Omelàshttps://www.oocities.org/toponimiaoccitana/34c.htmlAumelasen grafia mistralenca https://books.google.com/books?id=3OHY-dlYveMC&pg=PA177&dq=felibrige+and+%22Aumelas%22&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwj5_Ney_qb4AhU7nI4IHSbFAHIQ6AF6BAgIEAI#v=onepage&q=felibrige%20and%20%22Aumelas%22&f=false o Omelarshttps://www.etudesheraultaises.fr/wp-content/uploads/1985-3-3-le-nom-de-lieu-aumelas.pdf (Aumelas en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Lo nom dels abitants es omelassenc -enca o omeladés -esa e son escaissats los copagarrolhas o los manjamèrles.

Geografia I a pas o pas mai de vilatge d'Omelàs, que garda çaquelà un castèl arroïnat e una glèisa sus un morre. La comuna es au Mas d'Arnaud. Cabrials, en situacion periferica au sud-oèst de la comuna, es un vilatge relativament important. Las construccions recentas son mai que mai a Cabrials e encara mai au Mas d'Arnaud. Lo Cardonet es abandonat (una glèisa romanica sola). vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia Omelàs Las fòrmas ancianas son : castello quem vocant Omelares [legir : -ates] de Guidone, cap a 1036, castro quod vocant Emellaz, castrum d'Omellaz, de Omellaz en 1068 (?), ad Omellaz en 1113, castellum d'Omelas en 1114, ecclesia S. Salvatoris de Omelaz en 1114, in Omelaz, parochia S. Marie de Omelaz en 1118, domino de Omellacio, Guillelmo de Omellatis en 1122, Guilelmi de Omelaz en 1137, Willelmus de Omellacio en 1138, Guillelm d'Omellas en 1148, castro de Omellas en 1194, in cauceni de Omellaz en 1199, terminio de Homelaz, al sègle XII, castri et terre de Omelacio en 1272, de Omelacio, de Beatâ Mariâ-de-Omelacio en 1323, vicecomitatibus Omeladesii et Carladesii en 1352, de Homelatio en 1361, la baronie de Homelas, d'Omelau, cap a 1370, la ville et baronnie de Montpellier et Homelas en 1484, Aumelas en 1571, 1590, 1622, 1643, 1708, 1740-60, Omelas en 1740-60, Homelas en 1770-72 (mapa de Cassini)Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 20.

Segon Dauzat, Omelàs vendriá dau greco-latin amygdala, « amètla », amb lo sufixe -aris, per un sens ipotetic « los ametlièrs »Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 213 Sens del nom segon Ernèst Negre: "luèc plantat d'olmes"ernest Nègre. Toponymie générale de la France.. L'etimologia prepausada per Frank R. Hamlin es mai versemblable (que dins la garriga creisson pas los olmes): domeni galloroman, sobrenom latin Homullus mai sufixe prelatin [gallic] -atis. Vejatz tanben https://www.etudesheraultaises.fr/wp-content/uploads/1985-3-3-le-nom-de-lieu-aumelas.pdf

Cabrials Las fòrmas ancianas son : villa Caprelis en 990, villa que vocatur Cabrils en 1094, apud Cabrils en 1134, terminio de Cabrils en 1137, ad Kabrils en 1138, villam de Caprillis en 1199, villa de Caprilis, al sègle XII, capellam S. Petri de Caprilis en 1201, de Caprilis en 1351, de Cabrilis en 1361, Cabrialz en 1571, vicaire de Cabrialz au Causse d'Aumellas en 1636, Cabrials en 1643, 1708, Cabinals en 1740-60, Cabrials en 1770-72 (mapa de Cassini). Cabrials ven de l'ancian occitan cabril, vengut posteriorament cabrial, que deviá significar « luòc d'elevatge o pastenc de cabras » Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 65-66.

Cardonet Las fòrmas ancianas son : capellanus de Cardoneto en 1153, villam de Cardoneto en 1199, de Cardoneto en 1323, de Cardonneto en 1361, viccaire de Cardonnet en 1571, Cardonnel en 1622, S. Martin de Cardoñets en 1708, p[aroi]sse de Cardonnet en 1740-60, Cardonnet en 1770-72 (mapa de Cassini). Cardonet ven de l'occitan cardon, amb lo sufixe collectiu -et; lo sens es : « luòc plantat de cardons », mai versemblablament dipsacus fullonem, que servissiá per lo cardatge de la lana, que dipsacus silvestrisFrank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 84.

Fòrmas ancianas tiradas dau diccionari topografic d'Eugène Thomas Omelàs - Omelares castellum en 1036; Villa Amellan en 1126; Amelaz en 1148; De Amenlario en 1166; Omellacium, Omellatium, Omelacium, Omelassium, de Omellatis als sègles XII e XIII; Omellas, Omelaz, Omelas, Aumelaz als sègles XII e XIII; Omelas (occitan) en 1287http://thalamus.huma-num.fr/index-personnes/lettre-O.html#PdOmelas; Homelas en 1512http://thalamus.huma-num.fr/index-lieux/lettre-A.html#AumelasBaronnie Valdras et Homelas en 1518; Aumelas en 1570http://thalamus.huma-num.fr/index-lieux/lettre-A.html#Aumelas; Aumellas en 1649; Aumelas en 1688https://dicotopo.cths.fr/places/P35022183.

Istòria

Foguèt durant l'Edat Mejana lo centre d'una baroniá e puèi del viscomtat d'Aumeladés, possession dels Guilhèms de Montpelhièr, puèi dels reis de Malhòrca.

Las comunas de Cabrials e dau Cardonet li foguèron restacadas dins las annadas 1790-1794 http://cassini.ehess.fr/fr/html/fiche.php?select_resultat=1847.

Administracion

Demografia

En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².

Luòcs e monuments Castèl d'Aumelaç

Personalitats ligadas amb la comuna Ponç d'Aumelàs (sègles XIII e XIV), doctor de drech civil

Veire tanben Comunas d'Erau

Ligams extèrnes

Nòtas e referéncias

Categoria:Comuna d'Erau Categoria:Comuna de Lengadòc