Suçargues (Sussargues en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia Las fòrmas ancianas son : terminium de villa que vocant Sorcianico en 1004, villa Sorcanichos cap a 1005, ecclesia de S. Martino, que vocant Surcanico en 1011, villam de Sursaneguez en 1194, de Sussanicis, sense data [sègle XIV ?], rector ecclesie de Sursanicis en 1259, villam S. Martini de Sussanicis en 1313, priori de Sussanicis en 1328, ecclesie S. Martini de Sussanicis en 1330, rectore de Sussanicis en 1398, de Sussanicis, a la fin dau sègle XIV, 1550, Susargues en 1622, Sussargues en 1626, 1648, 1740-60, 1770-71 (mapa de Cassini). L'atestacion de 1004 pòrta la mencion faussa in comitatu Lutevensis (ajustada benlèu per error dins la reconstitucion daus archius de Gellone après l'incendi de 1066); Hamlin considèra ni per tot que las fòrmas dau sègle XI concernisson SuçarguesFrank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 390.
Segon Dauzat, Suçargues ven del nom latin d'òme Surtius, amb lo doble sufixe -anicumAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 666; segon Hamlin, Suçargues ven dau gentilici latin Surtius, amb lo sufixe -anicis. Per de rasons foneticas, lo sufixe -anicis emplegat sistematicament per Hamlin permet pas de menar a -argues; cal remplaçar per lo sufixe -anicos segon Joan Pèire Chambonhttps://www.etudesheraultaises.fr/wp-content/uploads/ael-art-2006-30-11-nouvelles-observations-toponymie-herault-frank-hamlin.pdf p. 251. Suçargues èra una proprietat galloromana.
Istòria
Administracion
Demografia
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².
Luòcs e monuments
Personalitats ligadas amb la comuna
Veire tanben Comunas d'Erau
Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna d'Erau Categoria:Comuna de Lengadòc