Vauréal es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Val d'Oise e la region d'Illa de França. Geografia
Istòria Establiment uman dempuèi lo neolitic, a la broa de la ribièira Oise.
D'en primièr, masatge de Jouy-Le-Moutier, ven una parròquiane 1252. D'efièch la primièra glèisa es bastida a partir d'aquela data dins lo quartièr dels Carneaux (uèi al 102 de la rue nationale), es cremada pels Angleses en 1432.
La glèisa novèla es bastida a la fin del sègle XV a l 'airal actual, e consagrada en 1561,
Li dison " Lieux" entrò 1656, quand lo senhor Antoine Guerapin, conselhièr del rei, corrector a la cambra dels comptes de París obten l'autorizacion de transferir lo nom de sa senhoriá Vauréal en Brie sus Lieux.
Lo tenement senhoral es desmantelat a la Revolucion e vendut coma ben nacional.
Al sègle XIX, lo castèl novèl se bastis, uèi es vengut una institucion per l'ajuda sociala a l'enfança. Al sègle XX, l'arboricultura e l'ortolatge que provesisson Pontoise e Paris, remplaçan la vinha, puèi s'escantisson atanben.
Dins lo darrièr quart del sègle XX, la comuna dintra dins l'aglomeracion de Cergy-Pontoise, e sa populacion, benlèu encara una de las pus joves de França, passa de 800 a 16.500 abitants.
Administracion
Demografia
Luòcs e monuments Cementèri dels angleses " Cimetière-aux-Anglais", andana cuberta unes 2500-2700 abs J.C. Glèisa "Notre Dame de l'Assomption" del sègle XVI. Lavadors de la "rue de Puiseux", e "des Dames Gilles" del sègle XIX. Viaduc de l'ancian camin de fèrre de Poissy a Pontoise qu'adusia d'ortolalha e deviá en 1910 ajudar lo creis economic d'aquel costat de la vòlta d'Oise.
Personalitats ligadas amb la comuna Pierre Gilles d'Albi (1490-1555), naturalista, geograf, filosòf e reviraire cargat pel rei François 1ièr d'aquerir de manuscriches grècs e d'objèctes antics , acompanha l'ambaissador Gabrièl d'Aramond en Turqui aa e Pèrsia. Auriá recebudas del baron d'Aramond de tèrras al vilatge per i ostalar las sias sòrres : d'aquí la cité des dames Gilles.
Antoine Guerapin ( sègle XVII) conselhièr del rei e corrector de la cambra dels comptes de París, senhor de Lieux que nommarà Vauréal
François-André Michaux (1770-1855), botanista, explorèt l'America del Nòrd. Foguèt cònsol de Vauréal.
Amédée de Caix de Saint-Aymour (1843-1921),linguista, istorian e arqueològ, crompèt e excavèt lo Cementèri dels Angleses, sepultura collectiva del Neolitic en forma d'andana cobèrta.
Henri Menier (1853-1913) cholocatièr, eretièr d'un empèri agroalimentari, captal ric e poderós de la IIIena republica.Crompa lo castèl per sa primièira companha. Passionat de yachting emai fluvial. Bateja del nom de Vaureal la ribièira Moserhall sus l'illa Anticosti que possedís a Canada.
Veire tanben Bibliografia SI VAUREAL M'ETAIT CONTÉ Roman historique, Bernard Morin 2023
Articles connèxes Ligams extèrnes
Nòtas e referéncias Nòtas
Referéncias
fònt bibliografica : le patrimoine des communes du Val d'Oise coll. le patrimoine des communes de France. FLOHIC-EDITIONS 1999. tòm I p. 372-374.
Categoria:Comuna de la Val d'Oise