Човековите права во Турција се заштитени со различни договори за меѓународно право, кои имаат предност пред домашното законодавство, согласно член 90 од Уставот од 1982 година. Меѓународниот пакт за граѓански и политички права (МКСПР) не бил потпишан од Турција сè до 2000 година. Прашањето за човековите права е од голема важност за преговорите со Европската унија (ЕУ). Акутните проблеми со човековите права го вклучуваат особено статусот на Курдите во Турција. Курдско-турскиот судир предизвикал бројни повреди на човековите права со текот на годините. Во земјата се води дебата за правото на живот, тортура, слобода на изразување, како и слободи на вероисповед, собирање и здружување.

Турција сè уште држи закони што се сметаат за недемократски или авторитарни, како што е забрана на малцинствата да добиваат основно образование на нивниот мајчин јазик. Најголемото малцинство во земјата, Курдите, кои сочинуваат 15% од населението, немаат право на самоопределување иако Турција го потпишала МКСПР. Во март 2017 година, Обединетите нации ја обвиниле турската влада за „масовно уништување, убиства и бројни други сериозни повредиил на човековите права“ против малцинството етнички Курди.

Посветеност на меѓународното право за човекови права Република Турција влегла во разни заложби за човекови права, од кои некои се изразени во турскиот Устав од 1982 година, од кој во вториот дел се гарантирани „основните права и слободи“ како што се правото на живот, безбедноста на лицата и правото на сопственост. Покрај тоа, Турција потпишала голем број договори, прикажани во табелите подолу:The information was taken from a page of the University of Minnesota; accessed on 10 September 2009 +Меѓународен предлог-закон за човекови права Меѓународен пакт за економски, социјални и културни права 15 август 2000 година Меѓународен пакт за граѓански и политички права 15 август 2000 година (и) 23 септември 2003 година (r) Факултативен протокол на Меѓународниот пакт за граѓански и политички права 3 февруари 2004 година Клуч: s за потпис; r за ратификација; а за пристапување +Човекови права на жените Конвенција за елиминација на сите форми на дискриминација врз жените 20 декември 1985 година (а) Факултативен протокол на Конвенцијата за елиминација на дискриминацијата врз жените 8 септември 2000 година, 29 октомври 2002 година (р) Конвенција на Обединетите нации против транснационален организиран криминал 13 декември 2000 година, 25 март 2003 година (р) Клуч: s за потпис; r за ратификација; а за пристапување +Заштита од тортура, лошо постапување и исчезнување Европската конвенција за спречување на тортура и нехуман или понижувачки третман или казна 11.01.88 (и), 26.02.88 (r) Протокол број 1 на Европската конвенција за спречување на тортура и нехуман или понижувачки третман или казна список2 = 10.05.1995 (и), 17.09.97 (r) Протокол број 2 на Европската конвенција за спречување на тортура и нехуман или понижувачки третман на казни 10 мај 1995 година, 17.09.97 година (r) Конвенција против тортура и други сурови, нехумани или понижувачки постапки или казни 25.01.88 (и), 02.08.88 (r) Клуч: s за потпис; r за ратификација; а за пристапување +Тероризам и човекови права Меѓународна конвенција против земање заложници 15.08.89 (а) Меѓународна конвенција за сузбивање на терористичко бомбардирање 20 мај 1999 година, 30 мај 2002 година Меѓународна конвенција за сузбивање на финансирањето на тероризам 27.09.01 (и), 28.06.02 (r) Меѓународна конвенција за сузбивање на незаконско заплена на авиони 16 декември 1970 година, 17.04.73 (р) Меѓународна конвенција за спречување и казнување на злосторства против меѓународно заштитени лица 6 март 1998 година (р) Клуч: s за потпис; r за ратификација; а за пристапување +Регионални конвенции [Европска] Конвенција за заштита на човековите права и основните слободи 4 Сега 1950 година, 18 мај 1954 година (р) Протокол на Конвенцијата за заштита на човековите права и основни слободи 20 март 1952 година, 22.06.53 (р) Протокол бр.2 кон Европската конвенција од 1950 година за заштита на човековите права и основните слободи 6 мај 1963 година, 25 март 1968 година (р) Протокол бр.3 на Европската конвенција за заштита на човековите права и основните слободи од 1950 година 6 мај 1963 година, 25 март 1968 година (р) Протокол бр.4 на Европската конвенција за заштита на човековите права и основни слободи од 1950 година 19 октомври 1962 година Клуч: s за потпис; r за ратификација; а за пристапување +Протоколи 5-8 од ЕКЧП Протокол бр.5 кон Европската конвенција од 1950 година за заштита на човековите права и основните слободи 14 мај 1971 година, 20 декември 1971 година (р) Протокол бр.6 кон Европската конвенција за заштита на човековите права и основните слободи од 1950 година 15.01.03 (и) Протокол бр.7 кон Европската конвенција од 1950 година за заштита на човековите права и основни слободи 14 март 1985 година Протокол бр. 8 кон Европската конвенција од 1950 година за заштита на човековите права и основни слободи 04.02.86 (и), 19.09.89 (r) Клуч: s за потпис; r за ратификација; а за пристапување +Протоколи 9–12 од ЕКЧП Протокол бр. 9 кон Европската конвенција од 1950 година за заштита на човековите права и основни слободи 6 Сега 1990 година Протокол број 10 на Европската конвенција од 1950 година за заштита на човековите права и основни слободи 28.02.96 (и), 5 мај 1998 година (r) Протокол број 11 на Европската конвенција за заштита на човековите права и основните слободи од 1950 година 28.02.96 (и), 5 мај 1998 година (r) Протокол број 12 на Европската конвенција од 1950 година за заштита на човековите права и основни слободи 04.11.00 (и) Клуч: s за потпис; r за ратификација; а за пристапување

