Sant Joan de Nai (Saint-Jean-de-Nay en francés) z-es una comuna velaiesa, situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

Geografia

Comunas vesinas 400px|left|Distanças e posicion relativa

Perimètre del territòri

Toponimia Las fòrmas ancianas son Ecclesia Nai en 1179, Ecclesia de Nai en 1262, La paroisse de Nay en 1401, De Nayo en 1513, St-Jean-de-Nay en 1733, Nay-la-Montagne en 1793 Augustin Chassaing, Antoine Jacotin Dictionnaire Topographique... de la Haute-Loire, p. 254 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f303.image . Sant Joan representa l'ebrieu Johannes, nom de Sant Joan l'Evangelista e de Sant Joan Baptista Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 605-606. Segon Joan Arçac, Nai, afluent de Cereix, que donèt son nom a (Sant Joan de) Nay, poiriá benleu representar *nav-, *nava, tèma prelatin e preceltic, « cròs, val », doncas « aiga de la val » Jean Arsac, Les noms de lieux en Velay, ed. des Cahiers de la Haute-Loire, 2023 (reedicion), p. 97. Xavier Delamarre plaça *nāuā o *nāuiā, nom d'aiga pueis de luòc, dins las formacions celticas (racina indoeuropèa (s)nā(w), « nadar », representat per exemple per lo galés nawf, lo latin nāre) Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 204. Cereix Cereix z-es una aiga (Rivus qui labitur de Seresio versus Karolum en 1405), z-es tanben un vialatge e un ancian chastèl, situat dins una vòuta delh riu, a l'èst de Sent Joan. Las fòrmas ancianas son Ceresium castrum, vas 1090, Cereis vas 1100, Cereix en 1171, Sereis en 1219, Castrum villaque de Cereys en 1321, Sereys en 1331, Mandatum de Serezio en 1457, Cereys en 1511, Prior S. Gerardi de Sereis en 1516 Augustin Chassaing, Antoine Jacotin Dictionnaire Topographique... de la Haute-Loire, p. 50-51 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f99.image . Segon Joan Arçac, Cereis representa pas los çarsèirs, mas lo nom latin d'òme Ceretius o *Cerisius, derivat de CeriusJean Arsac, Les noms de lieux en Velay, ed. des Cahiers de la Haute-Loire, 2023 (reedicion), p. 185. Beyssac Las fòrmas ancianas son Baissac en 1209, Vaissac en 1256, Bayssat en 1321, Mansus de Bayssac en 1461, Locus de Bayssaco en 1464, Beyssac en 1638 Augustin Chassaing, Antoine Jacotin Dictionnaire Topographique... de la Haute-Loire, p. 29 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f78.image . I a pas d'avís de Joan Arçac. Chau doncas segre las informacions per Baissac e per Baishac. Segon Dauzat, aquelhs noms venon delh nom gallic d'òme *Bascius, inferit de Bascio, ambelh sufixe -acum Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 44, a Bachy. A prepaus de Baishac (Gironda), Bénédicte Boyrie-Fénié, a la seguda d'Negre, aima mai lo nom latin d'òme Bassius, meime sufixe Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 70. Segon Xavier Delamarre, que s'ocupa mas de Baissac, lo nom ven delh nom gallic d'òme Bascios (Bascius es atestat, mas en Sardenha, [de celticitat dobtosa]) Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 72, 287 e 329. La grafia z-es Baissac. Montanhac, Montanhaset Las fòrmas ancianas son : (per Montanhac) Montanhacum en 1342, Montanhac en 1525; (per Montanhaset) Montanhaguet en 1274 Augustin Chassaing, Antoine Jacotin Dictionnaire Topographique... de la Haute-Loire, p. 183 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f232.image . Joan Arçac cita Dauzat e Rostaing per d'autres toponimes : nom latin d'òme Montanius, o, dins quauques cas, un derivat de mons, *montaneus, lo tot amb -acum Jean Arsac, Les noms de lieux en Velay, ed. des Cahiers de la Haute-Loire, 2023 (reedicion), p. 156. Quenha es la prononciacion delh diminutiu Montanhaset ? Montanhaset es una fòrma pus anciana, mas pòt tanben èsser analogic.

Istòria En 1789, Sent Joan de Nai èra de de la província d'Auvèrnhe, de l'eleccion de Briude, de la subdelegacion de Lanjac e delh ressòrt delh presidial de Riam. Sa gleisa parochala, diocèsi delh Puèi de Velai e archipreirat de Sant Pàulhan, èra delh vocable de Sant Joan; l'abat delh Monestier de Gaselha presentava a la cura .

Administracion

Demografia

En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Veire tanben

Ligams extèrnes Sent Joan de Nai sobelh site de l'Insee

Nòtas

Categoria:Comuna de Velai Categoria:Comuna de Lengadòc Categoria:Comuna del Naut Léger