Sant Martin de La Landa (Saint-Martin-Lalande en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d’Occitània.
Geografia vignette|upright=1.5|centre|Comunas a l'entorn. Perimètre del territòri
Toponimia Las fòrmas ancianas son : Sanctus Martinus de la Landa en 1197, Castrum Sancti Martini en 1244, Decimarium Sancti Martini en 1266, Sanctus Martinus de Landa en 1251, Sanctus Martinus de Landa en 1317, Saint Martin la Lande en 1711Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 406, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f498.item.texteImage . Sant Martin, avesque de Tors, èra un evangelizator de las Gàllias al sègle IV Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 614-615https://nominis.cef.fr/contenus/saint/13/Saint-Martin-de-Tours.html e las parròquias que pòrtan son nom datan sovent de la Nauta Edat Mejana o de l'Antiquitat tardiva. Lo determinant s'explica per una landa vesina o per un autre lòc nommat La Landa ? Bassens Es un lòc situat al nòrd de Sant Martin, a l'oèst de la centrala fotovoltaïca. Bassens es un ancian decimari, un ancian priorat del vocable de Nòstra Dòna, unit al capítol de Sant Pàpol. Las fòrmas ancianas son : Sancta Maria de Bacencs en 1156, Bacengs en 1156, Bacens en 1223, Bacenx en 1292, De Basenchis en 1355, De Bassenchis en 1380, Decimarium et parochia Sancte Marie de Bassens en 1496, Bassenx en 1551, Nostre Dame du Bassin en 1698, Le dessimère de Nostre Dame de Bassens en 1740, Bassens, Notre-Dame de Bassens, chapelle en 1781, etc Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 24, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f116.item.texteImage . Lo nom sembla identic a Bassens (Gironda) e cal donc transferir les estudis toponimics d'aqueste lòc. Segon Dauzat, Bassens ven del nom germanic d'òme Basso, ambe'l sufixe germanic -ing Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 56. Per Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, es le nom germanic d'òme Baso, ambe'l sufixe germanic -ingos (equivalent a -ing). Bénédicte Boyrie-Fénié considèra que la sibilanta sonòra de Baso, nom atestat, permet pas d'explicar Bassens, pr'amor de totas las atestacions e de la prononciacion actuala (aquò vòl dire implicitament que lo nom Basso de Dauzat es en realitat Baso). B. Boyrie-Fénié aima mai una formacion romanogermanica constituïda del cognomen Bassus e del sufixe germanic -ingos Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 59.
Istòria
Administracion
Demografia
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas amb la comuna
Véser tanben Comunas d'Aude
Ligams extèrnes Sant Martin sul site de l'Insee
Nòtas
Categoria:Comuna de Lengadòc Categoria:Comuna d'Aude