Универзалната декларација за човекови права е потпишана во 1949 година.Report of State Party – Turkey by the Office of the United Nations High Commissioner of Human Rights, 2001 – See section 84

Европската конвенција за човекови права (1954) ја става Турција под јурисдикција на Европскиот суд за човекови права (ЕСЧП). Во 1987 година, Турција го прифати правото да аплицира поединечно до ЕСЧП (член 25 од Европската конвенција за човекови права = ЕКЧП) и 1990 година ја призна задолжителната надлежност на Европскиот суд за човекови права според член 46 од ЕКЧП.

Во октомври 2009 година Европската комисија за проширување на Европската унија потврдила: одреден напредок во однос на почитувањето на меѓународното право за човекови права. Сепак, спроведувањето на некои пресуди на ЕСЧП кои бараат законски измени траат неколку години. Потребни се понатамошни напори за зајакнување на институционалната рамка за човекови права, особено во врска со формирање независна институција за човекови права и Народен правобранител На 18 октомври 2017 година, генералниот секретар на Советот на Европа, Торбјорн Јагланд повикал на ослободување на активистите за човекови права приведени во Турција преку телефонски повик со турскиот министер за правда Абдулхамит Ѓул.

Пресуди на Европскиот суд за човекови права Број на пресуди донесени одЕСЧП со најмалку една повреда.Годината не е претставителна засостојбата со човековите права во таа година, и случаите може да се однесуваат за неколку години. Година Одлука 2001 169 2002 54 2003 76 2004 154 2005 270 2006 312 2007 319 2008 257 2009 341 2010 228 2011 159 2012 117 2013 118 2014 94 2015 79 2016 77 2017 99 2018 104 2019 96

Рекордот на човекови права во Турција долго време продолжува да привлекува контроли, како внатрешно, така и надворешно. Според Министерството за надворешни работи, Турција е осудена на 33 милиони евра во 567 различни случаи помеѓу 1990 година - кога Турција делотворно дозволила поединечни апликации до Европскиот суд за човекови права (ЕСЧП) - и 2006 година.Duvakli, Melik. JİTEM’s illegal actions cost Turkey a fortune, Today's Zaman, 27 August 2008; reprinted by Info Turk edition 360, August 2008. Повеќето злоупотреби биле направени на југоистокот од земјата, во рамките на курдско-турскиот судир.

