алт=A map of the world with countries displayed in colours corresponding to the dates the countries joined the United Nations. Countries not involved with the United Nations are shown in grey.|мини|500x500пкс|Мапа на светот која покажува кога земјите се приклучиле на Обединетите нации. алт=A black and white motion picture of some men signing papers on a desk in the center of a huge decorated room.|мини|Основање на Обединетите нации Историјата на Обединетите нации како меѓународна организација потекнува од Втората светска војна. Оттогаш нејзините цели и активности се прошириле за да направат архетипско меѓународно тело во почетокот на XXI век.
Потекло Најраниот конкретен план за нова светска организација за замена на неефикасната Лига на нации започнала под покровителство на Стејт департментот на САД во 1939 година.Townsend Hoopes and Douglas Brinkley, FDR and the Creation of the U.N. (1997) pp 1-55 На 12 јуни 1941 година, претставници на Велика Британија, Канада, Австралија, Нов Зеланд, Унијата на Јужна Африка и на прогонетите влади на Белгија, Чехословачка, Грција, Луксембург, Холандија, Норвешка, Полска и Југославија, како и претставник на францускиот генерал де Гол, се состана во Лондон и ја потпишале Декларацијата на палатата на Сејнт Џејм. Ова била прва од шесте конференции што довеле до основање на Обединетите нации и Повелбата на Обединетите нации.
Претседателот на САД, Френклин Рузвелт најпрво предложил да се користи името Обединети нации, за да се повика на сојузниците од Втората светска војна, на британскиот премиер Винстон Черчил за време на тринеделната посета на Белата куќа во декември 1941 година. Рузвелт го предложил името како алтернатива на „Здружените сили“, израз што САД го користеле во Првата светска војна (САД никогаш не биле формално членки на сојузниците од Првата светска војна, но влегле во војната во 1917 година како самонаречена „Здружена моќ"). Черчил ја прифатил идејата и ја цитирал употребата на изразот „Обединети нации“ од Лорд Бајрон во поемата Чајлд Харолд „Поклонение“, која се однесувала на сојузниците во Битката кај Ватерло во 1815 година.
1942 година „Декларација на Обединетите нации“ Текстот на „Декларацијата на Обединетите нации“ бил подготвен од американскиот претседател Френклин Д. Рузвелт, британскиот премиер Винстон Черчил и помошникот на Рузвелт - Хари Хопкинс, за време на состанокот во Белата куќа на 29 декември 1941 година. Вклучувал советски предлози, но не и’ оставила никаква улога на Франција. Првата официјална употреба на терминот „Обединети нации“ била на 1–2 јануари 1942 година кога 26 влади ја потпишале Декларацијата. Една голема промена од Атлантската повелба била додавање на одредба за верска слобода, што Сталин ја одобрил откако инсистирал Рузвелт.David Roll, The Hopkins Touch: Harry Hopkins and the Forging of the Alliance to Defeat Hitler (2013) pp 172-75Robert E. Sherwood, Roosevelt and Hopkins, An Intimate History (1948) pp 447-53 До почетокот на 1945 година се потпишале уште 21 држава. мини|350п|Постер за основање на Обединетите нации<blockquote>
За време на војната, Обединетите нации станале официјален термин за сојузници. За да им се придружат, земјите моралe да ја потпишат Декларацијата и да и објават војна на Оската.Stephen C. Schlesinger, Act of creation: The founding of the United Nations: A story of superpowers, secret agents, wartime allies and enemies, and their quest for a peaceful world (2003)
Планирање мини|400п|Пасош на ран службеник на Обединетите нации од Втората светска војна - работи за Администрација за помош и рехабилитација на Обединетите нации, издаден во 1944 година за Блискиот Исток. Американскиот претседател Френклин Д. Рузвелт за свое најважно наследство го сметал создавањето на Обединетите нации, правејќи трајна истоимена организација од воената алијанса. Тој бил главен промотор на идејата на Обединетите нации. Првите планови за идната меѓународна организација се појавијале во декларациите потпишани на воените сојузнички конференции: Московската конференција и Техеранската конференција на 30 октомври 1943 година.
