Montaut (en francés tanplan coma en occitan) es una comuna agenesahttps://web.archive.org/web/20181031215103/https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b77101733/f1.item.zoomsituada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia

vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.

Perimètre del territòri

Toponimia La pronononciacion es [muŋ'taw]Las fòrmas ancianas son diaconum Montaldensem, en latin, en 1279, castel de Montaud, en 1283, de Monte Alto, en latin, en 1283, archidiaconus Montaldensis, en latin, en 1291, de Monte Alto, en latin, al sègle XIII, prior de Montaudo, en latin, en 1326, capella de Montaudo, en latin, en 1326, prior de Monte Alto, rector ejusdem, en latin, en 1520. Bénédicte Boyrie-Fénié pensa que lo nom medieval correspond a Montaut lo Joine [muŋ'taw lu 'dzujne], ancian site fortificat installat sus un morreBénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 186, çò qu'es probablament exagerat (la parròquia èra Montaut lo Vièlh). Montaut es format de l'eretièr del latin mons, montem, « montanha, tuca » e de l'eretièr del latin altus, « naut » Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 473. Aquò's un nom que correspond sovent a un castèl sus una mòta . Tant Montaut lo Joine, adara pauc abitat, coma Montaut lo Vièlh (lo borg) son sus un site de defensa. Quand òm ditz simplament « Montaut », aquò's Montaut lo Vièlh.

Marcilhac La glèisa Nòstra Dama de Marcilhac, a l'oèst del borg, en realitat una capèla publica, èra coneissuda per los miracles que s'i fasián https://archive.org/stream/pouillhistoriq00dure#page/442/mode/2up, mas sembla que i aja pas mai de capèla.

Marcilhac ven d'un nom latin d'òme, Marcilius o Marcellius, emb lo sufixe -acu(m)Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 433Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 122 e 149 (per d'autres Marcilhac) , latinizacion del sufixe gallés -āco(n). Marcilhac èra donc probablament una anciana granda propietat antica qu'aviá per mèstre Marcilius o Marcellius.

Istòria A l'epòca de la mapa de Cassini (renhe de Loís XVI de França) Montaut lo Joine [mun'taw lu'dzujne] èra una fortalesa, un vilatge important (mas qu'èra pas parròquia) e un caireforc de rotas. Lo camin grand Castilhonés-Montflanquin passava per Bornèl, Montaut lo Joine e Bòrn (adara, comuna de Sent Estròpi de Bòrn). La mapa IGN modèrna mòstra un ensemble de rotas que passavan per Montaut lo Joine, mas qu'avián totas l'inconvenient de montar e davalar, sovent en penda fòrta. Son totas desviadas desempuèihttps://www.geoportail.gouv.fr/carte, cercar 47210 Montaut. De 1793 a 1801, la comuna èra del canton de Bòrn http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=23160.

Administracion

Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Vilarial; es adara del canton del Naut Agenés Perigòrd.

Demografia

En 1793, la municipalitat èra de Montaut e Bornèl : 1270 estatjants En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².

Luècs e monuments

Personalitats ligadas emb la comuna

Veire tanben Comunas d'Òut e Garona J. Benaben, Montaut, , Revue de l'Agenais, 1913, tome 40 ( legir en linha )

Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna d'Agenés Categoria:Comuna de Guiana Categoria:Comuna d'Òlt e Garona