Во 2007 година, биле поднесени 2830 апликации против Република Турција пред ЕСЧП и, следствено, биле издадени 331 пресуди за основаноста со кои се потврдуваат 319 повреди и 9 непочитувања. Според податоци од 2008 година, Турција е втора по Русија, во списокот на земји со најголем број на случаи на кршење на човековите права пред Европскиот суд за човекови права, со 9.000 случаи во август 2008 година Во 2011 година, ЕСЧП издала 159 пресуди со кои се утврдени повреди од страна на Турција, најмногу од која било земја, со Русија на второ место по 121 пресуди.

Помеѓу 1 ноември 1998 година и 31 декември 2008 година, ЕСЧП примила 24.945 апликации од Турција. Прогласила 2.237 случаи за допуштени и 13.615 случаи за недопуштени.Statistics compiled by using the official data of the ECtHR Во исто време, тој достигнал 1.905 пресуди со кои се утврди барем една повреда во 1.652 случаи. Иако едвај има одлука за член 14 од Европската конвенција за човекови права (забрана за дискриминација), многу пресуди во врска со член 2 (право на живот) и член 3 од конвенцијата (забрана за тортура) биле донесени врз основа на процедурални сведочејќи за вмешаност на државните агенции.Entry of Helmut Oberdiek in his private Wiki and additional article on his website. Според Европската комисија за проширување на ЕУ, Турција продолжила да напредува во извршувањето на пресудите на ЕСЧП. Целиот паричен надоместок бил исплатен на време, во вкупен износ од 5,2 € милиони во 2008 година.

ЕСЧП разгледала девет случаи против Турција во врска со забраните на политичките партии од страна на Уставниот суд на Турција.Turkey: Party Case Shows Need for Reform – Ruling Party Narrowly Escapes Court Ban, Human Rights Watch, 31 July 2008 Во сите, освен во еден случај (што се однесувал на исламистичката партија за благосостојба ), Европскиот суд пресудил против одлуката за забрана, изјаснувајќи се дека Турција ги прекршила членовите 10 и 11 од Европската конвенција (слобода на изразување и слобода на здружување). Одлуката на ЕСЧП во врска со Партијата за благосостојба била критикувана за недостаток на конзистентност со нејзините други одлуки, особено од Хјуман рајтс воч.

Една пресуда на ЕСЧП ја осудила Турција на казна од 103.000 евра за нејзините одлуки во врска со бандата Јуксекова (ака „бандата со униформи“), поврзана со тајната разузнавачка единица на жандармеријата JİTEM. ЕСЧП, исто така, во 2006 година ја осудила Турција на казна од 28.500 евра за убиството на JİTEM на 72-годишниот курдски писател Муса Антер, во 1992 година во Дијарбакир. Другите случаи вклучуваат 2000 Пресуда за Турција, во врска со убиството на синдикалец; или Случај Турција во 1996 година, што претставува преседан во кипарскиот спор, бидејќи ЕСЧП и наложил на Турција да даде финансиски надомест на лице протерано од страната на Кипар, контролирана од Турција.

ЕСЧП, исто така, во 2005 година и доделила на курдската заменичка Лејла Зана 9000 евра од турската влада, пресудувајќи дека Турција ги повредила нејзините права на слободно изразување. Зана, која била признаена за затвореник од страна на Амнести Интернешнл и била наградена со наградата Сахаров од страна на Европскиот парламент, била затворена во 1994 година, наводно поради тоа што била член на забранетата ПКК, но по службена должност за тоа што зборувала курдски јазик во јавноста за време на нејзината парламентарна заклетва.

Право на живот Правото на живот може да биде загрозено со други средства освен смртна казна. Особено во текот на 90-тите години на минатиот век имало многу случаи на вонсудски погубувања, (политички) убиства од неидентификувани сторители (faili meçhul cinayetler) и случаи на „исчезнувања“.

Смртна казна