Рузвелт бил силен поддржувач на Друштвото на народите уште во 1919-20 година, но бил решен да ги избегне грешките што ги направил Вудроу Вилсон. Обединетите нации биле најголем приоритет на ФДР по војната. Тој инсистирал на целосна координација со републиканското раководство. Тој се погрижил да има водечки републиканци, особено сенаторите Артур Ванденберг од Мичиген,James A. Gazell, "Arthur H. Vandenberg, Internationalism, and the United Nations." Political Science Quarterly 88#3 (1973): 375-394. online и Ворен Остин од Вермонт.George T. Mazuzan. Warren R. Austin at the U. N., 1946-1953 (Kent State UP, 1977). Во широка смисла, Рузвелт верувал дека ООН можеле да ги решат ситните проблеми и да го обезбедат главниот механизам за решавање на сите поголеми прашања што ќе се појавеле кај големите сили, сите имале право на вето. За Рузвелт, создавањето на ООН била најважната цел за целиот воен напор.For FDR, "establishing the United nations organization was the overarching strategic goal, the absolute first priority." Рузвелт бил особено заинтересиран за меѓународна заштита на човековите права, а во оваа област голема улога имала и неговата сопруга.Ivy P. Urdang, "Franklin and Eleanor Roosevelt: Human Rights and the Creation of the United Nations." OAH Magazine of History 22.2 (2008): 28-31.M. Glen Johnson, "The contributions of Eleanor and Franklin Roosevelt to the development of international protection for human rights." Human Rights Quarterly 9 (1987): 19+.
Сојузниците се согласиле на основната структура на новото тело на Конференцијата Дамбартон Оукс во 1944 година.Hoopes and Brinkley, FDR and the Creation of the U. N. (1997) pp 148-58. На Јалта, Рузвелт, Черчил и Сталин се согласиле за формирање на Обединетите нации, како и структурата на Советот за безбедност на Обединетите нации. Сталин инсистирал да има вето, а подоцна Рузвелт конечно се согласил. Учесниците на Јалта, исто така, се согласиле Обединетите нации да се состанат за прв пат во Сан Франциско во април 1945 година, на Конференцијата на Обединетите нации за меѓународна организација. Рузвелт ги сметал Обединетите нации за неговото најважно наследство. Тој обезбедил континуирана политичка поддршка од дома, со Черчил и Сталин во странство. „Големата четворка“, Соединетите Држави, Велика Британија, Советскиот Сојуз и Кина донеле најголеми одлуки, а по подоцнежното приклучување на Франција, таа обезбедила постојани членки на семоќниот Совет за безбедност. Секој имал право на вето, со што се избегнала фаталната слабост на Друштвото на народите, која теоретски била во можност да им нареди на своите членови да дејствуваат спротивно на нивните парламенти.John Allphin Moore Jr. and Jerry Pubantz, To Create a New World?: American Presidents & the United Nations (1999), pp 27-79.
Рузвелт излегол во јавноста со силно застапување на претседателската кампања во 1944 година и деталното планирање го предал на Државната управа на САД, каде што Самнер Велс и секретарот Кордел Хал работеле на проектот. Неговите идеи биле дека „четворица полицајци“ би соработувале за одржување и спроведување на мирот, Франција била додадена за да направат пет полицајци.Stephen Schlesinger, "FDR's five policemen: creating the United Nations." World Policy Journal 11.3 (1994): 88-93. online
Од 21 септември до 7 октомври 1944 година, претставниците на Република Кина, Велика Британија, САД и СССР се состанале за да ги елаборираат плановите, на Конференцијата Дамбартон Оукс во Вашингтон, нејзиното членство и органи, како и аранжмани за одржување на меѓународниот мир и безбедност и меѓународната економска и социјална соработка. Владите и приватните граѓани ширум светот дискутирале и дебатирале за овие предлози. Винстон Черчил го повикал Рузвелт да ја врати Франција на статус на голема сила, по ослободувањето на Париз во август 1944 година.
