Република Тексас (; ) — суверена држава во Северна Америка која постоела од 2 март 1836 година до 19 февруари 1846 година, то ест речиси 10 години, иако Мексико ја сметал за своја бунтовничка покраина во текот на целото нејзино постоење. Се граничела со Мексико на запад и југозапад, со Мексиканскиот Залив на југоисток, со двете американски сојузни држави Луизијана и Арканзас на исток и североисток и со територии на Соединетите Држави кои опфаќале делови од денешните американски држави Оклахома, Канзас, Колорадо, Вајоминг и Ново Мексико на север и запад. Англо-американските жители на републиката биле познати како Тексасци.
Регионот на мексиканската држава Коахуила и Тексас, кој вообичаено се нарекува мексикански Тексас, ја прогласила својата независност од Мексико за време на Тексаската револуција во 1835–1836 година, кога Централистичката Република Мексико ја укинала автономијата на државите во Првата Мексиканска Република. Големите борби во војната за независност на Тексас завршиле на 21 април 1836 година, но мексиканскиот конгрес одбил да ја признае независноста на републиката, бидејќи договорот бил потпишан од мексиканскиот претседател генерал Антонио Лопес де Санта Ана под принуда како затвореник на Тексасците. Периодични конфликти меѓу Мексико и Тексас се одвивале во 1840-тите. Соединетите Американски Држави ја признале Република Тексас во март 1837 година, но одбиле да ја анектираат територијата.Henderson (2008), p. 121.
Границите кои ги опфаќала Републиката се засновале на договорите од Веласко помеѓу новосоздадената Република Тексас и генералот Санта Ана, кој бил заробен во битка. Источната граница била дефинирана со Договорот Адамс-Онис од 1819 година меѓу Соединетите Држави и Шпанија, кој ја признал реката Сабин како источна граница на шпанскиот Тексас и западна граница на територијата Мисури. Според Договорот Адамс-Онис од 1819 година, пред независноста на Мексико во 1821 година, Соединетите Држави се откажале од своето барање за шпанска територија на исток од Карпестите Планини и северно од Рио Гранде, за која тврделе дека ја стекнале како дел од Набавката на Луизијана од 1803 година.
Јужната и западната граница на републиката со Мексико била спорна во текот на целото постоење на републиката, бидејќи Мексико ја оспорувало независноста на Тексас. Тексас тврдел дека реката Рио Гранде е нејзина јужна граница, додека Мексико инсистирало на тоа дека реката Нуес е границата. Во пракса, голем дел од спорната територија била окупирана од Команчите и надвор од контролата на која било држава, но Тексас ги сметал и источните делови на Ново Мексико, кои биле управувани од Мексико во текот на овој период, како дел од својата територија.O'Neill, R. (2011). Texas War of Independence. Rosen Publishing Group. p. 85.
Тексас бил анектиран од Соединетите држави на 29 декември 1845 година, и бил примен во Унијата како 28-та држава на тој ден, при што трансферот на власта од Републиката во новата држава Тексас бил формално извршен на 19 февруари 1846 година. Сепак, Соединетите Држави го наследиле јужниот и западниот пограничен спор со Мексико, кој одбил да ја признае независноста на Тексас или понудите на САД за купување на територијата. Следствено, анексијата ја предизвикало Мексиканско-американската војна (1846–1848).
Истоија
Мексикански Тексас лево|мини|Знамето Бурнет се користело од декември 1836 до јануари 1839 година како национално знаме додека не било заменето со знамето на осамена ѕвезда и како воено знаме од 25 јануари 1839 година до 29 декември 1845 година. лево|мини|Знамето на осамена ѕвезда станало национално знаме на 25 јануари 1839 година (идентично со модерното државно знаме) Заедно со остатокот од Мексико, Тексас ја стекна својата независност од Шпанија во 1821 година по Договорот од Кордоба, а новата мексиканска држава била организирана според Планот на Игуала, кој го создаде Мексико како уставна монархија под нејзиниот прв император Агустин де Итурбид. За време на транзицијата на територијата од шпанска власт во независната земја Мексико, Стивен Ф. Остин предводеше група американски доселеници познати како Старите триста, кои преговараа за правото да се населат во Тексас со шпанскиот кралски гувернер на територијата. Бидејќи мексиканската независност била ратификувана од Шпанија набргу потоа, Остин подоцна отпатува во Град Мексико за да обезбеди поддршка од новата земја за неговото право да се насели во областа. Првата мексиканска империја била краткотрајна, заменета со републиканска форма на владеење во 1823 година. Во 1824 година, ретко населените територии Тексас и Коахуила биле споени за да се формира државата Коахуила и Тексас. Главниот град бил контроверзно сместен во јужниот дел на Коахуила, најоддалечениот дел од Тексас.
По водството на Остин, дополнителни групи доселеници, познати како Емпресариос, продолжија да го колонизираат мексиканскиот Тексас со жители од Соединетите Држави. Зголемувањето на цената на памукот и успехот на плантажите на Мисисипи поттикна голем број бели Американци да мигрираат во Тексас и да добијат робови за да се обидат да го реплицираат успешниот модел. Во 1830 година, мексиканскиот претседател Анастасио Бустаманте ја забрани американската имиграција во Тексас, по неколку конфликти со Емпресариите околу статусот на ропство, кое било укинат во Мексико во 1829 година, но кој Тексасците одбија да го прекинат.Robert A. Calvert, Arnoldo De Leon, and Gregg Cantrell, The history of Texas (2014) pp 64–74. Тексасците го замениле ропството со долгорочни договори за ропство потпишани од „ослободените“ робови во Соединетите Држави за да работат околу укинување на ропството. Гневни поради мешањето на мексиканската влада, Емпресариос ја одржале Конвенцијата од 1832 година, што бил првиот формален чекор на Тексаската револуција.Eugene C. Barker, The Life of Stephen F. Austin, Founder of Texas (2010) pp 348–50.
