Помошен глагол — глагол кој има граматичка функција и додава граматичко значење на дел-реченицата во која се наоѓа. Помошниот глагол најчесто е добиен од лексички глагол кој ако се користи како помошен го губи лексичкото значење. Помошниот глагол се користи за да се искаже глаголско време, глаголски вид, модалност, залог, потенцирање и слично. Во најголем број случаи помошниот глагол е проследен со лексички глагол, па така во таквата конструкција лексичкиот глагол го дава семантичкото значење на дејството, а помошниот го дава граматичкото значење.
Примери Македонски јазик Во македонскиот јазик постојат само два помошни глаголи, глаголот „сум“ и глаголот „има“. Овие глаголи се користат да се создадат и искажат посложени граматички времиња.
Така на пример реченицата: „Јас сум работел во полиција“.
глаголот „сум“ нема лексичко значење, туку истиот се користи да се искаже минато неопределено свршено време, поточно се искажува видот во комбинација на глаголската л-форма, додека лексичкото значење го врши глаголот „работи“. Истото значење и истите функции може да се искажат и со глаголот „има“:
„Јас имам работено во полиција“.
Англиски јазик Во англискиот јазик има три помошни глаголи (невклучувајќи ги модалните глаголи кои се групираат како посебна категорија), односно: „има“ (have), „сум“ (be) и „прави“ (do). Глаголот „сум“ најчесто се користи за искажување на продолжениот залог (progressive или continuous aspect), „има“ се користи за искажување на перфектен залог (perfect и non-perfect aspect), a „прави“ се користи во сегашните и минатите времиња.
He does not eat cheese. — „Тој не јаде сирење.“ She is working in the garden. — „Таа работи во градината“. We have published the book. — „Ние ја издадовме книгата“.
Поврзано Глагол Залог Граматичко време Глаголски вид Модалност
Наводи
Allerton, D. 2006. Verbs and their Satellites. In Handbook of English Linguistics. Aarts 7 MacMahon (eds.). Blackwell. Adger, D. 2003. Core syntax. Oxford, UK: Oxford University Press. Bresnan, J. 2001. Lexical-Functional Syntax. Malden, MA: Blackwell Publishers. Culicover, P. 2009. Natural language syntax. Oxford, UK: Oxford University Press. Crystal, D. 1997. A dictionary of linguistics and phonetics, 4th edition. Oxford, UK: Blackwell Publishers. Engel, U. 1994. Syntax der deutschen Sprache, 3rd edition. Berlin: Erich Schmidt Verlag. Eroms, H.-W. 2000. Syntax der deutschen Sprache. Berlin: de Gruyter. Finch, G. 2000. Linguistic terms and concepts. New York: St. Martin's Press. Fowler's Modern English Usage. 1996. Revised third edition. Oxford, UK: Oxford University Press. Jurafsky, M. and J. Martin. 2000. Speech and language processing. Dorling Kindersley (India): Pearson Education, Inc. Kroeger, P. 2004. Analyzing syntax: A lexical-functional approach. Cambridge, UK: Cambridge University Press. Lewis, M. The English Verb 'An Exploration of Structure and Meaning'. Language Teaching Publications. Osborne, T. and T. Groß 2012. Constructions are catenae: Construction Grammar meets Dependency Grammar. Cognitive Linguistics 23, 1, 165-216. Radford. A. 1997. Syntactic theory and the structure of English: A minimalist approach. Cambridge, UK: Cambridge University Press. Radford, A. 2004. English syntax: An introduction. Cambridge, UK: Cambridge University Press. Rowlett, P. 2007. The syntax of French. Cambridge, UK: Cambridge University Press. Sag, I. and T. Wasow. 1999. Syntactic theory: A formal introduction. Stanford, CA: CSLI Publications. Tesnière, L. 1959. Éleménts de syntaxe structurale. Paris: Klincksieck. Warnant, L. 1982. Structure syntaxique du français. Librairie Droz.
Категорија:Видови на глаголи