На конференцијата во Јалта било договорено членството да биде отворено за нации кои се приклучиле на сојузниците до 1 март 1945 година.Robert C. Hilderbrand, Dumbarton Oaks: The Origins of the United Nations and the Search for Postwar Security (UNC Press, 2001) Бразил, Сирија и голем број други земји се квалификувале за членство со објавување војна или на Германија или на Јапонија во првите три месеци од 1945 година - во некои случаи ретроактивно.
Основање лево|мини|200x200пкс|Ознаки на Конференцијата во Сан Франциско, прототип на сегашното лого на Обединетите нации. мини|500x500пкс|ООН во 1945 година. Во светлосина боја, основачките членови, а во темносина боја, протекторати и колонии на основачките членовите. На 25 април 1945 година, во Сан Франциско започна Конференцијата на Обединетите нации за меѓународна организација. Покрај владите, голем број невладини организации, вклучувајќи ги и Ротари Интернешнл и Лајонс Клуб Интернешнл, добиле покани да помогнат во изготвувањето на повелбата. Откако работеле два месеци, педесетте држави претставени на конференцијата ја потпишале Повелбата на Обединетите нации на 26 јуни. Полска, која не била во можност да испрати свој претставник на конференцијата поради политичка нестабилност, ја потпишала повелбата на 15 октомври 1945 година. Повелбата наведувала дека пред да стапи на сила, таа мора да биде ратификувана од владите на Република Кина, Франција, СССР, Велика Британија и Соединетите држави и од мнозинството од другите 46 потписници. Ова се случило на 24 Октомври 1945 година и Обединетите нации биле официјално формирани.https://www.un.org/aboutun/sanfrancisco/history.html The 60th Anniversary of the San Francisco Conference
Датумот кога секоја земја-основач ја депозитирала ратификацијата на Повелбата на ООН е следниот:
САД - 8 август 1945 година Франција - 31 август 1945 година Доминиканска република - 4 септември 1945 година Никарагва - 6 септември 1945 година Нов Зеланд - 19 септември 1945 година Бразил - 21 септември 1945 година Аргентина - 24 септември 1945 година Ел Салвадор - 26 септември 1945 година Хаити - 27 септември 1945 година Кина - 28 септември 1945 година Турција - 28 септември 1945 година Данска - 9 октомври 1945 година Чиле - 11 октомври 1945 година Филипини - 11 октомври 1945 година Парагвај - 12 октомври 1945 година Куба - 15 октомври 1945 година Либан - 15 октомври 1945 година Иран - 16 октомври 1945 година Луксембург - 17 октомври 1945 година Саудиска Арабија - 18 октомври 1945 година Чехословачка - 19 октомври 1945 година Сирија - 19 октомври 1945 година Југославија - 19 октомври 1945 година Велика Британија - 20 октомври 1945 година Египет - 22 октомври 1945 година Белорусија - 24 октомври 1945 година Полска - 24 октомври 1945 година Украина - 24 октомври 1945 година СССР - 24 октомври 1945 година (забелешка - Обединетите нации биле основани на овој датум) Грција - 25 октомври 1945 година Индија - 30 октомври 1945 година Перу - 31 октомври 1945 година Австралија - 1 ноември 1945 година Костарика - 2 ноември 1945 година Либерија - 2 ноември 1945 година Колумбија - 5 ноември 1945 година Мексико - 7 ноември 1945 година Јужна Африка - 7 ноември 1945 година Канада - 9 ноември 1945 година Етиопија - 13 ноември 1945 година Панама - 13 ноември 1945 година Боливија - 14 ноември 1945 година Венецуела - 15 ноември 1945 година Хондурас - 17 ноември 1945 година Гватемала - 21 ноември 1945 година Норвешка - 27 ноември 1945 година Холандија - 10 декември 1945 година Уругвај - 18 декември 1945 година Еквадор - 21 декември 1945 година Ирак - 21 декември 1945 година Белгија - 27 декември 1945 година
лево|мини|Спомен-плоча откриена во 1996 година во чест на првиот состанок на Генералното собрание.