До 1834 година, американските доселеници во областа беа побројни од Мексиканците со значителна разлика.Manchaca (2001), pp. 172, 201. По серијата помали престрелки меѓу мексиканските власти и доселениците, мексиканската влада, плашејќи се од отворен бунт на нивните англо поданици, почна да го засилува военото присуство во Тексас во текот на 1834 година и почетокот на 1835 година. Мексиканскиот претседател Антонио Лопес де Санта Ана го отповика Уставот од 1824 година на Мексико и почна да ја консолидира моќта во централната влада под свое раководство. Во 1835 година, централната влада ги подели Тексас и Коахуила на два одделни одделенија. Тексиското раководство под Остин започнало да организира своја војска, а непријателствата избувнале на 2 октомври 1835 година, во Битката кај Гонсалес, првиот ангажман на Тексасската револуција. Во ноември 1835 година, била формирана привремена влада позната како Консултации за да се спротивстави на режимот на Санта Ана (но не прогласи независност од Мексико). На 1 март 1836 година, Конвенцијата од 1836 година дојде на ред, а следниот ден прогласи независност од Мексико, формирајќи ја Република Тексас.
Независна република
Политика лево|мини|Карта на која е прикажана Република Тексас, 1836 година мини|Карта на Република Тексас од Томас Гамалиел Бредфорд, 1838 година Сем Хјустон бил избран за нов претседател на Република Тексас на 5 септември 1836 година. Вториот Конгрес на Република Тексас се свикал еден месец подоцна, во октомври 1836 година, во Колумбија (сега Западна Колумбија). Стивен Ф. Остин, познат како Таткото на Тексас, почина на 27 декември 1836 година, откако два месеци служеше како државен секретар за новата Република.
Во 1836 година, пет локации служеле како привремени престолнини на Тексас (Вашингтон-на-Бразос, Харисбург, Галвстон, Веласко и Колумбија), пред претседателот Сем Хјустон да го пресели главниот град во Хјустон во 1837 година. Следниот претседател, Мирабо Б. Ламар, го преселил главниот град во новиот град Остин во 1839 година.
Првото знаме на републиката било „Бурнет знамето“ (единечна златна ѕвезда на лазурно поле), по што во 1839 година официјално било усвоено знамето на осамена ѕвезда.
Внатрешната политика на Републиката се фокусираше на две фракции. Националистичката фракција, предводена од Ламар, се залагаше за континуирана независност на Тексас, протерување на Индијанците и проширување на Тексас до Тихиот Океан. Нивните противници, предводени од Хјустон, се залагаа за припојување на Тексас кон САД и мирен соживот со Индијанците, кога тоа било можно. Тексасскиот конгрес дури усвои резолуција за ветото на Хјустон со кое Калифорнијците бараат Тексас.
Вооружени конфликти Иако Тексас постигна независност, Мексико одби да ја признае нејзината независност. На 5 март 1842 година, мексиканските сили од над 500 мажи, предводени од Рафаел Васкез, го нападнаа Тексас за прв пат по револуцијата. Тие набрзо се упатија назад кон Рио Гранде откако накратко го окупираа Сан Антонио. Околу 1.400 мексикански војници, предводени од францускиот платеник генерал Адријан Вол, започнаа втор напад и го зазедоа Сан Антонио на 11 септември 1842 година. Тексасската милиција возврати на Битката кај Саладо Крик, додека истовремено, на милја и пол оддалеченост, мексиканските војници масакрираа милиција од педесет и три доброволци од Тексас кои се предале по престрелка. Таа ноќ, мексиканската армија се повлече од градот Сан Антонио назад во Мексико.
Нападите на Мексико врз Тексас ги интензивираа конфликтите меѓу политичките фракции, вклучително и инцидентот познат како Тексасска архивска војна. За да ги „заштити“ националните архиви во Тексас, претседателот Сем Хјустон нареди да бидат отстранети од Остин. Архивите на крајот беа вратени во Остин. Тексасскиот конгрес го опомена Хјустон за инцидентот, и оваа епизода во историјата на Тексас го зацврсти Остин како седиште на Републиката и идната сојузна држава.
Граници
Тексаските лидери на почетокот имаа намера да ги прошират своите национални граници до Тихиот Океан, но на крајот решија да ја одберат реката Рио Гранде како своја граница, вклучително и поголемиот дел од Ново Мексико, кој Републиката никогаш не го контролираше. Тие, исто така, се надеваа, по склучувањето на мирот со Мексико, да изградат пруга до Калифорнискиот Залив за да овозможат „пристап до источноиндиската, перуанската и чилеанската трговија“. Кога преговараше за можноста за припојување кон САД кон крајот на 1836 година, владата на Тексас му наложи на својот министер Вартон во Вашингтон дека ако границата е проблем, Тексас е подготвен границата да се помести во сливот помеѓу реката Нус и Рио Гранде и да го изостави Ново Мексико.Rives, p. 403
Во 1840 година биле направен првиот и единствен попис на Република Тексас, при што било забележано население од околу 70.000 луѓе. Сан Антонио и Хјустон се забележани како најголеми и втори по големина градови соодветно.
Критериуми за државјанство