Франсоа де Ларошфуко (француски: François VI, duc de La Rochefoucauld, le Prince de Marcillac, роден на во - починал на во ) — француски автор на максими и мемоари, еден од најголемите мајстори во областа на уметничката проза.
Животопис
Творештво „Изреките“ на Ларошфуко претставуваат кратки афоризми од неколку реда. Тој, како сатиричар, насекаде гледа себичност, незнаење, здодевност и лицемерие. Ларошфуко бил конзервативен противник на апсолутизмот и се борел против Арман Жан ди Плеси де Ришелје и Жил Мазарен.
Зборувајќи за човечката природа, ларошфуко смета дека егоизмот е единствениот двигател на човечката акција и на расудувањето. Во нас се менуваат само страстите: една угинува, а друга се раѓа, но сите тие се подеднакво себични. Според него, се лаже оној кој мисли дека во нас се борат срцето и разумот, туку се борат само една со друга страст. Оттука, сите доблести се случајно: сите наши размислувања се само производ на нашата добра или лоша судбина. Истиот човек е способен за секое добро и за секое зло, но тоа секогаш се случува само од егоизам.Јован Дучић, Благо Цара Радована (друго издање). Београд: Laguna, 2018, стр. 181-182.
Надворешни врски
Наводи
Категорија:Француски писатели Категорија:Римокатолички христијани од Франција Категорија:Афористи Категорија:Француски мемоаристи