Drujac IEO Cantal, Communes Cantal.xls.pdfhttp://bdtopoc.org/?city_selected=Drugeac(Drugeac en francés) z-es 'na comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Geografia Perimètre del territòri
Toponimia Las fòrmas ancianas son Drutgiacus, en latin, al sègle XII, Drughacum, latinizacion de 1464, Drugalum, latinizacion de 1473 [benleu una marrida lectura], Drugat, en 1628, Drughac, en 1632, Druzac, en 1633, Druchac, en 1652, Druhac, en 1653, Drugiac, en 1654, Drugach, en 1670, Drugac, en 1680, Drugeac, en 1688, Drugheac, en 1689, Durgeac, en 1695, Drougeac, en 1753, Drageac, en 1784 http://archives.cantal.fr/ark:/16075/a011351496856hEyBuT. I a pas de problèma per la finala, que ven del sufixe gallés -āco(n), latinizat en -acum dins los tèxtes. Dauzat prepausa lo nom latin d'òme Drusius pel radical Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 255, mas Drusius auriá donat *Drusac e la confusion entre -s- e -j- en auvernhàs a epòca anciana, amai près del lemosin, es improbabla. Xavier Delamarre chausís pusleu un nom gallés (gal, gallic), *Druvios o eventualament *Drudios, « Deljàrric » Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 141, 142, 296 e 346. La prononciacion es [dry'za], a Ascoralha, o [dry'ʒa] a Chaucinac - o entremeig enquèsta Sivadon, abrial 2018. Per la segonda sillaba, comparar amb Brajac. Merlhac. Las fòrmas ancianas son Mansus de Marlhac, en 1475, Merliac, en 1671, Merlhiac, en 1684, Marriliat,en 1695, Merliat, en 1784, Merlhac (mapa d'Estat-major) http://archives.cantal.fr/ark:/16075/a011351496860LTyZYt. Es pas citat per la pretenduda charta de Clodovèu, al sègle XII, e èra pas una paròcha al sègle XVIII. Lo nom pòt doncas èsser un transferiment. Mas se son origina es antica, es la meima que la de Chastèlmarlhac, un nom d'òme latin, *Merulius, cognomen tirat de merula, « merle/mèrle », amb lo sufixe -acum Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 178, latinizacion del sufixe gallés -āco(n). Merlhac èra donc probablament una anciana granda propietat antica qu'aviá per mèstre *Merulius. Per l'origina de *Merulius/*Merulios, Delamarre presenta una segonda possibilitat, qu'exclús pas la prumeira : *merulo-, diminutiu de *mero-, « fòl, timbarlat » Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 198, 356.
Istòria
Administracion
A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra del canton de Mauriac, i demorèt. Demografia
Luòcs e monuments
Personalitats ligadas amb la comuna
Véser tanben
Ligams extèrnes
Nòtas e referéncias Nòtas
Referéncias
Categoria:Comuna d'Auvèrnhe (Occitània) Categoria:Comuna de Cantal