мини|Ана Брантинг (1855-1950) Ана Матилда Шарлота Брантинг (; 19 ноември 1855 – 11 декември 1950 година), била шведски новинар и писател. Таа била социјалдемократ и мажена за шведскиот премиер Јалмар Брантинг. Од 1880-тите до 1917 година, таа била влијателен театарски критичар во печатот во Стокхолм под псевдонимот Рене.
Живот Родителите на Ана Брантинг биле полицискиот инспектор Ерик Једерин и Шарлота Густава Холм. Се омажила за поручник и благородник Густав Вилхелм фон Крамер (1851-1884) во 1877 година, а се развела од него во 1883 година. Второ се омажила за Јалмар Брантинг во 1884 година. Таа имала две деца со нејзиниот прв сопруг, Вера и Хенри фон Крамер, и две со вториот, Георг и Сонја Брантинг.
Се школувала во Државно нормално училиште за девојчиња во 1868–72 година. Била новинарка во весниците Тиден во 1884–1886 година; во Социјалдемократот во 1886-1892 година, во Стокхолмстидинген 1892-1909 година и вторпат во Социјалдемократот во 1913-1917 година. Ана Брантинг ѝ припаѓала на пионерската генерација новинарки, која имала свој пробив во шведскиот печат во 1880-тите, и таа припаѓала на првата група жени на кои им била дадена постојана позиција во весник.Berger, Margareta, Pennskaft: kvinnliga journalister i svensk dagspress 1690-1975 [Penholders: Female journalists in Swedish press 1690-1975], Norstedt, Stockholm, 1977
По разводот почнала да работи како преведувач и добила позиција во весникот на Брантинг, кој требало да стане нејзин втор сопружник: откако тој го изгубил богатството, таа долго време го издржувала семејството. Од 1892 година имала успешна кариера како театарски критичар, била гледана со стравопочит поради нејзините остри и духовити критики и постојано резервирано седиште во Кралскиот драмски театар. Ана Брантинг им припаѓала на првите 14 жени, кои станале членови на Здружението на шведските публицисти во 1885 година
Политички, таа била социјалдемократ и членка на Клубот на Социјалдемократската жена, иако никогаш не била многу активна во политичкото движење, фокусирајќи се повеќе на нејзината литературна кариера. Меѓутоа, направила значителен исклучок во 1902 година, кога таа, Елин Енгстрем и Ерика Линдквист биле меѓу социјалдемократските жени кои го коосновале Националното здружение за право на глас на жените и ја поддржале соработката на социјалдемократските жени со движењето за право на глас.Lindgren, Anne-Marie & Lindgren Åsbrink, Marika, Systrar, kamrater!: arbetarrörelsens kvinnliga pionjärer, Idé och tendens, Stockholm, 2007
Дебитирала како романописец во 1893 година. Главната тема на нејзините романи била дел од современата дебата: конфликтот меѓу една жена, воспитана под околности обликувани од постаро општество, но фрустрирана затоа што нејзините погледи и копнеж му припаѓаа на новото општество, кое во тоа време поминувало низ брзата промена на женската улога.
Наводи
Надворешни врски Ана МЦ Брантинг (ѓ. Jäderin), urn:sbl:16866, Svenskt biografiskt lexikon (уметност од Џон Ландквист.), hämtad 2015-11-13.
Категорија:Статии со hCards Категорија:Починати во 1950 година Категорија:Родени во 1855 година Категорија:Шведски политичари