Жиродин може концептуално да се опише како авион со фиксирано крило опремено со дополнителен ротор, управувано од терминал реактивни мотори - TMM (инж. врв-млаз; млазен мотор на крајот од секоја рака на роторот), наменети за вертикално или многу кратко полетување и слетување, способни да летаат во режим автоматска за време на летот со исклучен ТММ и со создавање на стандардна аеродинамичка пловна моќност на крилјатаgyrodyne,Fairey Gyrodyne.
Литература
"The Fairey Gyrodyne." J.A.J. Bennett. Journal of the Royal Aeronautical Society, 1949, Vol. 53 "Aerodynamics of the Helicopter". Alfred Gessow & Garry C. Myers, Jr. Frederick Ungar Publishing Company, NY. 1952, republished 1962. "Principles of Helicopter Aerodynamics". J. Gordon Leishman, Cambridge University Press, N.Y. 2000, reprinted 2005. "Principles of Helicopter Engineering". Jacob Shapiro, Temple Press Ltd., London, 1955. "Development of the Autogiro: A Technical Perspective": J. Gordon Leishman: Hofstra University, New York, 2003. From Autogiro to Gyroplane: The Amazing Survival of an Aviation Technology: Bruce H. Charnov, 2003.
Наводи
Надворешни врски
VSTOL.org Wheel of Misfortune Charnov, Bruce H. The Fairey Rotodyne: An Idea Whose Time Has Come – Again? Gyrodyne and Heliplane concepts (2005) Heliplane concept Jet Gyrodyne (1954) Hirschberg, Mike (with Robb, Raymond L.) Hybrid helicopters: Compounding the quest for speed, Vertiflite. Summer 2006. American Helicopter Society. Newman, Simon. The Compound Helicopter Configuration and the Helicopter Speed Trap Aircraft Engineering and Aerospace Technology. 69(5): pp 407–413 New Design Approach of Compound Helicopter (Comparison tables at page 800) WSEAS TRANSACTIONS on APPLIED and THEORETICAL MECHANICS Issue 9, Volume 3, September 2008
Категорија:Воздухоплови