито, и „зевгари“ се однесува на жолчка.
Количество
Обичните единици користени биле најчесто римски единици:
+Единици за количество Единица Изворен назив Литри литри Белешки (течна) унца 0.1824 (=Римска унца) КотилаПолуксеста 0.276 (=Римска полусекстарија) Ксеста 0.548 (=Римска секстарија) (течна) Литра(Литра) 1 2.1888 (=Римска либра) Грст 3.367 (Течен) Моди 40 87.552
Тежина
Обичните единици за мерење на тежина или маса биле често римски единици, засновани на подоцнежната римска фунта. Сето ова е засновано напознатата легислатива на Константин Велики од 309 година како 72 златни солиди за една фунта.Бидејќи на почетокот еден солид тежел 4,55 грамови, па така една фунта имала 0,3276 кг во тој период. Солидот честопати бил подложен на девалвација, сепак, при што просечната фунта имала 0,324 кг (– век), 0,322 кг (– век), 0,320 кг (– век), 0,319 кг (– век), и дури помалку во наредниот период.
Урнеците за теговите се изработувале од олово, бронза, и стакло и многу поретко од злато и сребро. Ги имало во најразлични облици. Денес, археолозите веруваат дека бронзените топки со отсечени горен и долен дел со ознака омикрон/ипсилон од почетокот на или кон крајот на век, постепено биле заменети со квадратни со ознаки гама/омикрон (𐆄)во текот на век. Во втората половина на век, кои биле заменети подоцна од дискови најверојатно од век или најверојатно век. Стаклените теговиимале бројни предности во производството и употребата мо како да исчезнале по загубата на Сирија и Египет во век.
Анализата на илијадници зачувани тегови силно укажува на многубројни месни тежински стандарди во Византија пред арапските освојувања. Под водство на Јустинијан I, тежините на монетите биле проверувани од и теговите за употреба од страна на преторијанскиот префект и епарх на градот. Во век, градскиот епарх ги контролирал сите тегови во Цариград, иако археолошките наоди покажале дека останатите издавале сопствени тегови
+Единици за тежина Единица Грчко именување унци грамови Забелешки Скрупула 1.55 Семисис 2.27 Номизма 4.55 Унца 1 27.3 (=римски унца) Литра(фунта) 12 327.6 Вредност , која девалвирала со текот на времето.(=римска фунта)
Поврзано Римски мерни единици Старомакедонски мерни единици Старогрчки мерни единици
Белешки
Наводи
Библиографија . .
. . . . . . . .
Категорија:Застарени мерни единици Мерни единици